Maand: mei 2024

Het is zelfs een onderwerp geweest bij het journaal: slakken. De hoeveelheid wel te verstaan. En wat mensen met een moestuin of een volkstuin er voor last van hebben en wat ze ertegen doen. Of denken te doen. Ook wij hebben er veel. Ik heb er zondag overdag zo’n 60 gevangen. Sue was rond de avond op haar tuin, en ving dezelfde aantallen. Het zijn voor de slakken paradijselijke omstandigheden: nat, nat en nog eens nat. Het ophogen van de tuin heeft wel zin gehad, want enorme plassen hebben we niet meer staan. Maar als je onkruid aan het uittrekken bent bijvoorbeeld, hoor je een soort van zuigend geluid, en ontstaat er op de lege plek meteen een plasje. Wat ook niet meehelpt, is dat de sloot achter het huisje afgelopen week is overstroomd. Het water heeft gelukkig niet in ons huisje gestaan, maar als ik de verhalen moet geloven, heeft dat weinig gescheeld. Iemand heeft iemand gewaarschuwd, en toen is er een pomp aangezet en zakt het peil. Je begrijpt, ik heb alles van horen zeggen.

Het is niet alleen maar kommer en kwel. We krijgen steeds meer grip op de tuin, op het onderhoud, op de planning. En de machines doen ook goed hun werk. Vooral als je het gras niet te hoog laat groeien, kan ik het veldje maaien met 1 accu. De kantjesmaaier verbruikt minder. Als het broedseizoen voorbij is, gaat ook de heggenschaar voor het eerst gebruikt worden. Na het maaien kregen we bezoek van Donald en Katrien

Via marktplaats hebben we een grote moestuinbak bemachtigd. Want op hoogte werken, los van de volle grond, zullen we toch ook deels moeten doen. Al is het alleen maar om ook wat te kunnen oogsten straks. Tot nu toe oogsten alleen de slakken, en dat is toch wat sneu. Om die bak een plek te geven, is Corina gestart met het leeghalen van de, deels ingestorte, compostbak. Alles minutieus ontdoen van wortels en takken, en de voedzame aarde verspreiden over de tuin. Een flinke klus, maar oh zo fijn als dat straks klaar is, en de lelijke bak gesloopt en uit ons zicht.

Slakken houden niet van aardappelen en van bietjes. Die staan er redelijk ongeschonden bij. In de appelbomen hebben we tot nu toe 5 appeltjes. Volgend jaar storten we ons op het betere snoeiwerk. En de pioenroos (overblijfsel van de vorige eigenaar) heeft één schitterende roos opgeleverd. Daar moet volgend jaar wat voedsel bij.

We hebben onze tuin ingedeeld in “zones”.  Vooral om met elkaar dingen te kunnen kortsluiten. Zo heb ik van de week zone C en D afgedekt met een groot zeil. Het is zo’n grote tuin, je moet op een gegeven moment even iets vergemakkelijken. Als je aan de ene kant van te tuin klaar bent, kun je weer aan het begin beginnen. Dus even een stuk afgedekt, wat vol stond met onkruid, in de hoop dat het versterft. Dan moet dat deel nog opgehoogd (het laatste restje uit de zak die nog op het pad staat) en kunnen we daar wat gaan zetten. Misschien een boompje. We missen wat fruitbomen. Ook de bessenstruiken groeien als kool, maar er zit geen bes aan. Dat is even slikken, na ons bessensucces op de Schotertuin.

Er is vast nog meer te melden, maar misschien is het voor nu ook even voldoende om te weten, dat we regelmatig een vakantiegevoel hebben als we op onze tuin zijn. Wat wil een mens nog meer. (Oh ja: de druif maakt druifjes, en de kikkers geven concerten in de vijver)

De titel is ontstaan in het kader van de huidige ontwikkelingen rondom een nieuw kabinet, en slaat ook op onze situatie op de Tuin: er moet niet alleen maar hard worden gewerkt (want dat kan eeuwig doorgaan met alle “onkruid” wat er groeit), maar er moet ook een tegenhanger zijn: leuke dingen doen/kopen/planten. En die naaste buur slaat op hulp die wij vandaag krijgen van onze buurman en zijn broer.

De Luilakmarkt in Haarlem, lang niet geweest. Maar afgelopen vrijdag gingen Corina en ik er op plantjesjacht. Leuk om te zien dat er, zoals wij het ons van vroeger herinneren, door een marktkoopman luid geventileerd wordt, wat hij, vaak per twee stuks, in de aanbieding heeft. Het gaat als een speer. En ook bij de andere kramen worden er prijzen gehanteerd, die voordeliger zijn dan die bij de tuincentra. Dus ook wij hebben onze armen vol als we weer naar huis lopen. Een lampenpoetser, lavendel, en een passiebloem rijker. Die middag heeft Annemarie een parasol gescoord, waar we ook superblij van worden.

