De vier jaargetijden

Ik schreef verleden keer dat ik het voorjaar (en het opbouwen van de moestuin) het leukste seizoen vind. Toch merk ik vandaag ook de charme van eind augustus. Behalve dat het heerlijk is om op de tuin te werken met het weer vandaag, is het ook leuk om te zien dat de aanwezige groenten het goed doen. De prei bijvoorbeeld. Ik heb twee soorten staan, zomerprei en winterprei. De zomerprei wordt al mooi dik. Na de vakantie kunnen we er vast van eten. De boerenkool groeit goed en ziet er ook goed uit, niet aangevreten of geel.

Vandaag heb ik één van de courgetteplanten gerooid. Er zaten na de joekel van een paar dagen geleden, geen nieuwe courgettes meer aan. Het rooien was een fluitje van een cent. De plant zat zo goed als niet meer vast in de grond. De andere plant heeft nog 1 courgette, die nog even mag groeien. Dan gaat ie er ook uit.

andijvie

In de kas heb ik 4 andijvieplanten gezet. Gekocht van het bedrijf naast de Schotertuin. Zo leuk om toch ook nu nog nieuwe dingen neer te zetten.

Eén ervan heeft nog een emmertje gekregen ter bescherming tegen de slakken.

sla geen kropje

Dat de sla geen kropje wordt, vind ik jammer. Maar deze is tóch bijna eetbaar, en dan is de vorm van ondergeschikt belang. Volgend jaar een ander soort proberen.

Frans was ook op de tuin vanmiddag. Verder zijn er weinig mensen aan het werk. Frans liet mij enthousiast de baby-paprika zien in zijn tuin. Ik heb er een paar meegekregen. Volgend jaar wil ik ze ook op mijn tuin zetten. Het ziet er zo gaaf uit!babypaprika

Als afsluiting van deze dag, heb ik mijn drie pompoentjes tot een heerlijke soep verwerkt. Werkelijk zalig. Dus ook al waren ze klein, ze waren wel fijn.

pompoensoep

Advertenties

Rood en groot

’s Avonds naar de moestuin is het beste, gezien de warmte van de afgelopen dagen. Er zal gegoten moeten worden!

De courgetteplant heeft duidelijk geen moeite met gebrek aan water. De courgettes die ik eraf haal, zijn bijna te groot om met 1 hand te tillen. Ik hoop dat de Artisklas-dieren ze lusten. Het blijft toch lastig om de grootte op een foto weer te geven. Vandaar de fietstas ernaast, zodat het nog enigszins overkomt.

De cherrytomaatjes hebben na de snoeiactie toch kleur gekregen. Zon doet wonderen.

boerenkool groeit

Verder zal er de komende tijd veel gerooid moeten worden op de tuin. De courgetteplant bijvoorbeeld, en de snijbiet (die weer opkomt). Ook de zonnebloemen zullen zo langzamerhand uitgebloeid zijn. Dan wordt het toch weer een heel andere tuin. Geef mij het voorjaar maar eerlijk gezegd. Het wordt wat saai…..

Gelukkig dat de boerenkool lekker groeit 🙂

 

Stil leven

stillevenZo’n heerlijke avond als afgelopen woensdag is er één om in te lijsten. De wind was gaan liggen, de zon scheen nog volop, en het was heel stil op te tuin. Toen Frans naar huis ging, waren we er een poos alleen. Wat een stil leven. Heerlijk. Ook de foto heeft iets van een stilleven. De laatste oogst pompoentjes, wat losgeraakte tomaatjes, en een courgette. Die planten lopen trouwens op hun eind. De bladeren worden slecht, en er komen minder courgettes aan. Maar ook de rest van de tuin wordt al wat minder productief. Behalve dan de tomatenplant. Die zit vol. Om de tomaatjes ook de kans te geven rood te worden, heeft Corina er flink de snoeischaar in gezet. Hopelijk dat de zon deze weken nog zijn best gaat doen.

tomaatjes 2

 

De pompoenplant is gerooid. Deze heeft toch minder grote, en ook minder vruchten opgeleverd dan ik had verwacht. Hij zat zo vol bloemen, die hadden toch vrucht moeten worden? En de maat vind ik ook tegenvallen. Het is nu wel handig, zo klein, past goed in de pan, maar op andere tuinen zie ik pompoenen die wat voorstellen. Hopelijk is de smaak goed, en wordt de soep wel lekker.

Op zo’n mooie avond staan de zonnebloemen ook mee te doen aan een missverkiezing. Schitterend. Misschien moet ik er toch maar wat zaad van winnen voor volgend jaar.

zonnebloemen 2

Toch maar de snijbiet geoogst vanavond. Er blijft een mooie bos over, de rest van de bladeren is duidelijk aangevreten door slakken. snijbiet geoogstGisteravond heb ik de biet in de pasta verwerkt d.m.v. roerbakken. Opgeleukt met tomaten en cashewnoten en kruiden, maar de smaak is saai. Leuk om dit eens geprobeerd te hebben, met dank aan Frans.

 

Mini voedselindustrie

Met goede weersvoorspellingen naar mijn Landje gegaan vanmorgen. Maar ook weermannen en vrouwen maken fouten 🙂 Het is zwaar bewolkt, en de weinigen die vandaag op hun moestuin aan het werk zijn, worden meerdere malen verrast door een flinke motregen. Het heeft zijn voordelen, nu hoef ik niet te gieten. En aangezien de sproeikop van mijn gieter verdwenen is (op een gieter laten zitten?) kan ik niet gedoseerd gieten. Alleen de winterpreiplantjes, gisteren gekocht in Castricum, en vandaag gepland, krijgen een extra slok. Zo worden de ontstane lege plekken wat opgevuld.

De sla en de boerenkool staan er best goed bij. Ze worden zo groot dat ik de enkelen die er nog onder een afgeknipte plastic fles stonden, heb bevrijd. Er staan nu 3 of 4 boerenkooltjes en slaplantjes beschermd door een emmertje, de rest staat nu in de open lucht; weliswaar onder gaas.

Dan tussen de buien door de oogst gedaan. Een joekel van een courgette, geschikt voor de Artisklas, twee mooi formaat courgettes, een (laatste?)portie sperziebonen, en een paksoi. En alles wat ik hier schrijf zit ondertussen geblancheerd in de vriezer. Het is veel werk, maar ik vind het leuk om te doen. Deze week wil ik de snijbiet (foto rechts) oogsten, en deze verwerken in een pasta.

En de sperziebonen die nu nog aan de plant hangen, laat ik hangen en drogen. Dan heb ik volgend jaar dezelfde bonen.