Opening moestuinseizoen

De opening van het moestuinseizoen is altijd leuk om bij te wonen. Met elkaar klussen, en dan genieten van de lekkere dingen die thuis met veel liefde zijn gebakken. En altijd is het mooi weer. Nu heeft de zon het wel wat moeilijk vandaag, maar het is droog, en de temperatuur is eigenlijk heel mooi om bij te werken. Ik leen even wat foto’s van Facebook Schotertuin om een beeld te geven. (ik hoor graag nog wie ze gemaakt heeft, zodat ik netjes de naam kan vermelden)

Thuis zijn de courgetteplantjes groot genoeg gegroeid om de volle grond in te gaan. Als het nog gaat vriezen hebben we een dingetje. Maar we wagen de gok. Ze krijgen een mooi “jasje” van plastic ter bescherming. Ondertussen doen de tuinbonen het heel goed, en wonder boven wonder lijken ook de aardbeienplantjes de uitgraafactie van verleden jaar te hebben overleefd. We hebben ze verleden week weer in de grond gezet, nadat ze een half jaar in een krat hebben gestaan. We geven ze nog een kans. Als het over een paar weken nog armoedig is, gaan we nieuwe kopen.

Advertenties

De eerste stapjes

Afgelopen woensdag was het ’s middags best goed weer en dat was een mooi moment voor Corina om naar de tuin te gaan. De grond onder het zeil is natuurlijk de hele winter afgedekt geweest, dus een beetje lucht geven kan geen kwaad. De twee proef-tuinboontjes doen het goed.

Nu staat ook de rest van de voorgezaaide tuinbonenplantjes erin, en dat was hard nodig ook. Die hadden het erg moeilijk in het kasje (te weinig bodem), maar ja, het weer moet ook meezitten. En dat ze nu blij zijn met meer diepgang 🙂 kun je wel zien: ze doen het al super goed! Links 20 maart, rechts 23 maart.

De bes is gesnoeid, en ik heb thuis courgettes voorgezaaid. Ras: Ambassador F1. dav

Armetierig

Onderstaande tekst heb ik ingesproken. Google Docs heeft er tekst van gemaakt getypt dus. Door Een aandoening aan mijn arm Mag ik nog niet typen met rechts. Vanmiddag Ben ik even naar de moestuin geweest, even kijken hoe de boel erbij ligt. Het Is er erg nat. Het Zeil ligt nog goed goed. Om Vandaag een positieve  swing te geven heb ik twee tuinbonen plantjes gezet. Zij groeiden de kweekbak uit uit.nl
Zoals je ziet zitten er nog wat foutjes in.
Maar Google Doc doet zijn best
Tot de volgende keer.

Kom maar op met dat voorjaar

Na hele warme dagen in februari, roert maart nu zijn staart. Regen, veel wind, soms zelfs stormachtig. Er kan nu op de moestuin zelf weinig voorbereid worden, maar de afgelopen tijd is er wel het één en ander gedaan. Dat moet nodig eens in het blogje verwerkt. Door een typeverbod vanwege de blessure aan de elleboog is hier niet eerder van gekomen.

Corina heeft in februari alle paden schoongemaakt.
Af en toe loop ik even naar de tuin om de zeilen weer goed te leggen.

In huis doen we net of het voor jaar is: we hebben voorgezaaid. Babypaprika en tuinbonen, en nog bonen van Peter van verleden jaar. Zo zien nu de tuinbonen in het kweekbakje eruit (rechts), de babypaprika linksonder (die een langzame start heeft), en de bonen van Peter linksboven.

Op enig droog moment moeten de bonen de volle grond in.

Behalve dit “werk” is er ook een ander kistje gescoord. Corina heeft via Marktplaats een geschikte grote kist gekocht. De witte die ik eerder had bedacht voor de moestuin, is toch wel erg mooi, en komt gewoon in huis te staan. Deze nieuwe gaan we weerbestendig maken.

En laat nu het voorjaar maar komen!

