De lange termijn

Afgelopen zaterdag was het Open Tuinendag op Zonder Werken Niets, waar wij onze tuin hebben. Thema: Met een Mexicaans Sfeertje. Het is heel leuk om te zien dat er tijd en enthousiasme wordt gestoken in zo’n dag, met verkoopstalletjes, Mexicaans eten, een wandeling over het complex met vragen, en natuurlijk open tuinen. Corina en ik hebben ervoor gekozen om onze tuin nog niet open te stellen voor bezoekers. We zijn nog te veel met basiszaken bezig, het mooie moet nog komen zeg maar. Wel hadden we voor het eerst een hele dag bezoek, met hulp! Supergezellig om met dit prachtige weer met elkaar bezig te zijn op de tuin, en te genieten van samen eten en bijpraten.


Afgelopen week hebben Corina en ik zoveel mogelijk de tuin wat schoongemaakt voor deze dag. De vakantie (en dus onze afwezigheid) en het groeizame weer heeft alles doen groeien wat je niet wilt (onkruid) en de kweek in de kas deels doen verbranden. De zak met aarde is nu leeg en de pallet en de zak weer ingeleverd bij de winkel, en drie van de perken hebben we aardig onkruidvrij. Hoe dat verschil eruit ziet, zie je hieronder

De slakken hebben trouwens onze verhoogde bakken ook gevonden. De sla en de courgetteplantjes zijn totaal opgevreten. Wat niet hun voorkeur heeft, zijn spruitjes en bietjes. Carolien en Marieke hebben de spruitplanten die we van Sue hebben gekregen, in de bakken en in de volle grond gezet. Gelukkig houd ik van spruitjes 🙂 Ook hebben ze een mooie constructie gemaakt voor de spekbonen en sperziebonen, die de kas wel hebben overleefd.

Ik heb dit blog de titel “De lange termijn” gegeven. De tuinen die we zaterdag met onze gasten hebben bekeken, zijn schitterend. Sfeervolle tuinen, met hagen, vaste planten, veel bloeiends. Weinig groenten. Het zijn tuinen waar jaren werk in is gestoken. Ik ben me bewust dat onze tuin niet in één enkel jaar een plaatje wordt. Het is de kunst ervan te genieten, ook in de huidige staat, en een plan te maken voor de komende jaren. Wat niet meewerkt, is de lastige start, met regen, wateroverlast, slakken en de soort grond (klei). Lichtpuntjes zijn de bloeiende Buddleja (ookal is er nog maar 1 bloem), de mooie roos naast ons huis, de (vijf) appels aan de boom, de waterlelies, de kikkers in de vijver en de opbeurende woorden van Astrid en onze buurman Martien.

Eén gedachte over “De lange termijn”

Plaats een reactie en meld je naam in je bericht