Categorie: Moestuin

Bij het veranderen van de voortuin komen we behalve veel stoeptegels, ook een obstakel tegen in de vorm van een stenen bak. Een onmogelijk zwaar en naar onze bescheiden mening onooglijk ding. Die moet eruit. Kalmte zal je redden in dit geval: rustig uitgravend en onze krachten bundelend is het gelukt om het ding van zijn plaats te krijgen. We zijn blij dat we hebben doorgezet. Deze zware acties zijn niet goed voor onze lijven, en we hopen dat het zware werk wat minder wordt in de loop der tijd. Misschien dat we sterke personen hebben die nog wat hulp willen bieden bij het leggen van het terras voor het huisje, waar we een bankje willen zetten.

Alle planten die we verleden week hebben gekocht, gaan vandaag ook een plekje krijgen. De Camelia komt voor het huisje, evenals de Buddleja. Verderop, naar de achterkant van de tuin, komt de Rododendron. En aan de kant van het pad met Sue komen twee Cytisus (Brem). We hebben de afgelopen periode zo’n mooie bloeiende Bremmen gezien, dat we hopen dat het bij ons ook zo mooi zal worden. Het is afwachten, vooral op deze kleigrond. De Skimnia krijgt een plekje naast de Dahlia’s, die we een paar weken geleden hebben ingegraven. De grond is nog te nat voor het zetten van de pootaardappelen.

Behalve water willen we ook licht hebben in het huisje. Omdat er (nog) geen stroom is, zullen we het moeten hebben van de olielampjes. Dat valt nog niet mee, die dingen aan de praat te krijgen. De sokjes zitten behoorlijk vast.

Aan het eind van de middag komt Sue langs, en brengt ons een wit wijntje. Wat een beloning! 🙂 Dat is het mooie van deze tuin, het is niet alleen werken, maar ook relaxen.

Het huisje is nu aardig op orde. We kunnen er een kopje koffie zetten, met meegebracht heet water en op het filtertje. Gezellig hoor, om vrienden die onze tuin willen bewonderen, wat aan te kunnen bieden. Als we op de tuin waren de afgelopen dagen, was er altijd wel aanloop. De vuile vaat gaat nog mee naar huis, want daar hebben we nog niet echt een oplossing voor. Wel hebben we in de Praxis een 20 liter waterreservoir gekocht, wat gaat dienen als een soort van keukenkraan. Dan kunnen we in ieder geval wat omspoelen en onze handen wassen, boven een teiltje. Ik vind het wel een leuk bedachte constructie. Drinkwater is het niet, dat halen we uit flessen of nemen we mee van uit huis. En straks als er geen vorst meer is, zal het water ook weer op de kranen gaan, die op de gangpaden staan.

De voorspellen voor afgelopen weekend waren mooi. Zaterdag is dat ook zo uitgekomen, ook al stond er een frisse oostenwind. Zondag was de hele dag bewolkt, en bij tijd en wijlen waterkoud. Dat heeft ons er niet van weerhouden om toch verder aan de slag te gaan. Verschillende perken zijn omgespit, en er is een start gemaakt met het verleggen van de tegels waar ik eerder over schreef. Het plan is om een terras te maken voor het huisje, met een bankje. En er is een gedeelte gras in de planning. Dat moeten we nog goed uitmeten, want de zoden moeten binnenkort besteld worden via het winkeltje op het complex.
We treffen veel plastic aan in het gedeelte voor het huisje. Dat lijkt te komen van vuilniszakken, en van materiaal wat gebruikt is om onder de tegels te leggen. Dat is inmiddels half vergaan. Als je eraan trekt, blijft er dus een gedeelte in de bodem achter. Niet fijn. Het grof vuil, wat we 18 februari klaar hebben gezet, is helaas nog niet opgehaald.