Kistjes en kasjes

Na de Egmond wandel”marathon” tegen reuma afgelopen zondag, hadden Corina en ik nog de energie om een plan te trekken voor de moestuin. Wat willen we zetten dit jaar, wanneer gaan we dat doen, hoe voorkomen we een lege tuin in augustus? Daar is een heuse zaai-plant-kalender uit voortgekomen. We worden steeds serieuzer 🙂
Ik hoop voor de lezer dat het inderdaad te lezen is. Sommigen soorten gaan we voorzaaien in kasjes, andere soorten kopen we als plantjes.Planning 2019.xlsx

Wat op welk stukje komt, hebben we ook al bedacht, en staat in een nog niet gedigitaliseerde tekening. Dat daar nog iets aan veranderd kan worden, komt ook doordat er een betere oplossing moet komen voor het opbergen van de spullen, en een prettiger manier om te zitten na gedane arbeid. Voor het opbergen van de spullen heb ik van de week een veel te mooi kistje gescoord.

Het is een voormalige dekenkist. Helaas is er geen sleuteltje meer bij. Ik denk dat ik een grote ketting ga kopen, die door de handvatten heen gaat, met een slot erop. Het kistje moet nog waterdicht gemaakt. Dat gaan we doen met kit, die tussen de naden van de deksel wordt aangebracht. Daarna wordt het kistje in de buitenbeits gezet. De spullen die erin komen, komen in plastic bakken. Hopelijk gaat dit kistje een paar jaar mee (en de inhoud ook :-)) en kunnen we een mooi zitplekje creëren.

 

Vanuit de lucht

Al het goede komt van boven. Soms is dat sneeuw. Op 22 januari werd de Schotertuin bedekt onder een mooi laagje. De tuin kan tot rust komen.

En het biedt ons de kans om in alle rust nieuwe plannen te maken voor het voorjaar. Eerst maar eens op een rijtje gezet wat we dit jaar willen zetten, daarna gekeken hoe we dat gaan zetten, op welke plek, rekening houdend met wisselteelt. Tevens goed plannend wat we als plantjes gaan kopen, en wat we gaan voorzaaien, en hoe dat dan uitpakt voor het zetten en het oogsten. Zo hopen we een goede tuinvulling te krijgen dit jaar. Dat schema deel ik een volgende keer (en misschien komt daar wel commentaar op van mijn lezers!)

Behalve de sneeuw kwam er nog iets anders van boven. Een drone van de imker heeft een foto gemaakt van het complex. En je hoeft alleen maar een groot blauw zeil te zoeken, of je weet waar tuintje 133 zich bevindt 🙂 Foto Dick Schrama

vanuit de lucht jan 2019

Vier jaargetijden

Luisterend naar “Winter” van Vivaldi, schrijf ik mijn laatste blog in 2018 over mijn Landje. De afgelopen weken is er door mij niet veel gedaan op de tuin. Ecosol heeft daarentegen goed gespit. Er is nu een mooi schoon moestuintje. Om dat zo te houden, ga ik deze winter het effect eens bekijken van het afdekken van de grond. Ik heb dat nog niet eerder gedaan, maar hoop dat door deze actie het kweek een zekere dood zal sterven. Of het voor de kwaliteit van de grond goed is, zal ik moeten ondervinden. Belangrijk is nu, dat ik met mijn huidige stramme lijf, niet in het voorjaar moet beginnen met onkruid wieden. Dus gistermiddag zag het Landje er zo uit met dank aan Corina:

In het voorjaar zal ik ook wat nieuw gereedschap e.d. gaan kopen. Het enige wat er van de verdwijnactie terug is gevonden, zijn de krukjes en een paar grijze electrabuizen. Die liggen nu even in de berging. Begin februari of wat verder in de lente, ga ik eens een leuk plan trekken voor het nieuwe jaar. Voor mijn lezers: tot dan, maak er mooie feestdagen van en veel gezondheid in het nieuwe jaar!