Andere tijden

Gisteren hebben we de planning gemaakt voor het moestuinseizoen. Altijd leuk om te doen: alle boeken op tafel, het blogje erbij om onze successen en debacles terug te lezen, en negeren dat het op dat moment met bakken uit de hemel komt. Dat is meteen een sprongetje naar anderen tijden: teruglezend in het blogje, waren er jaren bij waarbij we in deze periode last hadden van droogte en warmte. Er werd zelfs al paksoi geoogst in april. Nu staat de paksoi nog niet eens in de grond. Het is koud de afgelopen tijd. Koud en winderig, echt onaangenaam. We hebben nog sneeuwbuien gehad, en vorst in de nacht. Maar ondanks dat, doen de tuinboonplantjes op het Landje het aardig goed. Ze zijn dun en iel, maar ze leven nog. Thuis heb ik vanmiddag wel nieuwe voorgezaaid, in de kasjes op het balkon. Ook heb ik courgette voorgezaaid.
Corina heeft tuinaarde gehaald. Eerst een afspraak gemaakt bij het tuincentrum, want we zitten nog in de coronacrisis. En op de afspraak heeft ze vier zakken tuinaarde gehaald, en op de tuin gelegd. Dat is echt nodig. De tuin zakt wat in (er gaat natuurlijk alleen maar aarde uit) en de grond is grof. Hopelijk wordt het nu wat beter.

Verleden week heeft Corina trouwens sperziebonen en spinazie in de volle grond gezaaid.

Als het weekend van 24 april andere, voorjaars-, tijden aanbreken, gaat onze favoriete tuincentrum weer gespekt worden! In ieder geval moeten er meer aardbeienplantjes komen. Ook eens kijken of er een nieuw kasje is voor de op tuin. De oude is rijp voor de sloop.

Sponsored Post Learn from the experts: Create a successful blog with our brand new courseThe WordPress.com Blog

Are you new to blogging, and do you want step-by-step guidance on how to publish and grow your blog? Learn more about our new Blogging for Beginners course and get 50% off through December 10th.

WordPress.com is excited to announce our newest offering: a course just for beginning bloggers where you’ll learn everything you need to know about blogging from the most trusted experts in the industry. We have helped millions of blogs get up and running, we know what works, and we want you to to know everything we know. This course provides all the fundamental skills and inspiration you need to get your blog started, an interactive community forum, and content updated annually.

Tuinboontje komt om zijn loontje

De nachtvorst van zaterdag op zondag was voorlopig even de laatste. Een gokje is het wel, maar toch heb ik zondag de tuinbonenplantjes in de volle grond gezet. Zij waren in het kasje opgegroeid, en al wat “doorgeschoten”. Ze moesten nodig “het huis uit”. Dus een brede strook onkruidvrij gemaakt, en de plantjes gezet. Het is ons even ontschoten om al plastic flessen te sparen, dus sommige plantjes moeten het zonder bescherming stellen. Niet alleen bescherming tegen de kou, maar ook tegen de venijnige wind.

Wat me opviel zondag, was dat ik wat electrapijp miste. Maar het kwartje viel nog niet echt. Totdat we vanavond even op de tuin waren, en er ook een stenen pot ontbrak. Die had ik gisteren over de gesnoeide aalbessentakken gezet, zodat deze niet wegwaaien, en diertjes er hun plek in kunnen vinden. Maar dat is pech, ook deze pot weg. Er wordt dus weer gestolen op de moestuin. En ik kan daar heel boos om worden. Blijf van andermans spullen af. Wij moeten er ook voor betalen bij aanschaf. En die electrapijp is best prijzig.

Maar ik hoop, komt boontje om zijn loontje. En geven de tuinboontjes straks een goede oogst ter troost.

Het feest kan beginnen

De afgelopen week was er een extreme overgang van strenge vorst, naar heerlijk lenteweer. Het is pas eind februari, maar maandag 22 en dinsdag 23 hebben we in een stralend zonnetje met 15 graden boven nul, een start gemaakt met het moestuinseizoen. Heerlijk! (en als je eens wilt teruglezen: verleden jaar, zelfde dag, stond ons Landje blank!)
En wat heeft de tuin wat enthousiaste handjes nodig zeg. Het onkruid komt je als een groene waas tegemoet. Ik begin met het verwijderen van alle oude planten, zoals de spruitplanten en de boerenkool. Vrij naïef haal ik toch nog spruiten van de plant, maar thuisgekomen gaan ze toch de groenbak in. Te klein, en al te bruin.

