Vier jaargetijden

Luisterend naar “Winter” van Vivaldi, schrijf ik mijn laatste blog in 2018 over mijn Landje. De afgelopen weken is er door mij niet veel gedaan op de tuin. Ecosol heeft daarentegen goed gespit. Er is nu een mooi schoon moestuintje. Om dat zo te houden, ga ik deze winter het effect eens bekijken van het afdekken van de grond. Ik heb dat nog niet eerder gedaan, maar hoop dat door deze actie het kweek een zekere dood zal sterven. Of het voor de kwaliteit van de grond goed is, zal ik moeten ondervinden. Belangrijk is nu, dat ik met mijn huidige stramme lijf, niet in het voorjaar moet beginnen met onkruid wieden. Dus gistermiddag zag het Landje er zo uit met dank aan Corina:

In het voorjaar zal ik ook wat nieuw gereedschap e.d. gaan kopen. Het enige wat er van de verdwijnactie terug is gevonden, zijn de krukjes en een paar grijze electrabuizen. Die liggen nu even in de berging. Begin februari of wat verder in de lente, ga ik eens een leuk plan trekken voor het nieuwe jaar. Voor mijn lezers: tot dan, maak er mooie feestdagen van en veel gezondheid in het nieuwe jaar!

Advertenties

Tot mijn schrik, mijn grote schrik

Oh oh, de consternatie is compleet. Ik ben de hele week iedere dag naar de moestuin geweest, om te kijken of er is omgespit door Ecosol. Dat is met hen afgesproken, maar er gebeurde maar niets. Tot vandaag. En hoe….. Het kasje is weg met alle gereedschap, alle stangen en netten en afdekzeilen zijn weg, en mijn aardbeien zijn uit de grond getrokken. Ik weet niet wat er fout gaat, maar ik heb mijn tuintje niet opgezegd! Ik heb 13 oktober contact gehad met voorzitter van Schotertuin, Hans, en verteld dat Ecosol de tuin zou omspitten, omdat ik het dit jaar zelf niet kon vanwege lichamelijke klachten.Op de jaarafsluiting hoorde ik toevallig iemand (van de tuincommissie?) zeggen, dat mijn tuintje werd opgeheven. Dat heb ik toen ter plekke rechtgezet.Maar nu kom ik er, en is mijn tuintje leeg. Waar gaat het fout? Wat gaat er fout? Kan iemand mij vertellen hoe ik mijn spullen terugkrijg?De bedoeling was, dat mijn tuintje werd omgespit (zonder de aardbeien), ik wil hem absoluut niet opzeggen.Zou Graham van Ecosol mijn verzoek verkeerd begrepen hebben?

dav

Opruiming

Het is eind augustus, en er vindt een wisseling van de wacht plaats op de moestuin. Zo kan de pompoenplant, die zulke mooie pompoenen heeft geproduceerd, gerooid worden. Dat heb ik vandaag gedaan. Ik heb de laatste pompoentjes eraf gehaald, de plant bedankt voor zijn mooie resultaten, en de schop erin gezet. Ook de courgetteplant is aan het eind van zijn leven. De bladeren worden geel, de stronken vergaan. Een mooi maatje courgette is waarschijnlijk het laatste wat ie leverde vandaag. Voor het rooien had ik geen tijd meer; er was nog veel ander werk te doen.

Toen ik aan het begin van het seizoen de munt plantte, had ik voorstellingen van heerlijke potten muntthee. Helaas. Deze munt heeft niets opgebracht. Het was een Marokkaanse munt, die vrijwel direct doorschoot, en ging bloeien. Ik heb er nooit bladeren van kunnen knippen. Dus ook deze is gerooid vandaag. Volgend seizoen beter, maar dan wel met een andere soort.

Dat de aardbeienplantjes echt “doordragers” zijn, is gebleken, want ook vandaag kon ik weer met een handje aardbeien naar huis. De pompoen was helemaal door de aardbeienplant heen gegroeid. Daar heb ik vandaag rigoureus een einde aan gemaakt. Het gaas eraf, pompoen eruit, en de aardbeien weer vrij gemaakt van onkruid. Ik kon niet alle afval meenemen, dus heb er een mooi bergje van gemaakt.