Zaterdag eerst op het Volkstuinencomplex een pallet en zak (van de verwerkte aarde) in de winkel ingeleverd. We hebben nu nog 1 zak aarde op een pallet staan. Wat is het toch gezellig in die winkel op zaterdagochtend. En altijd steek je er ook weer iets van op. Astrid vertelde over het spul wat je kunt gebruiken voor het witkalken van het glas van onze kas. Het is nodig de zon te breken in de kas, vandaag was het er 45 graden. Maar ik wil toch eerst kijken of ik het kan doen met gaas of lakens. Witkalk op onze kas vind ik echt niet mooi.
Verder stond er op de agenda vandaag: gaas en moestuinplantjes kopen. We zijn vanuit de tuincentra teruggekomen met fijn-insectengaas, kropsla, spruitkool, courgette , paksoi en gewone munt.
Dus er was weer werk aan de winkel toen we op de Tuin terugkwamen! Zeker ook omdat de perken waar alles in moest, nog niet helemaal klaar waren. In de volle zon de perken voor het tuinhuisje nog wat opgehoogd, en samen nieuwe paden gelegd. We waren trots op onszelf. De buurman, Martien, keek met zijn broer op een afstandje mee, en gaf tips en materiaal waar nodig. Hulp kregen we ook nog echt van zijn broer John, in de vorm van het maaien van ons gras. Dat scheelde echt even vandaag. Martien gaf ons ook nog 3 (gele) courgetteplantjes, die hij zelf heeft opgekweekt, en komkommerplantjes. Heel blij mee. De komkommer heeft Corina in de kas gezet, evenals de kropsla. De rest is in de volle grond beland, met de nodige beschermingsmaatregelen (koffieprut, kweekbakdeksels). Ook de aardbeienplantjes hebben bescherming gekregen in de vorm van stro. Hopelijk blijven de slakken van alles af.

Reageer je op dit blog? Vind ik heel erg leuk! Graag je naam in je berichtje vermelden, dan weet ik wie er reageert.

Je kent vast het gezegde: “het gras is altijd groener bij de buren”. De betekenis: het lijkt bij de ander altijd beter, maar dat is niet altijd zo.
We kunnen het in ons geval beter zo uitdrukken: het gras is bij ons groener dan bij de buren. De kleur komt je echt tegemoet! Wat doet dat gras het goed zeg!

Het heeft natuurlijk, zoals in het “nieuwe normaal”, heel veel geregend de afgelopen weken. En dat zijn goede omstandigheden voor het vastgroeien van het gras. Ik vind het reuze spannend en leuk om over een paar weken onze nieuwe grasmaaier voor het eerst te gebruiken.

Bevrijdingsdag hebben we wat tegelpaden verwijderd, 1 van de 2 zakken aarde verder leeg geschept om het gedeelte van de tuin vóór het huisje op te hogen. De tweede zak moet op het gedeelte komen vóór de kas. Daar moet eerst nog behoorlijk onkruid gewied worden (en het is daar ook nog wat natter)
De tegelpaden leggen we weer terug na het ophogen van de tuin.

Hoe zit het nu met het moestuinieren? Het is erg wennen aan de omstandigheden. De tuinbonenplantjes staan nog, maar daar is ook alles mee gezegd. De blaadjes hebben allemaal kartels, wat betekent dat er aan geknabbeld wordt. Op de Schotertuin stonden ze andere jaren al bijna in bloei (en zo ook bijna bij onze huidige buren :-0) De aardappelen kunnen de grond nog niet in vanwege het vele water. Het voorgezaaide goed in de kas is óf niet opgekomen, óf is verbrand. Alleen twee courgetteplantjes zijn nog het verpoten waard (en dat heb ik dus ook gedaan. Ze staan nu in de volle grond). Corina heeft aardbeienplantjes gehaald. We waren een beetje laat met de aanschaf, dus er waren er nog 7… Vol verwachting klopt ons hart zullen we maar zeggen. We zullen ze nog tegen de slakken beschermen met stro.
Ook staan er in de kas nu tomatenplantjes en een paprika. Om verbranding te voorkomen heb ik 2 lakens van huis meegenomen, die de zon wat moeten tegenhouden. Een goed ophangsysteem daarvoor heb ik nog niet. Het hele kas-gebeuren is natuurlijk nieuw voor ons. Een blik in de kas van de buren ( 🙂 ) toont ons hoe het ook kan. Dat wordt boeken lezen deze winter, over hoe je een kas gebruikt (en je plantjes levend houdt)

De rhodondendron bloeit, de pioenrozen groeien geweldig, en zie hieronder verder hoe hoog de temperaturen oplopen in de kas, en hoe gezellig ons plaatsje is, met geïmproviseerde parasol.

Reageer alsjeblieft met je naam in je bericht