Het is pittig werken deze dagen. Corina maakt een flinke kuil, daar gaat het meeste tuinafval in. Dat wat woekert, nemen we mee naar de groenbak. We maken de paden schoon, en dat geeft al een stukje rust.

Er zijn zes aardbeienplantjes die de winter hebben overleefd. Ik haal ze uit de grond, maak de plek schoon, en zet ze weer in de grond, met het worteldoek. Maar ik ben niet tevreden. Ze staan te laag, dat gaat problemen opleveren. Dus de volgende dag haal ik ze er weer uit, mest de grond met koemestkorrels, hoog het stuk op met hulp van Corina, en maak mooi hoge rijen. Als er weer aardbeienplantjes te koop zijn, zal ik de andere rijen ook vullen.

 

Door het mesten gaat wel het volgende plan de mist in: spinazie zaaien op deze hoge regels. Spinazie moet geen mest krijgen, dan schiet het meteen door. Dus in de andere twee regels komen straks extra aardbeienplantjes, en op een ander stuk onbemest Landje gaan we spinazie zaaien.
En we maken al wat plannen voor het seizoen.
Aan zaden komen is op dit moment lastig (door de lockdown die al geldt sinds eind december zijn winkels en dus tuincentra dicht) maar er wordt wat gescoord. En dus gaan thuis in het kasje de tuinbonen en de preizaadjes de aarde in.

En vanaf nu hoop ik weer regelmatiger te schrijven. Er valt immers weer wat te beleven op het Landje, en dus over te schrijven. Zoals jullie wel merken moet ik erg wennen aan de nieuwe editor van WordPress. Ik heb nog niet ontdekt hoe ik foto’s wat ruimer in beeld krijg. Geef mij de oude editor maar terug (en ik werk al met klassieke blokken, maar dat is toch niet zoals het was)

Kooltjes op het vuur

WordPress heeft zijn editor veranderd, dus het maken van dit blogbericht gaat anders dan ik gewend ben. Ik hoop dat het voor mijn lezers een beetje leesbaar blijft. Ik ben inmiddels redelijk aan het stoeien met tekst en plaatjes.

Een kort blogje dit keer. We hebben andere dingen aan ons hoofd. De moestuin is wat armoedig op het moment. De laatste oogst waren twee preitjes en een rode kool. Verder staat er een mooie boerenkool, en zijn de spruitjes in de maak.

Er is verleden week een berg afval van de tuin gekomen. Daarna was hij eigenlijk al te leeg voor de tijd van het jaar. We hebben niet veel meer staan, terwijl de buurtuinen nog vol staan. (ook met onkruid trouwens :-))
Volgende week zullen we de zonnebloemen verwijderen, en de rest van het onkruid. Dan mag de tuin even rusten (en wij ook).
Voor het eerst van mijn leven vanmiddag rode kool klaargemaakt. Met appel, kaneel, laurierblad en kruidnagel ben ik heel benieuwd hoe het gaat smaken.

Ik vind de structuur van zo’n rode kool trouwens geweldig.
En oh ja! Ik heb pompoensoep gemaakt. Met ham en kokosmelk. Die was lekker!

pompoensoep

Jantje zag eens

Ja, wat zag Jantje?
Op 8 juli schreef ik: we gaan Ecosol vragen om te helpen de pruimenboom te verwijderen want na vier jaar is er nog geen enkele pruim verschenen. En nu zien we twee pruimen hangen 🙂 (linker foto bovenin) Die boom heeft ons horen praten denk ik, en betert zijn leven. We geven de boom nog een kans.
Na 8 tropische dagen (ongekend, zoals tegenwoordig alles wordt genoemd) is er eindelijk een beetje lucht. Er zijn flinke buien geweest, met veel water. Terwijl ik dit schrijf regent het ook een beetje. Het huis koelt er nog maar nauwelijks van af.
De boerenkool en de spruitplanten hebben weinig moeite met de hittegolf gehad. Die groeien gestaag. Zaterdag zal ik ze wat meer ruimte gaan geven, want beiden komen nu tegen het gaas aan.
Corina heeft vanmiddag een zak vol sperziebonen geplukt. Dat plan van ons, dat we meer bonen moesten zetten, kan geslaagd genoemd worden.
En de pompoen pekte niet meer en is geplukt. Bonnie, het hondje van onderbuurvrouw Sue, had hem geïnspecteerd.

