Wadlopen

Het is leuk om te lezen, dat in het boek “Schiermonnikoog, verhalen van eilandliefhebbers, deel 3”, mijn verhaal staat opgetekend over onze wandeling naar Willemsduin op Schiermonnikoog. Dat verhaal vertelt onze pogingen om een slenk over te steken, waarbij mijn laars kwam vast te zitten. Zie: https://www.boekenbestellen.nl/boek/schiermonnikoog-verhalen-van-eilandliefhebbers/34474
Zo’n soortgelijke situatie (een soort van wadlopen) hadden we op de moestuin. Vastzitten met je laarzen in de modder. Zie de foto’s hieronder. We wilden de moestuin klaarmaken voor de winter, maar dat was zo niet mogelijk. We hebben wel de pompoenplant verwijderd, en de zonnebloemen. De rest moet wachten. Het heeft te veel en te hard geregend de afgelopen tijd.

Gelukkig heb ik verleden week de pompoenen nog mee naar huis genomen. Er was er één bij van 5 kilogram, en 82 cm doorsnede. De ander was de helft daarvan. We hadden er een wedstrijd mee kunnen winnen. mde

Door de harde regens was alles wat we in het najaar wilden oogsten, al verwoest. De spruitplant (rechter foto hieronder), de prei (verrot), drie van de vier rode kolen. Maar er is er één die het volhoudt, die maakt een stevig kropje.

De jaarafsluiting van de moestuin was afgelopen zaterdag. Ook die viel voor het eerst sinds jaren in het water. We hadden nu wel twee kruiwagens koemest besteld, en die zijn door sterke mannen of vrouwen op onze tuin geleegd. Als het weer het toelaat, en de tuin wat droger is, spit Corina die door de grond.
Verder hebben we twee groene paprika’s geoogst van de plantjes van Mieke. Volgend jaar maar weer proberen.

Toen Corina en ik naar huis liepen met een fiets vol groenafval, zeiden we tegen elkaar dat de tuin er nog nooit zo verwoest bij had gestaan, en dat het nog nooit zo nat was geweest. Maar dat blijkt niet waar. Door dit blog weten we dat het in januari 2018 ook blank stond: Verdronken land

Advertenties

Herfst

De meteorologische herfst is officieel begonnen. Maandag begint de astronomische herfst. Op de moestuin kan ik het merken aan de gewassen. De courgetteplant is aan zijn eindje. Ik kon hem zo uit de grond trekken, totaal geen houvast meer. Overdag is het nog heerlijk weer, zo ook donderdag, toen ik een paar uren op de tuin heb gewerkt. Maar ’s nachts is het koud, in het zuiden is er al wat vorst aan de grond.

Er staat nog van alles op het landje. De rode kool wordt spannend. Er is nog niet echt een kropje (rechter foto). De spruitkool daarentegen, die gaat wat moois opleveren. Ik moet je eerlijk zeggen dat ik niet wist hoe spruitjes groeien (je bent niet voor niets een groentje op de moestuin), maar wat ik zag in de oksels van de plant, lijkt tot echt op spruit. Ik heb de plant meer ruimte gegeven, met een constructie van stokken en gaas, tegen hongerige vogels.

Ik had van een deel van de prei een paar weken terug het blad afgesneden. Tot nu toe zie ik geen verschil in grootte met de prei die ik niet had afgesneden. Maar mooi is de prei wel. Vandaag al een stronk geoogst, en geblancheerd ingevroren.

Wat het ook leuk doet is de sierkers, en de paprika (linker foto). Die sierkers gaat wel woekeren, dat was al voorspeld, maar dat vind ik in dit stadium van de moestuin niet erg. Afgelopen weekend heb ik in Engeland sierkers op mijn bord gehad, en zag ik dat wat ik nu zelf bijna kan oogsten: een oranje kers in een jasje.

Deze week is het plan om knoflook in de grond te zetten. En de pruimenboom moet nog gerooid. Die heeft nog nooit vrucht gedragen. Misschien moeten we ook de pompoenplant weghalen. De pompoen die er nu aan zit, is volgens een medemoestuinierder kanshebber in een wedstrijd 🙂

Het Landje ziet er wel weer aardig geordend uit.

 

Bijleren

Ik had een bijzonder fenomeen op de moestuin. Een pompoen die ik mee naar huis had genomen, was binnen twee dagen bruin. Op de linker foto zie je de twee soorten die we op de tuin hebben. De linker is de hokkaido. Die hebben we alle jaren op de tuin, en levert heerlijke pompoensoep. De rechter is een ander soort. En die zag er dus na twee dagen zo uit als op de rechter foto. Het is nog even de vraag waar dit door komt. Ik heb hem onder de kraan gehad nadat ik hem geplukt had, misschien kan ie daar niet tegen.

