Categorie: Moestuin

Ook al leek mijn vorige blog al een soort van afsluiting, er volgt toch nog echt een laatste blog. Dat heeft te maken met het vele werk wat er nog verricht moest worden voordat we konden opleveren. Corina heeft heel veel werk verzet. Hieronder wat foto’s daarvan.
Bij het leeghalen van het huisje kregen we hulp van EJ. Dat was heel erg fijn, en gaf mij, Annemarie, veel rust. Ik kon immers zelf niet sjouwen. Het was door die hulp wat gemakkelijker voor mij.
Behalve de hulp van EJ, kregen we vandaag ook nog hulp van Petra van het bestuur. Zij heeft samen met haar man een groot deel van de dakpannen die op de tuin lagen, naar de stort gebracht. In het nieuwe jaar doen ze nog een ritje.
Vele handen maken licht werk, en dat is wel fijn bij een gevoelstemperatuur die ver onder het vriespunt ligt.
Tot ziens of anderszins, fijne feestdagen en vooral een vredevol en gezond 2026.

Na twee jaar volkstuinieren op Zonder Werken Niets, hebben Corina afgelopen zondagavond besloten om te stoppen.
Per 1 januari 2026 hebben we geen tuin meer.
De beslissing was niet gemakkelijk. Het is een plek waar we heerlijk konden ontspannen, konden genieten van bezoekende roodborstjes, van Camelia’s met mooie bloemen, zalige aardbeien, verrassende aardappelen, geurende Kamperfoelie, favoriete Passiebloemen, een overvloed aan bramen, goed smakende pruimen, bergen met appels, en nog veel meer.

Maar ook: Corina die veel alleen moest doen, omdat het lijf van Annemarie het een heel jaar niet toeliet. Hulp van Roy, hulp van Alex, hulp van Sem, het heeft allemaal gescheeld, maar het was roeien tegen de stroming in. We kregen een waarschuwing (gele kaart) in oktober. Met hulp van Alex, die op de wachtlijst staat, hebben we toen hard gewerkt. Maar het was niet genoeg. Een herhaling van de gele kaart afgelopen week heeft de beslissing wel een beetje beïnvloed. Hoe houd je zo’n grote tuin onder controle? Met de beperkingen die voorlopig nog blijven? Is het dan nog leuk?
We kwamen tot de slotsom, dat het ons niet lukt.

Gelukkig hebben we de foto’s nog. Echt. Wat een feestje om naar te kijken. We hebben er geen spijt van.

De bezigheden op de tuin liggen niet stil. Sterker nog: we proberen aan alle kanten om het onkruid te beteugelen. De heermoes groeit geweldig, ik denk dat we er maar een handeltje in gaan beginnen. Nee, alle gekheid op een stokje, de tuin is groot, en als je niet helemaal in de gelegenheid bent om veel te planten, grijpt onkruid zijn kans. Afgelopen week heeft Corina een heel stuk schoongemaakt, en daarna hebben we het afgedekt met worteldoek, gekregen van buurman Gertjan. Eerdere pogingen om met karton en dakpannen onkruid te stoppen, zijn mislukt. Op de eerste foto links zie je het worteldoek liggen, en daarnaast een gedeelte waar Corina staat, waar we gisteren bollen hebben geplant! Super leuk om te doen. We hadden de bollen gekocht in Schoorl, bij een biologische bollenboer. Waar je wat plant, zal geen onkruid komen, hopen we.

Mijn favoriete bloem, de Passiebloem, heeft de smaak te pakken, en bloeit! Hij staat tegen ons tuinhuisje aan, op het zuiden. Ook de zonnebloem mocht er zijn, maar ondanks zijn enorme hoogte, hebben we er helaas niet de jaarlijks uitgereikte prijs mee gewonnen.

Van Marieke en Carolien hebben we een zelf gestekte vlinderstruik (Budleia) gekregen. Die heeft een plekje gekregen op de Eiger. Dat zal ik even uitleggen. Corina en ik zijn beiden dol op Grindelwald, met zijn Jungfraujoch, Eiger en Mönch. Eén van de heuvels waar wij vaste planten op hebben gezet, hebben we omdoopt tot Jungfraujoch (vanwege de hoogte :-0) en het andere deel tot Eiger. Op de Eiger staan nu een verplaatste Annabel (die in de verdrukking kwam) en de Buddleja.