Verleden week heb ik Frans (met zijn toestemming) op de foto gezet. Zijn spekbonen doen het goed. Ik heb een maaltje meegekregen; heerlijk.
Als zaterdag de paprika nog dezelfde maat heeft, gaat ie in de pan. Net zoals de bonen van verleden week, heerlijk met zalm als pakketje in de oven. Een lekker recept van Corina.
Niet alle zonnebloemen hebben de pittige buien goed doorstaan. Vanavond lag er een flinke om. Ik vind het schitterend om te zien hoe zonnebloemen vergaan. Deze hebben echter nog een plekje thuis in de vaas gekregen.

Kokend heet

We zitten in de langstdurende hittegolf sinds 1901. De temperaturen komen dagen lang achter elkaar boven de 30 graden uit. Code oranje in zuidelijke en oostelijke provincies. Er is nu niet te werken op het Landje. Hooguit gaan we er ’s avonds laat even langs om wat water te geven. De oogst van de uien, van de prei en van een groot deel van de boontjes is gelukkig net achter de rug. En dus ook het blancheren. Dat is best een heet klusje in de keuken (en kost veel water. Ik laat het spoelwater wel afkoelen, en hergebruik dat over de balkonplanten)
Gisteren met mijn moeder een eerste maaltje sperziebonen gegeten. Ze zijn heerlijk.

Verder moeten we gewoon even afwachten hoe het Landje er over een week bij staat. De aardbeien zullen er waarschijnlijk wel mooi van worden. Op de linker foto ben ik ze aan het plukken in wat minder hete tijden.

Vanavond maar eens kijken of de pompoen (Last pumpkin standing) wel kan groeien, of dat het dit jaar een pompoenloos jaar wordt.

 

Wat staat er op het menu vandaag?

Op het moment eet ik echt van de tuin. De yoghurt wordt verrijkt met aardbeien, gisteren stonden er tuinbonen met spekjes op het menu (linker foto), vanavond eet ik pasta met courgette. Corina heeft de bietjes gekookt. En oh ja, na het werken op het Landje vandaag, heb ik genoten van muntthee. Die tuinbonen komen uit de vriezer, de courgette is de laatste van dit jaar denk ik. Ik heb vanmiddag een veel te grote courgette van de plant gehaald, en verder zat er niets meer aan.

Meestal lopen de courgette-en pompoenplanten synchroon qua groei en bloei. Dit jaar niet. De pompoenplant is nu pas bezig met het maken van bloemen, en waar ik heel blij om ben, de eerste pompoen is in de maak!  Zie linker foto hieronder.
In een heerlijk zonnetje was het goed werken vanmiddag. Een zak met onkruid van het Landje gehaald. Vannacht heeft het hier zo’n 30 mm geregend. Zon en regen, dat zijn goede combinaties voor de groei. De prei bijvoorbeeld, die is super dik aan het worden. Volgende week gaat er wat uit de grond. De regen heeft de uien geen goed gedaan. Ik heb ze nu geknikt, dan kunnen we die ook oogsten deze week. Ze ruiken super!

Er is zowaar een rode kool die zijn naam eer aan doet. Ik heb het beschermende (harde) gaas weggehaald, misschien bevordert dat de groei ook nog iets.
Als bescherming tegen hongerige beestjes doet nu een plastic zak dienst als vogelverschrikker bij de sperzieboontjes. Die zien er ook bijna oogstbaar uit.
En zowaar, de spruitplantjes, én de boerenkoolplantjes, hebben profijt van het fijnmazige gaas, en van de plastic bescherming. Er wordt duidelijk minder aan geknabbeld. (linker foto, spruitplantjes)

En het is natuurlijk de tijd van de zonnebloemen. Volgens mij hebben we plantjes gekregen van Frans, met de tekst: “ze worden wel hoog hoor”. Dat zijn ze inderdaad. Ze zijn me boven het hoofd gegroeid! 🙂

Van oude besjes en de dingen die niet voorbijgaan

Na dagen van harde wind hangt er nu een grijze deken van regen over het land. De schoolvakanties zijn in het Noorden begonnen. Arme kampeerders.
Het Landje heeft er profijt van. Het onkruid en de plantjes doen het goed. Er staat dit jaar heel veel van een onkruid waar ik de naam niet van kan vinden. Het wortelt flink, heeft meerdere loten. Van heermoes hebben wij in vergelijking met andere tuinen, weinig last.

