Kistjes en kasjes

Na de Egmond wandel”marathon” tegen reuma afgelopen zondag, hadden Corina en ik nog de energie om een plan te trekken voor de moestuin. Wat willen we zetten dit jaar, wanneer gaan we dat doen, hoe voorkomen we een lege tuin in augustus? Daar is een heuse zaai-plant-kalender uit voortgekomen. We worden steeds serieuzer 🙂
Ik hoop voor de lezer dat het inderdaad te lezen is. Sommigen soorten gaan we voorzaaien in kasjes, andere soorten kopen we als plantjes.Planning 2019.xlsx

Wat op welk stukje komt, hebben we ook al bedacht, en staat in een nog niet gedigitaliseerde tekening. Dat daar nog iets aan veranderd kan worden, komt ook doordat er een betere oplossing moet komen voor het opbergen van de spullen, en een prettiger manier om te zitten na gedane arbeid. Voor het opbergen van de spullen heb ik van de week een veel te mooi kistje gescoord.

Het is een voormalige dekenkist. Helaas is er geen sleuteltje meer bij. Ik denk dat ik een grote ketting ga kopen, die door de handvatten heen gaat, met een slot erop. Het kistje moet nog waterdicht gemaakt. Dat gaan we doen met kit, die tussen de naden van de deksel wordt aangebracht. Daarna wordt het kistje in de buitenbeits gezet. De spullen die erin komen, komen in plastic bakken. Hopelijk gaat dit kistje een paar jaar mee (en de inhoud ook :-)) en kunnen we een mooi zitplekje creëren.

 

Advertenties

Vanuit de lucht

Al het goede komt van boven. Soms is dat sneeuw. Op 22 januari werd de Schotertuin bedekt onder een mooi laagje. De tuin kan tot rust komen.

En het biedt ons de kans om in alle rust nieuwe plannen te maken voor het voorjaar. Eerst maar eens op een rijtje gezet wat we dit jaar willen zetten, daarna gekeken hoe we dat gaan zetten, op welke plek, rekening houdend met wisselteelt. Tevens goed plannend wat we als plantjes gaan kopen, en wat we gaan voorzaaien, en hoe dat dan uitpakt voor het zetten en het oogsten. Zo hopen we een goede tuinvulling te krijgen dit jaar. Dat schema deel ik een volgende keer (en misschien komt daar wel commentaar op van mijn lezers!)

Behalve de sneeuw kwam er nog iets anders van boven. Een drone van de imker heeft een foto gemaakt van het complex. En je hoeft alleen maar een groot blauw zeil te zoeken, of je weet waar tuintje 133 zich bevindt 🙂 Foto Dick Schrama

vanuit de lucht jan 2019

Vier jaargetijden

Luisterend naar “Winter” van Vivaldi, schrijf ik mijn laatste blog in 2018 over mijn Landje. De afgelopen weken is er door mij niet veel gedaan op de tuin. Ecosol heeft daarentegen goed gespit. Er is nu een mooi schoon moestuintje. Om dat zo te houden, ga ik deze winter het effect eens bekijken van het afdekken van de grond. Ik heb dat nog niet eerder gedaan, maar hoop dat door deze actie het kweek een zekere dood zal sterven. Of het voor de kwaliteit van de grond goed is, zal ik moeten ondervinden. Belangrijk is nu, dat ik met mijn huidige stramme lijf, niet in het voorjaar moet beginnen met onkruid wieden. Dus gistermiddag zag het Landje er zo uit met dank aan Corina:

In het voorjaar zal ik ook wat nieuw gereedschap e.d. gaan kopen. Het enige wat er van de verdwijnactie terug is gevonden, zijn de krukjes en een paar grijze electrabuizen. Die liggen nu even in de berging. Begin februari of wat verder in de lente, ga ik eens een leuk plan trekken voor het nieuwe jaar. Voor mijn lezers: tot dan, maak er mooie feestdagen van en veel gezondheid in het nieuwe jaar!

Tot mijn schrik, mijn grote schrik

Oh oh, de consternatie is compleet. Ik ben de hele week iedere dag naar de moestuin geweest, om te kijken of er is omgespit door Ecosol. Dat is met hen afgesproken, maar er gebeurde maar niets. Tot vandaag. En hoe….. Het kasje is weg met alle gereedschap, alle stangen en netten en afdekzeilen zijn weg, en mijn aardbeien zijn uit de grond getrokken. Ik weet niet wat er fout gaat, maar ik heb mijn tuintje niet opgezegd! Ik heb 13 oktober contact gehad met voorzitter van Schotertuin, Hans, en verteld dat Ecosol de tuin zou omspitten, omdat ik het dit jaar zelf niet kon vanwege lichamelijke klachten.Op de jaarafsluiting hoorde ik toevallig iemand (van de tuincommissie?) zeggen, dat mijn tuintje werd opgeheven. Dat heb ik toen ter plekke rechtgezet.Maar nu kom ik er, en is mijn tuintje leeg. Waar gaat het fout? Wat gaat er fout? Kan iemand mij vertellen hoe ik mijn spullen terugkrijg?De bedoeling was, dat mijn tuintje werd omgespit (zonder de aardbeien), ik wil hem absoluut niet opzeggen.Zou Graham van Ecosol mijn verzoek verkeerd begrepen hebben?

dav

Opruiming

Het is eind augustus, en er vindt een wisseling van de wacht plaats op de moestuin. Zo kan de pompoenplant, die zulke mooie pompoenen heeft geproduceerd, gerooid worden. Dat heb ik vandaag gedaan. Ik heb de laatste pompoentjes eraf gehaald, de plant bedankt voor zijn mooie resultaten, en de schop erin gezet. Ook de courgetteplant is aan het eind van zijn leven. De bladeren worden geel, de stronken vergaan. Een mooi maatje courgette is waarschijnlijk het laatste wat ie leverde vandaag. Voor het rooien had ik geen tijd meer; er was nog veel ander werk te doen.