Een andere oorzaak is misschien, dat ik hem te vroeg heb geplukt. Dat hebben we vandaag van Frans geleerd: een pompoen pluk je pas, als hij niet meer pekt, want anders is hij niet rijp. Dat heb ik nooit geweten. Ik plukte naar mijn eigen “klinische blik”. Misschien was de rechter pompoen niet rijp bij het plukken. Weer wat geleerd. Gelukkig hebben we nog de hokkaido. Daarvan heb ik vandaag, ondanks de 30 graden buiten, heerlijke soep gemaakt.

En wat ik ook voor het eerst  heb gedaan: de prei geknipt. Althans, de bladeren. Volgens Frans (dezelfde :-)) gaat er dan minder energie naar de bladeren, en meer naar de prei zelf. Dus wat heb ik gedaan als voormalig researchverpleegkundige (die werkt evidence based):  de ene rij geknipt, de andere niet. (linker foto). En nu maar afwachten of het werkelijk resultaat heeft. Op de rechter foto zie je de eerste sierkers in-de-maak, die we van Wim hebben gekregen als klein plantje.

En we hebben nog meer geleerd deze week. Bietjes in rare vormen, zijn lekker. Hoe gekker, hoe beter.

 

 

Groeien als kool

Nu de hitte achter de rug is en het al weer regelmatig regent, heeft het spul het op de tuin ook wat minder moeilijk. Alhoewel, gisteren een heuse zomerstorm, dat gaat je als plantje ook niet in de koude kleren zitten. Maar wat leuk om te zien dat de rode kool en de spruitkool groeien als kool. Ik heb ze, omdat ze zo groeien, moeten voorzien van breder gespannen gaas. Maar het staat er mooi bij vind ik zelf.

Ik zie op andere tuinen dat kool hier en daar onbeschermd staat. Ik vraag me af of de koolwitjes dat als leuke landingsbaan zien. We gaan het beleven (bij de anderen :-))

We hebben hard gewerkt op de tuin vandaag. Want ook het onkruid doet het goed. Maar het was heerlijk weer om te werken, en de tuin weer onder je handen te zien opknappen. De berg afval is flink, maar het tuintje oogt weer schoon.

De courgetteplanten hebben denk ik hun beste tijd gehad. Er is een poos een flinke productie geweest, nu lijkt het stil te staan. De soep die ik ervan maak is echt zalig.

We hebben nog wel steeds aardbeien, en mooie sperziebonen en sugar snaps. Volgend jaar moeten we echt meer bonen zetten. Dit zijn twee of drie maaltjes, jammer. Maar we horen van verschillende kanten dat het een lastig bonenjaar was, dus misschien hadden we een vooruitziende blik 🙂
Zo moeilijk als het was om de pompoenplantjes in leven te houden, zo goed doen ze het nu. Allebei hebben we al een mooie pompoen mee naar huis.

Nu nog even afwachten of die pompoen lekker is. De ene soort is de andere niet.
Of het door de droogte komt weet ik niet, maar onze uien en bieten hebben de vreemdste vormen. De bieten groeien grotendeels boven de grond. De uien heb ik eruit gehaald, die smaken misschien wel goed, maar zijn niet mooi rond of groot geworden. Gelukkig hebben we wel goede moed bij de prei. En de zonnebloemen (foto naast de prei) hebben bijna allemaal de zomerstorm met windkracht 9 doorstaan.

 

Snoeiheet

Ik kwam de laatste dagen op de media veel de term “snoeiheet” tegen. Voor het weer wat wij de afgelopen week hebben gehad, is het een goede term. Het was snoeiheet. Ik las mijn blogje van verleden week, dat het niet echt zomers was, afijn, inmiddels is het buiten proporties zomer geweest. Er zijn records gebroken omtrent de maximum temperaturen. In Brabant, waar ik vrijdag tot en met zondag was, was het 40 graden. In Volkel, niet ver van waar ik zat, is deze temperatuur officieel gemeten. En dat dagen achter elkaar. Ook in Haarlem, plek van het Landje, is het voor zover ik weet, 36 graden geweest. En waarom beschrijf ik dat? Omdat het van grote invloed is op de moestuin. Het is er kurkdroog. De barsten zitten in de grond. Corina is gisteren een paar uur bezig geweest, heeft water gegeven, onkruid gewied, en oogst geoogst 🙂 Zij maakte ook foto’s van alles wat het ondanks de hitte goed doet. Op de linker foto een pompoentje. Eindelijk. Wat heeft dat bij ons lang geduurd.

Op de middelste foto de rode kool. De plastic bescherming is er nu af. En rechts staat de spruitkool.
En nog steeds bijzonder: zonder water kunnen courgettes groeien. Echt enorm. Ik heb er even een Dopper naast gelegd, om duidelijk te laten zien hoe groot ze zijn geworden, in een paar dagen tijd. Hopelijk zijn ze nog geschikt voor de soep.

Bijzonder aan de sugar snaps is, is dat ze niet plat zijn gebleven. Het zijn nu bijna op tuinbonen gelijkende boontjes geworden. Waar kan dat door komen? Te laat geoogst? De onderste foto spreekt voor zich: aardbeienoogst, heerlijk zijn ze. Terwijl ik al dacht dat het aardbeienseizoen een beetje over was. De netten heb ik er immers al af gehaald.