Er staan nauwelijks vaste planten op onze tuin. Daar willen we ook verandering in brengen. Zondag, met het grijze koude weer, was dan ook een prima dag om eens wat tuincentra te bezoeken. We zijn uiteindelijk “thuis” gekomen met een Rododendron, een Camellia, een Skimnia, en een Buddleia (de vlinderstruik). Ook nog 2 bordervullers gekocht. Vanuit de auto op de trekkar naar de tuin gebracht. Die karren zijn hartstikke handig (en doen mij een beetje denken aan mijn kleuterschool, waar er altijd in het speelkwartier om de karren werd “gevochten”)
In de winkel hier op het complex hebben we zaterdag wat bemeste tuinaarde gekocht en zaai en stekgrond. Corina heeft zich daarna gestort op het vullen van één van de houten bakken, met violen. Dat ziet er meteen super gezellig uit.

Corina heeft met een grote vork de vijver van wat waterplanten ontdaan. Die zijn gaan woekeren, en dat kan best wat minder. Op advies van EJ heeft ze er met een schop een stuk afgehakt, en teruggezet in de vijver. De rest kan weg. We troffen ook nog twee Solar fonteintjes aan. Die kunnen, als ze goed zijn opgeladen door de zon, werken als fonteintje/waterpompje.

Onze buurman vertelde dat binnenkort de beschoeiingen achter bij de sloot zullen worden aangepakt. Ik heb een mail gestuurd naar de tuincommissie met de vraag wat wij er verder aan moeten voorbereiden. Fijn dat het aangepakt gaat worden, we kunnen er immers nauwelijks lopen nu, en daardoor onze gereedschapskast lastig bereiken.

Al met al, een volkstuin is wat anders dan een moestuin. Er komen wat grotere zaken bij kijken. En soms hebben we daar wat hulp bij nodig.

Vandaag stond in het teken van huisvesting. Voor zowel mens als dier. Corina en ik hebben het tuinhuis schoongemaakt. Een drietal thermoskannen met warm water aangevuld met water uit de regenton (dat is best schoon!) waren genoeg om het gevoel van een voorjaarsschoonmaak te geven.
En voorjaar was het best vandaag! Zowaar een blauwe lucht vanmorgen, en nauwelijks wind. Dat moedigde ons aan om eerst buiten aan de slag te gaan. Vooral het snoeien was belangrijk. En de eerste zaadjes hebben hun plek gekregen in bakjes in de kas. Het is daar heerlijk werken zo in het zonnetje!

En qua huisvesting zijn we ook voor de vogels bezig geweest. Aan de achterkant van het tuinhuis blijkt een vogelhuisje te hangen. Ik kon er net bij om het te openen en schoon te maken. Wat kwam daar veel uit! Hopelijk is het nu weer aantrekkelijk om in te gaan broeden.

Het andere vogelhuisje voor roodborstjes, hebben we aan de westkant = voorkant van het tuinhuis gehangen.

Het was een heerlijk dagje.

Reageer je op een blogje? Schrijf dan je naam in het bericht 🙂

We hebben drie appelbomen op de tuin. Welke soort is ons niet bekend. Het zal dus een verrassing zijn of we straks een handappel hebben, of een soort die we in een appeltaart kunnen gebruiken. En ik hoor je denken…. of helemaal geen appel. Ja, dat kan ook nog. Maar misschien helpt een goede snoeitechniek om dat laatste te voorkomen. Dus toog ondergetekende vanmiddag gewapend met twee snoeischaren naar het verenigingsgebouw, waar het onderwerp van het Tuincafe “snoeien van fruitbomen en het onderhouden van gereedschap” was. Dat was leuk georganiseerd. Via een beamer en flap-over en aanvullende instructie op papier, kregen de toehoorders, onder het genot van koffie of thee, uitleg over gesteltakken, concurrenten en de vorm van een langlot. Volg je me nog? 🙂 Ik kijk nu opeens op een heel andere manier naar (fruit)bomen en pretendeer te zien of ze goed gesnoeid zijn. Of ik het zelf in de praktijk durf te brengen, durf ik nog niet te zeggen. Misschien is het eerste jaar een beetje begeleiding op afstand niet verkeerd.

En hieronder dan het verschil tussen niet zo goed gesnoeid en goed gesnoeid.