Maar om even door te gaan over het wisselen van de wacht: er groeit nu veel ander moois. De paksoi is zozo, maar de sla is echt geweldig! Het is me nog nooit gelukt om zo’n mooie kropjes te krijgen.

En ook de bietjes, die nog gedeeltelijk in de potjes stonden ter bescherming tegen de hitte, doen het goed. De bescherming heb ik nu verwijderd, zodat de planten wat groter kunnen worden (alhoewel, ik hoop de bieten, en niet de planten :-))
En na twee uurtjes flink werken, ziet de moestuin er weer iets appetijtelijker uit. Volgende keer de courgetteplant rooien, en waarschijnlijk ook de zonnebloemen.

 

Oud en nieuw leven

Nu de droogte maar aanhoudt, wordt het op de moestuin steeds meer een uitdaging om een mooie oogst te hebben. De enige groentes die het goed doen, zijn de courgettes en de pompoenen. De courgettes zijn zelfs belachelijk groot, en heb ik op de tafel gelegd voor de Artisklas. Je vraagt je af, waar halen de courgettes dat water vandaan? Op de foto zie je de veel te grote courgettes en hun verhouding tot de kleine bakjes van de bietjes. De bakjes om de bietjes waren bedoeld tegen aanvreten,

maar ze hebben ook een andere, zeer handige functie. Ze gaven de kleine bietenplantjes wat schaduw (waardoor ze de hitte hebben overleefd), maar het is ook een middel om het water op zijn plek te houden. De grond is zo droog, dat als je water geeft, dit zich verspreidt over plekken waar de plantjes niet staan. Door water in het bakje te geven krijgt de biet alle water. De slaplantjes had ik ook om die redenen bakjes gegeven, maar die bakjes heb ik vandaag verwijderd. Ze plantjes worden er te groot voor. Linker foto toont de sla met bakjes, rechts zonder. Nu maar hopen dat de slakken ze met rust laten.

Ik heb nog wat, erg dunne, boontjes geplukt. Het is duidelijk geen bonenjaar. De plant is nu aan het verdrogen. Die moeten binnenkort worden opgeruimd, net als de courgetteplant vermoed ik, want die wordt geel. Gelukkig is er nog wat hoop bij de paksoi, die lijkt het wel aardig te doen, al hebben de beestjes die ook ontdekt. En er is hoop bij de komkommer. Ik vind het altijd een zeer grappig gezicht, zo’n “augurk” aan te treffen. Een mooie groeivorm, met die scherpe puntjes.

Volgend jaar wil ik trouwens een andere munt plaatsen. Deze die er nu staat, is niet lekker, en is eigenlijk alleen maar aan het bloeien. En dat is niet de bedoeling voor de thee. Ik heb er denk ik één keer thee van getrokken, maar die smaakte nergens naar. Jammer, want het kan zo lekker zijn!

Vandaag een pompoen weggegeven, want ik heb er nog twee liggen. Een derde zit al in de soep, heerlijk!

Brandend zand

Een hete dag. We wachten tot het eind van de (zondag)middag alvorens naar de tuin te gaan, maar ondanks dat, moeten we regelmatig in de schaduw van het tuinhuisje gaan zitten om het vol te houden. Ik denk dat het dik 25 graden is, en de zon is fel. Toch gaan we het wagen om de lege stukken op de tuin op te vullen. Ik heb bietenplantjes, kropslaplantjes, en paksoiplantjes gehaald in Santpoort. En Corina heeft van de moestuintjes van de grootgrutter een zonnebloem, en twee komkommerplantjes.

Om de jonge plantjes enigszins te beschermen tegen de hitte, zetten we er plastic bakjes omheen (zwart), die niet gaan werken als een kas, maar juist schaduw geven. Hopelijk gaan ze het op die manier redden. Het zand wat we met onze handen om de plantjes verspreidden, was heet! Op de linker foto zie je de wat zielig ogende bietenplantjes, daarnaast hun bescherming, en daarnaast de paksoi met hún bescherming. Om de paksoi hebben we ook koperdraad gezet tegen de slakken. Ik kan de paksoi nu niet als andere jaren in het kasje zetten, dan verbranden ze.