De gezaaide zonnebloemen zijn nu ongeveer een meter hoog. Als ze gaan bloeien, gaan ze natuurlijk op de foto. En verder kan ik melden dat er nog steeds 1 paprikaplant (van Mieke gekregen) meedoet aan de survival of the fittest.

En dit weekend moet ik echt de zaden oogsten van de preiplantjes. Die hebben zo mooi gebloeid, en zijn nu goed droog.

 

Nieuw spul

Het Landje heeft profijt van het weer op het moment. De zomer is even niet zo zomers. De temperaturen zijn onder de 20 graden, en af en toe valt er een bui. De tuin is duidelijk minder droog. Courgettes, sla en tuinbonen profiteren ervan, en zelfs de pompoenplantjes zoeken hun weg buiten de gebaande paden. Nog geen pompoen gespot, dat dan weer niet. Maar bloemen in de plantjes doen vermoeden dat er iets aan zit te komen. Het is ook goed weer om wat nieuws te zetten zodat er in het najaar ook nog wat te oogsten valt. Dus vandaag op pad naar Santpoort en met een doosje vol met nieuw spul naar de tuin gegaan. Rode kool, spruitkool en winterprei gingen vandaag de grond in. Heerlijk om weer met wat nieuws bezig te zijn. Ook nieuw omdat we rode kool en spruitkool nog niet eerder hebben gezet.

Rode kool heeft goed bemeste grond nodig. Dat hebben we niet, dus mestkorrels, aangelengd met water, moet het een kans geven. Tegen de koolwitjes gaat alles onder gaas, zie foto’s onder deze tekst. Tegen hongerige slakken gaat er ook nog een plastic bakje omheen met scherpe randjes. En we hebben er natuurlijk positief tegen gepraat; dat schijnt ook te helpen 🙂

Ook de spruitkool krijgt mest. Omdat deze plantjes de hoogte inschieten, wordt het gaas wat hoger gezet m.b.v. de buizen.
En er is natuurlijk oogst vandaag. Nog wat laatste (grote) tuinbonen van de eerste plantjes, twee mooie kroppen sla, wat munt voor de thee, en een mooi maatje courgette.
Corina geeft de sugar snaps en sperzieboontjes nog wat meer ruimte om de hoogte in te groeien. Moe maar voldaan naar huis.

Besjes en andere werkzaamheden

Corina heeft twee weken terug een mooie constructie gemaakt voor de bonen. De sperziebonen en de sugar snaps mogen nu ongebreideld groeien. Dat ze dat nog maar mondjesmaat doen, ervaren wij niet alleen. Ook Frans, (foto met toestemming geplaatst :-)) vertelt dat de bonen bij hem op de tuin niet doen wat ze andere jaren doen.

Gelukkig heeft het vandaag een paar uur wat geregend. We hadden een goede timing. Om drie uur naar huis, toen was de tuin weer op orde. En toen kwam er wat regen. Kan het mooi de losgewoelde grond in.
Dat werken op die tuin heeft thuis nu ook gevolgen. Er moet ingevroren worden. De extra vriezer is al ingesteld. De meeste bessen liggen er gewassen, geritst en gesuikerd in. Dat er ook nog tuinbonen geoogst konden worden, mag een wonder heten. Dat er thuis maar weinig overbleef, nemen we maar voor lief. Te weinig voor de vriezer, dat dan weer wel. Maar een lekkere toevoeging in de mihoenmaaltijd van vanavond. Daar ging ook een courgette in. Best een lekkere combi.

Langzamerhand komen er meer bloemen in de courgetteplanten, en ook in de pompoenplanten. Cucurbita maxima zal ik niet meer kopen. Deze pompoensoort heeft niets gedaan. Op de foto links de steeds mooier wordende slakropjes. Ik blijf dat een mooi fenomeen vinden, de maak van zo’n kropje. Vond ik bij de andijvie ook mooi.

We hebben vanmiddag even de moestuinboeken erbij gepakt, en gekeken wat we nog willen zetten, ook met het najaar alweer in beeld. Meer uitjes en prei moet erin, en vanaf september knoflook. En ik wil graag rode kool proberen. Verder ligt spruitkool nog in de planning, en worteltjes (tussen de uitjes).  Parijse worteltjes kunnen we in de herfst of winter zaaien onder glas en dan zijn ze oogstbaar in april/mei.

dav

 

We zijn lekker bezig al zeg ik het zelf. Jammer dat er bij sommige tuinen helemaal geen actie is, en dat die gewoon vervuilen. Zoals deze. Ik heb het nummer even weggephotoshopt, maar ik hoop dat de tuincommissie deze tuinierder kan vragen zijn/haar tuin aan te pakken, of op te geven. Er zijn enthousiaste mensen op de wachtlijst (zoals mijn onderbuurvrouw Sue)