Categorie: Moestuin

De weerman zei bij het weerbericht dat het groeizaam weer is. En dat klopt. De combinatie van water, en niet te warm, levert voor bepaalde planten een mooie groei op. Helaas is “niet te warm” toch wel een understatement, want het is gewoon te koud voor de tijd van het jaar. Vandaag komt de temperatuur ook niet boven de 13 graden uit (hier in Haarlem). De paksoi in het kasje doet het weer net als eerdere jaren heel goed. Is eigenlijk oogstbaar. Maar ja, dat is dus onder het (nieuwe) kasje. De tuinbonen staan er nog steeds zielig bij. Ze zijn iel, maar gaan al wel bloeien. Dus ik heb weer even staan worstelen met gaas, om ze af te dekken.

• 

• 

• 

Corina heeft een hele middag onkruid staan wieden; de tuin staat er weer netjes bij. Ook ik heb een uur of vier staan werken op het Landje. Het afdekken van de bes lukte niet in mijn eentje, dat moet van de week maar ergens een keer. Ik heb peulen gezaaid (foto hieronder rechts). Misschien is het al iets te laat hiervoor, maar misschien is de kou nu juist wel gunstig. En van Sue heb ik mais gekregen! Zo leuk, nog nooit eerder op de moestuin gehad.

• 

• 

Halverwege de middag, toen ik lekker aan het schoffelen was, had ik bezoek van een veenmol. Ik had zo’n beest nog nooit gezien, en door mijn reactie stonden er binnen korte tijd 7 geïnteresseerden om mij heen. Het was überhaupt druk maar gezellig op de Schotertuin vandaag (13 mei). Er waren er meer die zo’n beestje nog nooit hadden gezien, en zeker deze maat niet. Mijn buurman vond het beest niet zo spannend, en pakte het zo op. Een andere buurvrouw, Yvette, heeft het beestje een thuis gegeven. Waarschijnlijk loopt ie wel weer terug naar ons trouwens. En als ie een nestje heeft….zitten we binnen de kortste keren met een plaag. En aangezien wij ons Landje vol hebben staan met lekkers, hebben ze hier goed te eten. We gaan zien of ze zo schadelijk zijn als wordt beweerd.

• 

• 

• 

Zaterdag was een zonnige dag. Een heerlijke middag op de tuin gehad. Het was rustig op de Schotertuin; we konden geconcentreerd ons werk doen. Voornamelijk onkruid gewied. Corina de middenpaden, ik de buitenpaden.

• 

• 

Verder is er op het moment niet veel te melden. Alles groeit rustig door. Het enige wat echt vermeldenswaardig is, is het mooie nieuwe kasje, wat door de broer van Corina in elkaar is gezet. De paksoi staat er onder, super! En op het stuk ernaast hebben we nieuwe aarde gestrooid, met koemest. Daar komen de courgettes die hun kopjes boven de grond uitsteken in de kasjes op mijn balkon.

Terwijl op Windsor Castle de uitvaart van Prins Philip, echtgenoot van vorstin Elizabeth II, plaatsvindt, en Nederland voorlopig de laatste vorstnachten heeft gehad, voelen wij ons de Koning te rijk op ons Landje vandaag. Het is lente!

Er is ontzettend veel gedaan op het Landje. Corina heeft vrijdag bergen onkruid weggehaald, zaterdag hebben we samen de gekochte plantjes in de grond gezet.

Vanmorgen met de auto alle spul, waaronder ook een nieuwe kweekkas, naar de ingang van de Schotertuin gebracht. Ook al mag dat, ik voelde me toch bekeken: “Wat moet dat, een auto in het park?”. Onder het genot van een strakblauwe lucht, en ongeveer 13-15 graden, hebben we 4 zakken nieuwe tuinaarde verspreid, vermengd met koemestkorrels, en heb ik een start gemaakt met het in elkaar zetten van de nieuwe kweekkas.

Lekker veel prei gezet, en witte uitjes

Ook konden we weer aardbeienplantjes scoren bij de Haan, de doordragende soort. Er staan nu drie rijen aardbeien; de eerste rij bevat nog plantjes van vorig jaar.

Vier uren en een door de zon verbrand hoofd later, waren ook de spruitkool en de savooiekool gezet. De door het werk van Corina gespaarde plastic flessen (veel!) gaan weer dienst doen als hulpmiddel tegen slakken en kou. Het fijne gaas gaat de witte vlieg het wat moeilijker maken.

Achter het kistje hebben we een klein kruidentuintje gepland, vandaag gestart met een Zwitserse munt. (terwijl ik dit teruglees, Zwitserse munt, wat een grappige samenstelling)
Omdat het kasje nog niet klaar is, heb ik de paksoi voorlopig in het oude kasje gezet, en ook met plastic flessen afgeschermd. Een stokje er diep bijsteken, helpt hopelijk net als andere jaren, tegen knagers van onderaf.