Ik vond de slabonen nog te iel om te plukken. Een flinke plas water maakt ze hopelijk nog wat dikker. Er was weer een pompoen plukbaar, en een mooie maat courgette. En vrijdag kreeg ik een leuke verrassing van Frans: gladiolen! Ze doen het erg goed in de vaas thuis. De foto’s hieronder: komkommerplantjes, pompoen in de maak, en gladiolen.

De grote drooglegging

Het is vandaag 8 juli. Het heeft sinds 14 juni niet meer geregend hier in Haarlem. En dat wordt steeds meer zichtbaar, ook op de moestuin. De gewassen doen hun best, maar zijn kleiner dan andere jaren. Bijvoorbeeld de zonnebloemen: ze zijn inmiddels aan het bloeien, maar zijn minder hoog dan andere jaren.

Er zitten minder courgettes aan de plant, maar die worden wel weer net zo groot als andere jaren. En de slabonen, die zijn heel erg dun. Ik wacht nog even met afhalen, hoop dat de gift van water van vandaag hen nog enige dikte bezorgt. En wat een enorm voordeel is van deze droogte, is dat er nauwelijks onkruid groeit. En dat levert een middag op met leuke acties, zoals de laatste bessen plukken, courgettes afhalen, een eerste pompoen! en vele malen heen en weer naar de pomp. Maar dus geen onkruid wieden!

De grootste verrassing van vandaag was echter het bezoek van mama. Die is komen lopen vanaf haar appartement, door het opgebroken Schoterbos! Want dat is nu ook een dingetje: de complete omgeving van de Schotertuin ligt op de schop, en je moet dus via rulle zandpaadjes je weg zien te vinden. Volgende week komt er een voorlopige ingang aan de achterkant heb ik me laten vertellen. Er wordt een soort van gracht gegraven in het Schoterbos. Ben benieuwd of daar nu uberhaupt water in komt te staan!

 

… zag eens bessen hangen

Na 10 dagen Zwitserland kan ik vandaag weer richting de moestuin. Ik ben blij dat tijdens mijn afwezigheid de tuin een beetje in de gaten is gehouden. Frans heeft de aardbeien geplukt, en heeft af en toe wat water gegeven. José heeft een courgette geplukt, en de tuin water gegeven. En dat is super. Dank. Dat het nodig is, blijkt wel weer. Alles waar niets staat, is kurkdroog. Zelfs het onkruid heeft het moeilijk. Het is al tijden warm, en juni is nog nooit zo droog geweest. Er is nu een verzoek van PWN om niet de tuin te sproeien of de auto te wassen. Ik neem aan dat het oppompen van water via de pomp op de Schotertuin nog wel mag. Ik hoef dus niet veel onkruid te wieden; het blijft bij twee boodschappentasjes vol. davGelukkig heeft de aalbessenstruik geen zichtbare last van de droogte. Ik haal er drie doosjes bessen af, maar deze actie moet van de week zeker nog 1 of 2 keer herhaald worden. De struik zit stampvol!

De struik van de sugar snaps trek ik eruit. Na het plukken van de bonen een paar weken geleden, heeft ie geen boon meer gegeven.

Het gaat heel goed me de lage slabonen. Ze zitten vol bloemen, dus ik hoop op een mooie bonenoogst. Ze krijgen nog een paar extra gieters water.

Net als vorige jaren gaat de pompoenplant zijn eigen weg. En wat leuk, er bloeit veel aan de plant, en ik ontdek al meerdere pompoenen!

Een poosje geleden schreef ik dat de prei was doorgeschoten, en dat mij werd verteld dat ik ze kon laten staan, omdat er mooie bloemen aan zouden komen. En dat is inderdaad gebeurd! Wat een mooie bollen maakt die plant, en wat hebben de bijen daar een plezier van!

Het is nu alleen zaak om uit te vinden hoe ik daar zaad van kan winnen. Want Wim (van één van de buurtuinen) vertelde dat dat moet kunnen. Dus tips zijn welkom.

Beladen met bessen, een viertal aardbeien, een mooie courgette, en de eerste munt voor in de thee, ga ik na twee uren werken naar huis, net voordat het echt te heet wordt.