Voor Annemarie was er ook werk aan de winkel! Na de appeloogst ging ze de keuken in voor appeltaart en appelmoes. En nog ligt er een hele doos appels te wachten op verwerking. Een geweldige oogst. Van de pruimenboom idem dito, en lekker! De aardappelen hebben trouwens ook goed gesmaakt. Dank je wel, Esther.

Laat je bij een reactie je naam achter in het bericht? Anders is het anoniem, ook voor mij.

In de nieuwsbrief van Zonder Werken Niets stond deze week: “Bijna alle tuinen grenzen aan een sloot. Iedere tuinder is verplicht zijn deel van de sloot en de slootkant te onderhouden”. Dus wij voelden ons geroepen 🙂

Onze sloot achter de tuin was behoorlijk dichtgegroeid. Het was een flinke, en vieze, klus vandaag om deze schoon te krijgen. Maar het resultaat mag er wezen. De linker foto de startsituatie, de rechter foto het resultaat.

En verder? is het gewoon een plaatje onze tuin….Kijk maar naar de foto’s.

Ik ben zo benieuwd hoe ze smaken! We weten niet welk ras het is. En de app Obsidentify zegt””eetappel”. Ja, zover waren we zelf ook al 🙂

Dit overgangsweekend van lente naar (meteorologische) zomer hebben we goed besteed op ons Landje. Zaterdag was het best warm, en was het smeren geblazen, zondag was het bewolkt en was er sprake van een fijne temperatuur. Omdat het de afgelopen periode eindelijk geregend heeft, is alles op de tuin ook gegroeid. Niet alleen de aardappelplantjes, maar ook het onkruid. Het is voornamelijk heermoes waar wij last van hebben. Corina heeft op bepaalde plekken al lavameel gestrooid, dat helpt. Maar verder is het gewoon handmatig verwijderen, het liefst met wortel en al, “tot op de bodem”. Maar heermoes is sterk, en zo zijn de wortels ervan. Vooral zondag zijn we bezig geweest om er, zeker in de zichtplekken, veel van weg te halen. Met zichtplekken bedoel ik de algemene voortuin, onze verhoging met vaste planten, en het plaatsje voor het tuinhuis.

We werden dit weekend ook wel echt blij van de tuin. Dat komt mede doordat de vaste planten het hier goed doen. De pioenrozen staan schitterend, de vlinderstruik groeit en krijgt knoppen, op de hoek van het tuinhuis bloeit de kamperfoelie uitbundig, en de passiebloem heeft de eerste bloem “geleverd”.

En zo’n eerste jaar op een nieuwe tuin word je ook regelmatig verrast. De boompjes die er staan zitten vol met vrucht, zowel de appel als de pruimbes.

De titel doet de oplettende lezer vermoeden dat het ook over de bodem gaat. Ja, heermoes kun je ook bestrijden door heel veel bodembedekkers te planten. Daar waar wat anders zit, kan geen heermoes zitten. Ook bij de verhoging met de vaste planten (die we onze Jungfraujoch noemen) moeten we met een bodembedekker aan de slag, om te voorkomen dat de aarde wegregent (hoe toepasselijk).
De bodem moet verder verrijkt worden met compost, die we “maken” in onze compostbak. Ik schreef eerder al, dat die vol is, en we zoeken dus ook flink naar een geschikte tweede. Waarschijnlijk hebben we er nu 1 gevonden, die ook nog betaalbaar is. Zelf aan de slag met gaas en palen lijkt ons toch wat lastiger. Al doet Corina op de linker foto aardig haar best. Op de foto’s ernaast plaatst ze trouwens onze aangeschafte bessenstruiken.

En dan nog wat “perikelen”: De Parkside kantjesmaaier is snel kapot gegaan. Vanavond ontvangen we waarschijnlijk een nieuwe.
De vijver die we in de planning hebben, laat nog even op zich wachten. Een medetuinierster loopt tegen nogal wat problemen aan bij de aanleg van de hare; we wachten even af hoe dat zich ontwikkelt. Al kijkende leert men, zeg maar.
En het zaaigoed in de kas komt niet op. Dus geen tuinbonen en courgettes. Dat heeft ook te maken met de hitte in de kas, en het feit dat we niet dagelijks op de tuin zijn om het spul water te geven. Gelukkig doen de aardbeien (op de volle grond) het goed, en zijn ze lekker 🙂

Het is lastig voor ondergetekende een blog te schrijven op het moment. Door complicaties tijdens mijn operatie ben ik langer niet in staat om op de tuin te werken. Corina heeft nu af en toe hulp van Roy, de man van een collega van mij. Fijn dat hij dit wil doen!

