Tot op de bodem(-bedekkers)

Dit overgangsweekend van lente naar (meteorologische) zomer hebben we goed besteed op ons Landje. Zaterdag was het best warm, en was het smeren geblazen, zondag was het bewolkt en was er sprake van een fijne temperatuur. Omdat het de afgelopen periode eindelijk geregend heeft, is alles op de tuin ook gegroeid. Niet alleen de aardappelplantjes, maar ook het onkruid. Het is voornamelijk heermoes waar wij last van hebben. Corina heeft op bepaalde plekken al lavameel gestrooid, dat helpt. Maar verder is het gewoon handmatig verwijderen, het liefst met wortel en al, “tot op de bodem”. Maar heermoes is sterk, en zo zijn de wortels ervan. Vooral zondag zijn we bezig geweest om er, zeker in de zichtplekken, veel van weg te halen. Met zichtplekken bedoel ik de algemene voortuin, onze verhoging met vaste planten, en het plaatsje voor het tuinhuis.

We werden dit weekend ook wel echt blij van de tuin. Dat komt mede doordat de vaste planten het hier goed doen. De pioenrozen staan schitterend, de vlinderstruik groeit en krijgt knoppen, op de hoek van het tuinhuis bloeit de kamperfoelie uitbundig, en de passiebloem heeft de eerste bloem “geleverd”.

En zo’n eerste jaar op een nieuwe tuin word je ook regelmatig verrast. De boompjes die er staan zitten vol met vrucht, zowel de appel als de pruimbes.

De titel doet de oplettende lezer vermoeden dat het ook over de bodem gaat. Ja, heermoes kun je ook bestrijden door heel veel bodembedekkers te planten. Daar waar wat anders zit, kan geen heermoes zitten. Ook bij de verhoging met de vaste planten (die we onze Jungfraujoch noemen) moeten we met een bodembedekker aan de slag, om te voorkomen dat de aarde wegregent (hoe toepasselijk).
De bodem moet verder verrijkt worden met compost, die we “maken” in onze compostbak. Ik schreef eerder al, dat die vol is, en we zoeken dus ook flink naar een geschikte tweede. Waarschijnlijk hebben we er nu 1 gevonden, die ook nog betaalbaar is. Zelf aan de slag met gaas en palen lijkt ons toch wat lastiger. Al doet Corina op de linker foto aardig haar best. Op de foto’s ernaast plaatst ze trouwens onze aangeschafte bessenstruiken.

En dan nog wat “perikelen”: De Parkside kantjesmaaier is snel kapot gegaan. Vanavond ontvangen we waarschijnlijk een nieuwe.
De vijver die we in de planning hebben, laat nog even op zich wachten. Een medetuinierster loopt tegen nogal wat problemen aan bij de aanleg van de hare; we wachten even af hoe dat zich ontwikkelt. Al kijkende leert men, zeg maar.
En het zaaigoed in de kas komt niet op. Dus geen tuinbonen en courgettes. Dat heeft ook te maken met de hitte in de kas, en het feit dat we niet dagelijks op de tuin zijn om het spul water te geven. Gelukkig doen de aardbeien (op de volle grond) het goed, en zijn ze lekker 🙂