Van oude besjes en de dingen die niet voorbij gaan. Dat is de titel van mijn blog. En dat gaat over de aalbessenstruik. Ik had hem al min of meer afgeschreven, want er vormden zich geen bessen. Nou, dat had ik mis. Ze waren alleen verstopt. Ik heb afgelopen zondag heel veel bessen geplukt, maar moest me echt ín de struik wurmen. Alle (grote) bessen zaten ín de struik, niet eraan. Het snoeien van zo’n struik is natuurlijk ook een vak apart. En dat vak beheers ik niet echt. Dus zijn er mensen die er verstand van hebben, meld je dan alsjeblieft. We maken er graag gebruik van.

De leeggekomen plekken van de paksoi en de tuinbonen zijn inmiddels voorzien van nieuwe plantjes: boerenkool (links) en spruitplantjes (rechts). Omdat de boerenkool zo gevoelig is voor witte vlieg, hebben we fijnmazig gaas gekocht. Maar bizar, dit gaas blijkt bij thuiskomst verweerd. Het verpulvert onder je vingers. Dus retour tuincentrum. Het heeft daar waarschijnlijk in de zon gelegen. Gelukkig zijn er meer tuincentra en konden we dit (dure) spul ergens anders bemachtigen.

Aanstaand weekend gaan we de bietjes oogsten. (linker foto) Zo te zien zijn die best mooi geworden. Ik zie nu al uit naar een rode keuken 🙂 Ook zullen de doperwten bijna oogstbaar zijn. Die doperwtenplanten (rechter foto) zouden trouwens laag blijven. Maar ze klimmen enorm, en maken daarbij ook gebruik van de pruimenboom. Straks halen we de doperwten uit de pruimenboom.
Die boom geeft trouwens als vier jaar geen enkele vrucht. We hebben besloten er hulp bij te vragen van Ecosol, om de boom te verwijderen. Hij is inmiddels te groot voor ons om zelf weg te halen.

En zo wordt het toch bij elkaar maar weer een mooie oogst. Als je de aardbeien maar lang genoeg de kans geeft, komt dat ook nog goed. En gaaf om te zien dat wij de dahlia al in bloei hebben. Trouwens, ben al een paar dagen niet op de tuin geweest, maar als het volgend weekend mooi weer is, bloeien de zonnebloemen!

Werk aan de winkel

Behalve het oogsten op de tuin, is er nu werk aan de winkel in de keuken. Het verwerken is meer werk dan het oogsten, maar dat maakt niet uit, ik weet dat ik er dan nog lang van kan genieten. Zo eet ik nog steeds aalbessen van vorig jaar. Morgen nog één keer bessen in de yoghurt, dan zijn ze op. En dan begint de nieuwe oogst. Goede timing.
In de keuken vandaag bezig geweest met het doppen en blancheren van de tuinbonen. We hebben er echt een geweldige oogst van dit jaar. Ik denk de beste oogst ooit. De courgettes blancheer ik niet meer. Ik snijd ze in stukjes, en vries ze in. Gaat prima. Als je ze blancheert kun je ze alleen iets langer bewaren. Maar de grote hoeveelheid water die nodig is voor het koken en het afkoelen, stuit me tegen de borst. Water is schaars in deze droge tijden. Het is trouwens nu niet droog hoor, op de tuin. Er is wel wat gevallen de laatste dagen (eigenlijk nachten). Maar dieper in de grond is het wel droog.

Gisteravond hebben we een rijk maal van de moestuin gegeten. Sla (die kropsla van de Haan is echt geweldig), courgette in de pasta, met de laatste twee paksoi. Heerlijk.
Bij diezelfde firma 6 boerenkoolplantjes gehaald, en 6 spruitkool. Want de leeggekomen plekjes moeten natuurlijk wel worden opgevuld!
Deze courgetteplanten zijn trouwens heel “prettig”. Ze woekeren niet over het Landje, maar schieten als het ware als een soort kermisattractie/draaimolen ophoog.
De onderste twee foto’s zie je de mooie kropsla, en de bijtjes die genieten van onze gezaaide bloemen. Eindelijk bloemen op de tuin! (ook de Dahlia bloeit, helaas nog geen foto van gemaakt)