Ik schrijf dus eigenlijk vanaf de zijlijn. Vroeger was ik stuurvrouw op mijn Beau’t (Kolibri 560), nu ben ik beste stuurlui aan de wal 🙂 Ik ben wel af en toe op de tuin, maar kijk toe vanuit de luie stoel. Of ik zet gereedschap in elkaar, zie foto. We hebben weer Parkside spul gekocht: een heggenschaar en een kantjesmaaier. Een pomp moet er nog komen, maar die is op het moment niet leverbaar. Met de pomp kunnen we sproeien zonder met gieters te hoeven sjouwen.

Wat is er allemaal gebeurd op de tuin?
Corina heeft de big bags die nog op het pad stonden, leeg gemaakt. De rest van het ophoogzand is nu op de plek gestort waar we een schaduwrijk terrasje willen maken.

De aardbeien die ik in de winkel van ZWN heb gekocht, hebben een plekje gekregen. Ook de aardappelen die we van Esther kregen, eigenaar van onze vorige tuin, staan in de grond. Die gaan we aanaarden over een poosje.
Wat ik heel leuk vind, is dat we een heuvel in de tuin aan het maken zijn, waar de vaste planten in/op komen. Dat oogt speels. Daarnaast moet een gat komen, waar we een vijver in gaan maken. Want de tuin moet zo onderhoudsarm als mogelijk worden, en een vijver levert daar een bijdrage aan. Ikzelf vind het ook erg leuk, als daar kikkers in gaan huizen.

Leuk als je reageert op dit blog! Vermeld dan je naam, want reacties zijn vaak anoniem.

In Nederland zijn we goed in watermanagement. Tenminste, dat heb ik op school geleerd, en ik hoor het regelmatig in tv-programma’s of op het nieuws. Maar op het moment is het een uitdaging. Zo kleddernat het voorjaar verleden jaar was, zo droog is het nu. Ook op ons Landje. We kunnen niets zinnigs zeggen over hoe nat deze tuin is in vergelijking met Hazelaar 4, omdat er geen regen valt. De sloot achter het huisje staat behoorlijk laag.
Ik ben maar vast bezig gegaan met het organiseren van opvangbakken en tonnen, om de regen die er wel valt, in ieder geval goed op te vangen. Helaas heb ik van deze acties geen foto’s.
Begrijp me niet verkeerd: het is een geweldig voorjaar. Continu strakblauwe luchten, fijne temperaturen, heerlijk.

Corina heeft de afgelopen weken veel op de tuin gewerkt. De “bakken” van hout en dakpannen zijn weg, de grond is aan de rechterkant van de tuin deels omgespit en van onkruid vrij gemaakt, en wat er nog aan planten stond, is “gered”. Sinds zaterdag hebben we hulp van Sem. Die vindt het heerlijk om op een tuin bezig te zijn. Hij werkt lekker door, en dat kunnen we goed gebruiken in deze beginfase van onze nieuwe tuin., waarbij ikzelf de komende 6-7 weken niet kan spitten of sjouwen. Zo komen de big bags met ophoogzand en compost (net niet) binnen de aangegeven tijd leeg.

Afgelopen vrijdag zijn Corina en ik heerlijk wezen shoppen bij een biologische kwekerij. Hieronder een fleurig beeld van Camellia, Annabel, en Forsythia, en tevens een compilatie van onze voorborder, waar Magnolia en Forsythia al geweldig in bloei staan. In het midden van de tuin is de bloeiende pruim een geweldig gezicht. De bijtjes weten deze ook al te vinden.
Ik plantte zaterdag een passiebloem bij ons tuinhuis.

Het was dit weekend echt een feestje om op de tuin bezig te zijn. Schitterend weer, veel reuring op het complex. We hadden als “nieuwe tuinders” ook een kennismaking met andere nieuwe tuinders en het bestuur. In de winkel haalde ik de bestelde aardbeienplantjes op (Korona). Die hebben een plek gekregen vóór in de tuin. Het onkruiddoek wat wij daar gebruiken, is niet echt geschikt. Het water blijft erop liggen.