Ik had vandaag nog meer plannen dan alleen het volgen van dit Tuincafé. Ik wilde alvast wat tuinbonen voorzaaien, en tomaat, in de kas. In de Spekstraat zaden gekocht vanmorgen. Met het idee om zaai en stekgrond te halen in de winkel op het tuincomplex. Volgende keer iets meer rekening houden met de openingstijden van deze winkel. Zaterdag tussen 10 en 12:30 uur. Het geeft niet, het was toch eigenlijk ook te koud vandaag om heel lang op de tuin bezig te zijn. Ondanks de thermoskan met thee, gaat de kou toch op een gegeven moment in je botten zitten. En eerlijk gezegd moeten soms andere dingen eerst: bij het naar buiten stappen uit de kas, ging ik regelmatig bijna onderuit: natte aarde op betonnen ondergrond. Dus om dit eens even op te lossen, en om warm te worden, de stoep voor de kas goed schoongemaakt.

Bij de zadenhandel heb ik ook een nestkast gekocht voor roodborstjes. Die ophangen is het plan voor aankomende week. Want als iets geweldig is als bijkomende factor bij deze tuin dan is het wel de aanwezigheid van vogels. Ik had vanmorgen gezelschap van een kleine bonte specht, van een paar mussen, en van een roodborst. Die laatste was duidelijk op zoek naar een woning.

Oh ja, en als je reageert op een blogje, laat dan even je naam achter in het bericht. Ik krijg vaak anonieme reacties en dat is jammer!

We hebben een goede dag uitgekozen om een start te maken op onze tuin. Het is echt geweldig voorjaarsweer. Veel te warm natuurlijk, records worden weer gebroken. Het is 15 graden Celsius, en we zien heel veel blauwe lucht vandaag. Behalve dat er gewerkt moet worden (zoals alle voor ons onbruikbare spullen het huisje uit) is het tegelijkertijd vooral genieten, van onze stek, en van de vogeltjes. Ze hebben ook het voorjaar in hun bolletje.

Het plan vandaag is, het huisje wat schoon te maken en de spullen, die we niet willen hebben, achter de heg te stallen. Ook knotten we voor het eerst van ons leven een wilg 🙂 Super leuk om te doen trouwens.

Dat de Schotertuin nat was, dat wisten we. Maar hier liegt het er ook niet om. Grote plassen over de hele tuin. Het maakt het er niet gemakkelijker op, om de Blauwe Bes en Rozemarijn een plekje te geven. De aarde is loodzwaar, blijft aan de schop hangen. Ik ben benieuwd of ze de verhuizing van moestuin naar volkstuin gaan overleven in deze kletsnatte omstandigheden.

Zelf hebben we al even van het voorjaarszonnetje genoten, zittend op een bankje wat te leuk is om weg te doen. Enkele wakkere bijtjes vergezellen ons.

Hieronder een impressie van deze eerste werkdag.

We zijn ons bewust van de landelijke wateroverlast. Maar wat er nu op ons Landje gebeurt, heeft wel effect op ons enthousiasme. En dus is het besluit genomen: na 8 jaar Schotertuin, stoppen we ermee! Het was een leuke, leerzame tijd.

Maar het nemen van het besluit is wel gemakkelijk geworden door een heel welkome gebeurtenis: na bijna 3 jaar wachtlijst is er een super mooie Volkstuin beschikbaar gekomen. Ons Buitenverblijf, want zo gaan Corina en ik het noemen, ligt op Volkstuinderscomplex “Zonder Werken Niets”. Vrijdag 26 januari gaan we het contract tekenen en ontvangen we de sleutel. Verleden week zijn we wezen kijken, en heb ik de eerste foto’s geschoten. Zie hier de eerste beelden van onze tuin. Behalve een mooi huisje, hebben we straks ook een hele mooie kas tot onze beschikking! Nooit meer voorzaaien in bakjes in huis, maar georganiseerd (dat gaan we proberen in ieder geval).