Toen ik aan het begin van het seizoen de munt plantte, had ik voorstellingen van heerlijke potten muntthee. Helaas. Deze munt heeft niets opgebracht. Het was een Marokkaanse munt, die vrijwel direct doorschoot, en ging bloeien. Ik heb er nooit bladeren van kunnen knippen. Dus ook deze is gerooid vandaag. Volgend seizoen beter, maar dan wel met een andere soort.

Dat de aardbeienplantjes echt “doordragers” zijn, is gebleken, want ook vandaag kon ik weer met een handje aardbeien naar huis. De pompoen was helemaal door de aardbeienplant heen gegroeid. Daar heb ik vandaag rigoureus een einde aan gemaakt. Het gaas eraf, pompoen eruit, en de aardbeien weer vrij gemaakt van onkruid. Ik kon niet alle afval meenemen, dus heb er een mooi bergje van gemaakt.

Maar om even door te gaan over het wisselen van de wacht: er groeit nu veel ander moois. De paksoi is zozo, maar de sla is echt geweldig! Het is me nog nooit gelukt om zo’n mooie kropjes te krijgen.

En ook de bietjes, die nog gedeeltelijk in de potjes stonden ter bescherming tegen de hitte, doen het goed. De bescherming heb ik nu verwijderd, zodat de planten wat groter kunnen worden (alhoewel, ik hoop de bieten, en niet de planten :-))
En na twee uurtjes flink werken, ziet de moestuin er weer iets appetijtelijker uit. Volgende keer de courgetteplant rooien, en waarschijnlijk ook de zonnebloemen.

 

Oud en nieuw leven

Nu de droogte maar aanhoudt, wordt het op de moestuin steeds meer een uitdaging om een mooie oogst te hebben. De enige groentes die het goed doen, zijn de courgettes en de pompoenen. De courgettes zijn zelfs belachelijk groot, en heb ik op de tafel gelegd voor de Artisklas. Je vraagt je af, waar halen de courgettes dat water vandaan? Op de foto zie je de veel te grote courgettes en hun verhouding tot de kleine bakjes van de bietjes. De bakjes om de bietjes waren bedoeld tegen aanvreten,

maar ze hebben ook een andere, zeer handige functie. Ze gaven de kleine bietenplantjes wat schaduw (waardoor ze de hitte hebben overleefd), maar het is ook een middel om het water op zijn plek te houden. De grond is zo droog, dat als je water geeft, dit zich verspreidt over plekken waar de plantjes niet staan. Door water in het bakje te geven krijgt de biet alle water. De slaplantjes had ik ook om die redenen bakjes gegeven, maar die bakjes heb ik vandaag verwijderd. Ze plantjes worden er te groot voor. Linker foto toont de sla met bakjes, rechts zonder. Nu maar hopen dat de slakken ze met rust laten.

Ik heb nog wat, erg dunne, boontjes geplukt. Het is duidelijk geen bonenjaar. De plant is nu aan het verdrogen. Die moeten binnenkort worden opgeruimd, net als de courgetteplant vermoed ik, want die wordt geel. Gelukkig is er nog wat hoop bij de paksoi, die lijkt het wel aardig te doen, al hebben de beestjes die ook ontdekt. En er is hoop bij de komkommer. Ik vind het altijd een zeer grappig gezicht, zo’n “augurk” aan te treffen. Een mooie groeivorm, met die scherpe puntjes.

Volgend jaar wil ik trouwens een andere munt plaatsen. Deze die er nu staat, is niet lekker, en is eigenlijk alleen maar aan het bloeien. En dat is niet de bedoeling voor de thee. Ik heb er denk ik één keer thee van getrokken, maar die smaakte nergens naar. Jammer, want het kan zo lekker zijn!

Vandaag een pompoen weggegeven, want ik heb er nog twee liggen. Een derde zit al in de soep, heerlijk!

Brandend zand

Een hete dag. We wachten tot het eind van de (zondag)middag alvorens naar de tuin te gaan, maar ondanks dat, moeten we regelmatig in de schaduw van het tuinhuisje gaan zitten om het vol te houden. Ik denk dat het dik 25 graden is, en de zon is fel. Toch gaan we het wagen om de lege stukken op de tuin op te vullen. Ik heb bietenplantjes, kropslaplantjes, en paksoiplantjes gehaald in Santpoort. En Corina heeft van de moestuintjes van de grootgrutter een zonnebloem, en twee komkommerplantjes.

Om de jonge plantjes enigszins te beschermen tegen de hitte, zetten we er plastic bakjes omheen (zwart), die niet gaan werken als een kas, maar juist schaduw geven. Hopelijk gaan ze het op die manier redden. Het zand wat we met onze handen om de plantjes verspreidden, was heet! Op de linker foto zie je de wat zielig ogende bietenplantjes, daarnaast hun bescherming, en daarnaast de paksoi met hún bescherming. Om de paksoi hebben we ook koperdraad gezet tegen de slakken. Ik kan de paksoi nu niet als andere jaren in het kasje zetten, dan verbranden ze.

Ik vond de slabonen nog te iel om te plukken. Een flinke plas water maakt ze hopelijk nog wat dikker. Er was weer een pompoen plukbaar, en een mooie maat courgette. En vrijdag kreeg ik een leuke verrassing van Frans: gladiolen! Ze doen het erg goed in de vaas thuis. De foto’s hieronder: komkommerplantjes, pompoen in de maak, en gladiolen.