Gezellig hoor, al dat bezoek en hulp! En zie ons eens staan in onze “poort” 🙂

Op het moment is het volop voorjaar: een strakblauwe lucht en de krokussen en wilde hyacintjes kleuren de grasperken in de stad. We hebben de eerste acties op onze nieuwe tuin gehad. Op 9 februari hebben we in 2 etappes de spullen, die opgeslagen lagen op de zolder en de berging, naar het Landje gebracht. Corina trekt de kar 🙂

Daarna hebben we het huisje zo goed mogelijk schoongemaakt. Het is nog een beetje een uitdaging, omdat het water “eraf” is. Op de lanen van Zonder Werken Niets zijn kranen, waar je drinkwater kunt halen. Ik vermoed dat 1 april het water er weer “op” gaat. We nemen dus steeds (heet) water mee van huis en doen daarmee de poets. Annemarie heeft via marktplaats een tafel en 2 stoeltjes gescoord.

Corina heeft een start gemaakt met het verwijderen van alle dakpannen die onze tuin “sieren”. Met deze dakpannen zijn door de vorige eigenaren een soort bakken gemaakt. De bakken bestaan uit planken, waar tegenaan de dakpannen zijn gezet. De planken zijn verrot, dus we halen alle bakken weg. Daarna is het plan de tuin wat op te hogen en opnieuw in te richten.
Annemarie is nogal een planner, dus die heeft een whiteboard ingetekend, met geeltjes voor de losse onderdelen, voor de nieuwe inrichting.

Omdat Annemarie de komende weken/maanden niet kan spitten, is het nog een hele uitdaging om de tuin te veranderen. Kleinere klussen, zoals het vrijmaken van deze compastbak, gaat op een rustig tempo.
Deze compastbak hing scheef op de tuin, en had geen bodem meer. Maar de bodem is inmiddels getraceerd, zo’n 30 cm onder de grond. Mogelijk is de bovenbak ooit losgekomen, en is de bodemplaat door het gewicht van de compost naar beneden gezakt. Wij gaan het na het uitgraven anders doen: met een plaatsje van 9 tegels een vloer creëren, en daarop de bodem en bak plaatsen.

Vanmorgen bij de winkel van Zonder Werken Niets aardbeienplanten besteld. Volgende week ga ik aarde en compost bestellen. Mocht je zin hebben om te helpen, welkom! 🙂

We waren tuinloos sinds begin november 2024. Maar gelukkig is daar deze week verandering in gekomen. Vanmorgen ben ik gaan tekenen en ontving ik de sleutels van Berkenlaan 14. De grootte is 305 vierkante meter (ik meen me te herinneren dat onze vorige tuin op de Hazelaarlaan 350 m2 was) , er staat een huisje op, een werkende pomp en een kas. We waren vrijdag bij de bezichtiging beiden meteen enthousiast. Dat kun je denk ik op de foto wel zien.

We hebben vrijdag voordat we een besluit namen, even een schop in de grond gezet, om te kijken of we daar meteen grondwater zagen. Maar nee! De tuin lijkt mooi droog. Ik kreeg dat vanmiddag ook bevestigd van de vorige eigenaars, die ik al even gesproken heb. Zij zeggen: het is een goede plek, en minder nat.
Dat horen wij natuurlijk graag gezien onze eerdere ervaring.

Hieronder wat foto’s ter lering ende vermaak. Vooral het plaatsje waar je o.a. kunt komen via de tuindeuren, mooi omgeven door coniferen, lijkt ons heerlijk.

Volgend weekend aan de slag! Zin in!

Leuk als je reageert. Vermeld alsjeblieft je naam in het bericht, want de reacties zijn soms anoniem.

Er is heel wat veranderd omtrent onze volkstuin de afgelopen weken. Nadat Corina en ik hadden besloten te stoppen met deze tuin, is deze, nadat er voor de tuinruil geen reacties waren gekomen, aangeboden aan de bovenste drie mensen op de wachtlijst. Een enthousiast stel met 3 kinderen is de nieuwe eigenaar. We hebben één van hen eerst via de app, en later live op de tuin, uitgebreid gesproken en uitleg gegeven over de planten, het water, het huisje en het gereedschap.

De Els waar een begin van rooien mee gemaakt was, staat nog overeind.

En zo zijn Corina en ik sinds een week tuinloos. Het leeghalen van het huisje was nog een flinke klus. Sinds 27 januari dit jaar hebben we daar toch heel wat verzameld.
In de tussentijd is gelukkig voor onze opvolger, de beschoeiing achter het huisje aangepakt. Dat ziet er keurig uit. Nu kan hier mooi alles wordt opgevuld en een straatje gelegd.

Wij zullen af en toe eens een blik werpen op onze oude tuin, en hopen op een mooie nieuwe stek in de toekomst!

Reageren? Leuk! Graag je naam in het bericht schrijven, wij zien anonieme berichten!