Sommige gewassen hebben wij als moestuinierders nog nooit eerder op ons Landje gehad. Zoals mais. We hebben 16 mei vier maisplantjes van Sue gekregen, en nu is de vraag: wanneer zijn ze klaar voor de oogst? Als je andere blogs erop naleest, kun je de bladen afpellen, en voelen of er sap uit de mais komt als je erop drukt met je nagel. Een andere methode is wachten totdat de pruik (ja echt, het is net haar) verdort. Ik denk dat ik voor dat laatste ga. Op de linker foto is te zien dat dat stadium nog niet is bereikt.
Zo hebben we ook nog wel het één en ander te leren rondom prei. Prei wordt in een breed gat gezet (steel-breedte). De prei krijgt dan als het ware de neiging om dat gat te vullen, en zal groeien. In de breedte. Maar hoe krijg je mooie lange witte stukken in je prei? Zoals op de rechter foto te zien is, is deze prei te kort. Hij was wel heerlijk trouwens. De prei moet wat dieper de grond in. Hoe meer prei onder de grond zit, hoe langer het witte deel wordt. En het hart van de prei (daar waar het harde deel overgaat in bladeren) moet net boven de grond uitkomen.

• 

• 

Verleden week hebben we ’s avonds wat op het Landje gewerkt. De peulen zijn geoogst en de planten verwijderd, en we hebben pompoenplantjes gezet. Eerst even onder de kas, en later in de volle grond. Ik ben benieuwd hoe het ze zal vergaan; er zijn heel veel hongerige beesten op de tuin. Wij hebben er minder last van als andere tuintjes, misschien ook omdat we heel consequent zijn met plastic bakjes en lange stokjes diep in de grond om de kwetsbare plantjes heen. Bij de pompoenplantjes hebben we dat ook weer toegepast, en bij de sla.
Corina had mooie slaplantjes gehaald bij ons “hofleverancier”, en dit worden hele mooie kropjes. Helaas heb ik er (nog) geen foto van gemaakt.
En wat vinden jullie van de sperzieboontjes? Linker foto hieronder. Ze zijn lekker. Rechts zie je de pompoenplantjes zoals ze een week geleden waren.

• 

• 

Dat de vriezer inmiddels vol ligt met courgette, zal jullie ook niet verbazen. Ik was eerst nog niet zeker dat de planten wat zouden produceren (zie eerder blog) maar die angst was onterecht. Ik vind het altijd weer een feest als ik courgettesoep maak, of een pasta. Het is zo’n gemakkelijke plant. En ik denk dat als ik er naast zou gaan zitten, dat ik ze kan zien groeien 🙂

We zijn ook al een beetje bezig met het najaar. Corina heeft boerenkool- en rode koolplantjes gehaald. En in de spruitplanten zitten al mooie spruitjes in de oksels. Dat gaat goed (maar ook weer terdege beschermd, met wit fijnmazig gaas). Over de savooiekool heb ik mijn twijfels. Dat wordt geen krop, maar losse bladeren. Hij sluit zich niet mooi. Maar savooiekool is ook nieuw op het Landje; niet alles kan in één keer goed gaan.
Als afsluiting van dit blog noem ik nog weer even onze gezellige bezoeker, poes Muis. Die strekte zich lekker uit op het kasje in de zon.
En last but not least moet ik ons kunstproject noemen. Onverwoestbare munt, die zich een weg heeft gebaand door alle gestapelde plastic flessen heen.
Oh, en ik vergeet bijna onze blauwe bes. Met wat geduld hebben we er straks 10 voor in de yoghurt 🙂

• 

• 

• 

• 

Soms schiet het schrijven van een blogje er een beetje bij in. Door vakantie, door omstandigheden. En wordt het een blog met een opsomming van activiteiten, en veel foto’s.
– de tuinbonen zijn gerooid, geblancheerd, en in de vriezer. Buren hebben mooiere, wij hebben voornamelijk kleine planten gehad, en bonen die gauw zwart werden
– de aardbeienplanten leveren heeeeeel erg matig aardbeien. Klein, rot, weinig
– Corina heeft nog spinazie gezaaid.
– Corina heeft sla gezet, en zonnebloemen
– de courgetteplanten zijn eindelijk gaan bloeien, en leveren nu ook mooie courgettes
– de pruimenboom bloeit weer niet
– de bessenstruik leek leeg, maar diep verstopt en onderaan zaten veel bessen, waarvan er al veel in de vriezer liggen
– de maisplanten doen het goed, en in de oksels komen al kleine maisjes 🙂
– mieren hebben hun eitjes gelegd in het hout wat het nog niet gebouwde kasje
– de prei wordt mooi dik, maar heeft veel blad
– onkruid deed het heel goed op ons Landje
– poes Muis komt regelmatig langs, en is heerlijk aaibaar
– we hebben een bramenstruik van de buren gehad!