Op het balkon thuis vertonen zich inmiddels de eerste courgetteplantjes, en ook nieuwe tuinbonenplantjes. Dat wordt een vol Landje! De tuinbonenplantjes die nu op de moestuin staan, zijn erg iel. In vergelijking met die van andere tuinen, zijn ze dun en kwetsbaar. Maar wie weet, zolang er leven is is er hoop 🙂

Gisteren hebben we de planning gemaakt voor het moestuinseizoen. Altijd leuk om te doen: alle boeken op tafel, het blogje erbij om onze successen en debacles terug te lezen, en negeren dat het op dat moment met bakken uit de hemel komt. Dat is meteen een sprongetje naar anderen tijden: teruglezend in het blogje, waren er jaren bij waarbij we in deze periode last hadden van droogte en warmte. Er werd zelfs al paksoi geoogst in april. Nu staat de paksoi nog niet eens in de grond. Het is koud de afgelopen tijd. Koud en winderig, echt onaangenaam. We hebben nog sneeuwbuien gehad, en vorst in de nacht. Maar ondanks dat, doen de tuinboonplantjes op het Landje het aardig goed. Ze zijn dun en iel, maar ze leven nog. Thuis heb ik vanmiddag wel nieuwe voorgezaaid, in de kasjes op het balkon. Ook heb ik courgette voorgezaaid.
Corina heeft tuinaarde gehaald. Eerst een afspraak gemaakt bij het tuincentrum, want we zitten nog in de coronacrisis. En op de afspraak heeft ze vier zakken tuinaarde gehaald, en op de tuin gelegd. Dat is echt nodig. De tuin zakt wat in (er gaat natuurlijk alleen maar aarde uit) en de grond is grof. Hopelijk wordt het nu wat beter.

Verleden week heeft Corina trouwens sperziebonen en spinazie in de volle grond gezaaid.

Als het weekend van 24 april andere, voorjaars-, tijden aanbreken, gaat onze favoriete tuincentrum weer gespekt worden! In ieder geval moeten er meer aardbeienplantjes komen. Ook eens kijken of er een nieuw kasje is voor de op tuin. De oude is rijp voor de sloop.

• 

• 

De nachtvorst van zaterdag op zondag was voorlopig even de laatste. Een gokje is het wel, maar toch heb ik zondag de tuinbonenplantjes in de volle grond gezet. Zij waren in het kasje opgegroeid, en al wat “doorgeschoten”. Ze moesten nodig “het huis uit”. Dus een brede strook onkruidvrij gemaakt, en de plantjes gezet. Het is ons even ontschoten om al plastic flessen te sparen, dus sommige plantjes moeten het zonder bescherming stellen. Niet alleen bescherming tegen de kou, maar ook tegen de venijnige wind.

Wat me opviel zondag, was dat ik wat electrapijp miste. Maar het kwartje viel nog niet echt. Totdat we vanavond even op de tuin waren, en er ook een stenen pot ontbrak. Die had ik gisteren over de gesnoeide aalbessentakken gezet, zodat deze niet wegwaaien, en diertjes er hun plek in kunnen vinden. Maar dat is pech, ook deze pot weg. Er wordt dus weer gestolen op de moestuin. En ik kan daar heel boos om worden. Blijf van andermans spullen af. Wij moeten er ook voor betalen bij aanschaf. En die electrapijp is best prijzig.

Maar ik hoop, komt boontje om zijn loontje. En geven de tuinboontjes straks een goede oogst ter troost.

De afgelopen week was er een extreme overgang van strenge vorst, naar heerlijk lenteweer. Het is pas eind februari, maar maandag 22 en dinsdag 23 hebben we in een stralend zonnetje met 15 graden boven nul, een start gemaakt met het moestuinseizoen. Heerlijk! (en als je eens wilt teruglezen: verleden jaar, zelfde dag, stond ons Landje blank!)
En wat heeft de tuin wat enthousiaste handjes nodig zeg. Het onkruid komt je als een groene waas tegemoet. Ik begin met het verwijderen van alle oude planten, zoals de spruitplanten en de boerenkool. Vrij naïef haal ik toch nog spruiten van de plant, maar thuisgekomen gaan ze toch de groenbak in. Te klein, en al te bruin.

Het is pittig werken deze dagen. Corina maakt een flinke kuil, daar gaat het meeste tuinafval in. Dat wat woekert, nemen we mee naar de groenbak. We maken de paden schoon, en dat geeft al een stukje rust.

Er zijn zes aardbeienplantjes die de winter hebben overleefd. Ik haal ze uit de grond, maak de plek schoon, en zet ze weer in de grond, met het worteldoek. Maar ik ben niet tevreden. Ze staan te laag, dat gaat problemen opleveren. Dus de volgende dag haal ik ze er weer uit, mest de grond met koemestkorrels, hoog het stuk op met hulp van Corina, en maak mooi hoge rijen. Als er weer aardbeienplantjes te koop zijn, zal ik de andere rijen ook vullen.

