Maand: juli 2024

Het is al weer drie weken geleden dat ik een blog schreef. Die dag hebben Carolien en Marieke hun best gedaan met het planten van spruitplanten en bonen. Triest om te moeten melden dat het niet is aangeslagen. Of liever gezegd: dat alles is opgevreten door de slakken. Er is één spruitplant, in de hoge bak, die goed groeit. De rest kan als verloren worden beschouwd. En eigenlijk is dat met alles zo, wat moestuin betreft. Berust dat op toeval? Is het “gewoon” pech en een slecht jaar? Hebben we te veel combinaties: kletsnat, veel slakken, en kleigrond wat we niet gewend zijn? Of is er meer aan de hand? Ik kom daar aan het eind van dit blog even op terug. Voor de trouwe lezer is het niet leuk als er alleen maar kommer en kwel is. Dus: er is behalve (kom) kommer ook een portie aalbessen, de eerst rode tomaatjes, en Corina heeft de eerste aardappelen van eigen grond gegeten. De heg is gesnoeid met de nieuwe heggenschaar van Parkside. De kikkers in onze vijver springen inmiddels wel een halve meter.

Ook is het fijn om te zien dat de Buddleja goed aanslaat. De vlinders weten deze vlinderstruik gelukkig goed te vinden! En over de passiebloem heb ik ook niets te klagen. De stond vandaag uitbundig te wezen met vier bloeiers!

Zaterdag heb ik een relaxdag op de tuin genomen. Het was heet, rond de 30 graden, en onkruid wieden was echt niet aan de orde. Voor het eerst heb ik me een dagje gegund zonder te werken op de tuin, en alleen maar te zitten en te lezen (met een drankje erbij voor de oplettende kijker). Ik lees “Altijd Vandaag”, een verhaal over een voettocht naar Santiago de Compostella.
Corina heeft de dag ervoor geshopt. Resultaat: 2 boerenhortensia’s, 2 Vingerkruid, en een Verbena Rigida. Deze planten zijn geschikt voor kleigrond.

De titel van dit blog, “(On-)mogelijkheden, gaat over 2 zaken: mogelijkheden en onmogelijkheden. De planten die geschikt zijn voor kleigrond, dat behelst het eerste. De onmogelijkheden van onze tuin hebben we de afgelopen maanden ervaren, en vanmiddag nog eens van professionals bevestigd gekregen. We hadden twee hoveniers op bezoek. Om met ons een plan te maken om uit onze spiraal te komen van onkruid wieden, geen oogst, en weer onkruid wieden. Maar de hoveniers vertelden ons:
1. de tuin ligt te laag (ondanks onze 2 x 1,5 kuub ophoging)
2. de tuin is te nat
3. op deze natte, lage grond, gaan fruitbomen het niet goed doen (grote teleurstelling!)
4. de bessenstruiken die in het gras staan, gaan geen bessen meer leveren (dat vermoeden hadden we al, maar we dachten dat we te rigoureus gesnoeid hadden)
5. kijk om je heen, en zie dat er weinig tuinders zijn die moestuin hebben. Alles wat ze aan moestuin doen, is op hoogte in bakken
6. hout is duur, dus bakken zijn duur
7. bestrating aanpassen en de achterkant van de tuin onkruidvrij maken met een shovel en dat stuk met gras bedekken kost rond € 4000,-
8. wil je de hele tuin op orde maken, en weet je zeker dat je er nog 20 jaar blijft: kosten: € 10.000,-
9. De vijver is verzakt. Ook dat hadden we gezien, maar lijkt erger te worden.

Tot zover. We laten dit even bezinken (treffende woordspeling bij een verzakkende vijver :-))

Afgelopen zaterdag was het Open Tuinendag op Zonder Werken Niets, waar wij onze tuin hebben. Thema: Met een Mexicaans Sfeertje. Het is heel leuk om te zien dat er tijd en enthousiasme wordt gestoken in zo’n dag, met verkoopstalletjes, Mexicaans eten, een wandeling over het complex met vragen, en natuurlijk open tuinen. Corina en ik hebben ervoor gekozen om onze tuin nog niet open te stellen voor bezoekers. We zijn nog te veel met basiszaken bezig, het mooie moet nog komen zeg maar. Wel hadden we voor het eerst een hele dag bezoek, met hulp! Supergezellig om met dit prachtige weer met elkaar bezig te zijn op de tuin, en te genieten van samen eten en bijpraten.

Afgelopen week hebben Corina en ik zoveel mogelijk de tuin wat schoongemaakt voor deze dag. De vakantie (en dus onze afwezigheid) en het groeizame weer heeft alles doen groeien wat je niet wilt (onkruid) en de kweek in de kas deels doen verbranden. De zak met aarde is nu leeg en de pallet en de zak weer ingeleverd bij de winkel, en drie van de perken hebben we aardig onkruidvrij. Hoe dat verschil eruit ziet, zie je hieronder

De slakken hebben trouwens onze verhoogde bakken ook gevonden. De sla en de courgetteplantjes zijn totaal opgevreten. Wat niet hun voorkeur heeft, zijn spruitjes en bietjes. Carolien en Marieke hebben de spruitplanten die we van Sue hebben gekregen, in de bakken en in de volle grond gezet. Gelukkig houd ik van spruitjes 🙂 Ook hebben ze een mooie constructie gemaakt voor de spekbonen en sperziebonen, die de kas wel hebben overleefd.

Ik heb dit blog de titel “De lange termijn” gegeven. De tuinen die we zaterdag met onze gasten hebben bekeken, zijn schitterend. Sfeervolle tuinen, met hagen, vaste planten, veel bloeiends. Weinig groenten. Het zijn tuinen waar jaren werk in is gestoken. Ik ben me bewust dat onze tuin niet in één enkel jaar een plaatje wordt. Het is de kunst ervan te genieten, ook in de huidige staat, en een plan te maken voor de komende jaren. Wat niet meewerkt, is de lastige start, met regen, wateroverlast, slakken en de soort grond (klei). Lichtpuntjes zijn de bloeiende Buddleja (ookal is er nog maar 1 bloem), de mooie roos naast ons huis, de (vijf) appels aan de boom, de waterlelies, de kikkers in de vijver en de opbeurende woorden van Astrid en onze buurman Martien.