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

De zomer is officieel nog niet begonnen, maar daar trekken we ons niets van aan. De zon schijnt volop, een jas is niet meer nodig. Het was zondag overdag te warm op het Landje. Na een uur ben ik naar huis “gevlucht”. Maandagavond was het zalig op de tuin, en hebben Corina en ik samen van alles aangepakt.
De planten op het Landje hebben een ruimer jasje nodig. Zoals de kool (spruitkool en savooiekool), die groeit als….En de courgetteplanten zitten elkaar ook wat in de weg, dus hebben we de gok genomen, er 1 uitgeschept, en verplaatst. Helaas lijkt het heel wat, zo’n plant, maar er zitten geen bloemen in. En geen bloemen betekent geen vruchten. Hopelijk komt het nog goed.

• 

• 

• 

Corina heeft zich gestort op het geleiden van de peulen. Ik heb de tuinbonen getopt, in de hoop dat de luis nu zijn biezen pakt.

• 

• 

• 

• 

Er zitten al wel tuinbonen aan gelukkig.

Het koude voorjaar heeft de bes geen goed gedaan. Of hij wordt oud…Er zitten heel weinig bessen aan. Ook de aardbeien gaat nog maar matig. De voorste rijen maakt kleine aardbeien, die bovendien vrij zuur smaken. De achterste rij is van vorig jaar, is herplant, en levert mooie grote lekkere aardbeien op.

• 

• 

Corina heeft verleden week zonnebloemen gezaaid, die komen al op. En boontjes, die gaan ook de lucht in.
Ach, en als je dan klaar bent, na een paar heerlijke uurtjes op het Landje, en je kijkt achterom, dan is er alleen maar tevredenheid. Wat een heerlijk plekje hebben we toch.

• 

• 

• 

• 

Oh ja, en ik vergeet het verhaal over poes Muis. Daar heb ik mee kennis gemaakt vanavond. Een mooi grijs gezellig knuffelbaar beestje. Ik dacht: die is zijn huis kwijt. Maar nee hoor, Poes Muis heeft in de nieuwsbrief gestaan, woont in de Neptunusstraat, en kan prima zijn weg vinden.

• 

• 

Kijkend naar de afgelopen periode, hebben we de lente overgeslagen. Het was koud, er stond veel wind, en het heeft heel veel geregend. We hebben in Nederland de grondwaterstand weer opgekrikt.

Nu is het zondag 30 mei, en sinds gisteren is het weer omgeslagen. De zon schijnt, de lucht is strakblauw. Tijd voor de moestuin! We gaan van de winter in één keer over naar de zomer. (op één week na, in maart geloof ik)
Zoals ik in een eerder blog schreef, was het voor sommige plantjes groeizaam weer. Ook voor het onkruid. Zaterdagmiddag heb ik in alle rust een groot stuk Landje en de paden weer toonbaar gemaakt.

• 

• 

Behalve de paksoi, die in het kasje groeide, loopt alles een beetje achter.

• 

• 

• 

De aardbeien bijvoorbeeld zijn klein en groen. De tuinbonen laag. Maar er zijn ook ontwikkelingen die hoop bieden: De kool groeit als kool, de peulen ontdekken de wereld.

• 

• 

En de courgetteplanten die ik ’s morgens van hun plastic bescherming heb ontdaan, omarmen de warmte van de zon. Je ziet ze bijna groeien!
’s Avonds hebben Corina en ik de aalbessenstruik samen afgedekt. Ook daar is wat moois in aantocht.
Nu nog zonnebloemen zaaien, en pompoen.

• 

•