 

Door het mesten gaat wel het volgende plan de mist in: spinazie zaaien op deze hoge regels. Spinazie moet geen mest krijgen, dan schiet het meteen door. Dus in de andere twee regels komen straks extra aardbeienplantjes, en op een ander stuk onbemest Landje gaan we spinazie zaaien.
En we maken al wat plannen voor het seizoen.
Aan zaden komen is op dit moment lastig (door de lockdown die al geldt sinds eind december zijn winkels en dus tuincentra dicht) maar er wordt wat gescoord. En dus gaan thuis in het kasje de tuinbonen en de preizaadjes de aarde in.

En vanaf nu hoop ik weer regelmatiger te schrijven. Er valt immers weer wat te beleven op het Landje, en dus over te schrijven. Zoals jullie wel merken moet ik erg wennen aan de nieuwe editor van WordPress. Ik heb nog niet ontdekt hoe ik foto’s wat ruimer in beeld krijg. Geef mij de oude editor maar terug (en ik werk al met klassieke blokken, maar dat is toch niet zoals het was)

De moestuin is nu bedekt onder een dikke laag sneeuw

WordPress heeft zijn editor veranderd, dus het maken van dit blogbericht gaat anders dan ik gewend ben. Ik hoop dat het voor mijn lezers een beetje leesbaar blijft. Ik ben inmiddels redelijk aan het stoeien met tekst en plaatjes.

Een kort blogje dit keer. We hebben andere dingen aan ons hoofd. De moestuin is wat armoedig op het moment. De laatste oogst waren twee preitjes en een rode kool. Verder staat er een mooie boerenkool, en zijn de spruitjes in de maak.

Er is verleden week een berg afval van de tuin gekomen. Daarna was hij eigenlijk al te leeg voor de tijd van het jaar. We hebben niet veel meer staan, terwijl de buurtuinen nog vol staan. (ook met onkruid trouwens :-))
Volgende week zullen we de zonnebloemen verwijderen, en de rest van het onkruid. Dan mag de tuin even rusten (en wij ook).
Voor het eerst van mijn leven vanmiddag rode kool klaargemaakt. Met appel, kaneel, laurierblad en kruidnagel ben ik heel benieuwd hoe het gaat smaken.

Ik vind de structuur van zo’n rode kool trouwens geweldig.
En oh ja! Ik heb pompoensoep gemaakt. Met ham en kokosmelk. Die was lekker!

Ja, wat zag Jantje?
Op 8 juli schreef ik: we gaan Ecosol vragen om te helpen de pruimenboom te verwijderen want na vier jaar is er nog geen enkele pruim verschenen. En nu zien we twee pruimen hangen 🙂 (linker foto bovenin) Die boom heeft ons horen praten denk ik, en betert zijn leven. We geven de boom nog een kans.
Na 8 tropische dagen (ongekend, zoals tegenwoordig alles wordt genoemd) is er eindelijk een beetje lucht. Er zijn flinke buien geweest, met veel water. Terwijl ik dit schrijf regent het ook een beetje. Het huis koelt er nog maar nauwelijks van af.
De boerenkool en de spruitplanten hebben weinig moeite met de hittegolf gehad. Die groeien gestaag. Zaterdag zal ik ze wat meer ruimte gaan geven, want beiden komen nu tegen het gaas aan.
Corina heeft vanmiddag een zak vol sperziebonen geplukt. Dat plan van ons, dat we meer bonen moesten zetten, kan geslaagd genoemd worden.
En de pompoen pekte niet meer en is geplukt. Bonnie, het hondje van onderbuurvrouw Sue, had hem geïnspecteerd.

Verleden week heb ik Frans (met zijn toestemming) op de foto gezet. Zijn spekbonen doen het goed. Ik heb een maaltje meegekregen; heerlijk.
Als zaterdag de paprika nog dezelfde maat heeft, gaat ie in de pan. Net zoals de bonen van verleden week, heerlijk met zalm als pakketje in de oven. Een lekker recept van Corina.
Niet alle zonnebloemen hebben de pittige buien goed doorstaan. Vanavond lag er een flinke om. Ik vind het schitterend om te zien hoe zonnebloemen vergaan. Deze hebben echter nog een plekje thuis in de vaas gekregen.

We zitten in de langstdurende hittegolf sinds 1901. De temperaturen komen dagen lang achter elkaar boven de 30 graden uit. Code oranje in zuidelijke en oostelijke provincies. Er is nu niet te werken op het Landje. Hooguit gaan we er ’s avonds laat even langs om wat water te geven. De oogst van de uien, van de prei en van een groot deel van de boontjes is gelukkig net achter de rug. En dus ook het blancheren. Dat is best een heet klusje in de keuken (en kost veel water. Ik laat het spoelwater wel afkoelen, en hergebruik dat over de balkonplanten)
Gisteren met mijn moeder een eerste maaltje sperziebonen gegeten. Ze zijn heerlijk.

Verder moeten we gewoon even afwachten hoe het Landje er over een week bij staat. De aardbeien zullen er waarschijnlijk wel mooi van worden. Op de linker foto ben ik ze aan het plukken in wat minder hete tijden.

Vanavond maar eens kijken of de pompoen (Last pumpkin standing) wel kan groeien, of dat het dit jaar een pompoenloos jaar wordt.