M'n landje

Een hete dag. We wachten tot het eind van de (zondag)middag alvorens naar de tuin te gaan, maar ondanks dat, moeten we regelmatig in de schaduw van het tuinhuisje gaan zitten om het vol te houden. Ik denk dat het dik 25 graden is, en de zon is fel. Toch gaan we het wagen om de lege stukken op de tuin op te vullen. Ik heb bietenplantjes, kropslaplantjes, en paksoiplantjes gehaald in Santpoort. En Corina heeft van de moestuintjes van de grootgrutter een zonnebloem, en twee komkommerplantjes.

Om de jonge plantjes enigszins te beschermen tegen de hitte, zetten we er plastic bakjes omheen (zwart), die niet gaan werken als een kas, maar juist schaduw geven. Hopelijk gaan ze het op die manier redden. Het zand wat we met onze handen om de plantjes verspreidden, was heet! Op de linker foto zie je de wat zielig ogende bietenplantjes, daarnaast hun bescherming, en daarnaast de paksoi met hún bescherming. Om de paksoi hebben we ook koperdraad gezet tegen de slakken. Ik kan de paksoi nu niet als andere jaren in het kasje zetten, dan verbranden ze.

Ik vond de slabonen nog te iel om te plukken. Een flinke plas water maakt ze hopelijk nog wat dikker. Er was weer een pompoen plukbaar, en een mooie maat courgette. En vrijdag kreeg ik een leuke verrassing van Frans: gladiolen! Ze doen het erg goed in de vaas thuis. De foto’s hieronder: komkommerplantjes, pompoen in de maak, en gladiolen.

Het is vandaag 8 juli. Het heeft sinds 14 juni niet meer geregend hier in Haarlem. En dat wordt steeds meer zichtbaar, ook op de moestuin. De gewassen doen hun best, maar zijn kleiner dan andere jaren. Bijvoorbeeld de zonnebloemen: ze zijn inmiddels aan het bloeien, maar zijn minder hoog dan andere jaren.

Er zitten minder courgettes aan de plant, maar die worden wel weer net zo groot als andere jaren. En de slabonen, die zijn heel erg dun. Ik wacht nog even met afhalen, hoop dat de gift van water van vandaag hen nog enige dikte bezorgt. En wat een enorm voordeel is van deze droogte, is dat er nauwelijks onkruid groeit. En dat levert een middag op met leuke acties, zoals de laatste bessen plukken, courgettes afhalen, een eerste pompoen! en vele malen heen en weer naar de pomp. Maar dus geen onkruid wieden!

De grootste verrassing van vandaag was echter het bezoek van mama. Die is komen lopen vanaf haar appartement, door het opgebroken Schoterbos! Want dat is nu ook een dingetje: de complete omgeving van de Schotertuin ligt op de schop, en je moet dus via rulle zandpaadjes je weg zien te vinden. Volgende week komt er een voorlopige ingang aan de achterkant heb ik me laten vertellen. Er wordt een soort van gracht gegraven in het Schoterbos. Ben benieuwd of daar nu uberhaupt water in komt te staan!

 

Na 10 dagen Zwitserland kan ik vandaag weer richting de moestuin. Ik ben blij dat tijdens mijn afwezigheid de tuin een beetje in de gaten is gehouden. Frans heeft de aardbeien geplukt, en heeft af en toe wat water gegeven. José heeft een courgette geplukt, en de tuin water gegeven. En dat is super. Dank. Dat het nodig is, blijkt wel weer. Alles waar niets staat, is kurkdroog. Zelfs het onkruid heeft het moeilijk. Het is al tijden warm, en juni is nog nooit zo droog geweest. Er is nu een verzoek van PWN om niet de tuin te sproeien of de auto te wassen. Ik neem aan dat het oppompen van water via de pomp op de Schotertuin nog wel mag. Ik hoef dus niet veel onkruid te wieden; het blijft bij twee boodschappentasjes vol. Gelukkig heeft de aalbessenstruik geen zichtbare last van de droogte. Ik haal er drie doosjes bessen af, maar deze actie moet van de week zeker nog 1 of 2 keer herhaald worden. De struik zit stampvol!

De struik van de sugar snaps trek ik eruit. Na het plukken van de bonen een paar weken geleden, heeft ie geen boon meer gegeven.

Het gaat heel goed me de lage slabonen. Ze zitten vol bloemen, dus ik hoop op een mooie bonenoogst. Ze krijgen nog een paar extra gieters water.

Net als vorige jaren gaat de pompoenplant zijn eigen weg. En wat leuk, er bloeit veel aan de plant, en ik ontdek al meerdere pompoenen!

Een poosje geleden schreef ik dat de prei was doorgeschoten, en dat mij werd verteld dat ik ze kon laten staan, omdat er mooie bloemen aan zouden komen. En dat is inderdaad gebeurd! Wat een mooie bollen maakt die plant, en wat hebben de bijen daar een plezier van!

Het is nu alleen zaak om uit te vinden hoe ik daar zaad van kan winnen. Want Wim (van één van de buurtuinen) vertelde dat dat moet kunnen. Dus tips zijn welkom.

Beladen met bessen, een viertal aardbeien, een mooie courgette, en de eerste munt voor in de thee, ga ik na twee uren werken naar huis, net voordat het echt te heet wordt.

Zondag met zijn tweetjes hard gewerkt om de moestuin weer “onkruidvrij” te maken. Ook het pad tussen ons de de buren heeft een metamorfose ondergaan. Er is nu écht geen onkruid meer te zien. Ik weet het….dat duurt niet lang. Maar voor nu is het netjes.

De tuinboonplanten hebben we weggehaald. Daar viel door de luis geen eer meer aan te behalen. De sugar snaps, die erachter staan, hebben het gelukkig niet overgenomen. We hebben een hele mooie constructie gemaakt om die bonen wat ruimte te geven. Corina en ik waren er helemaal trots op. Achter de sugar snaps staan de slabonen, en die doen ook hun best. Daar zal tzt ook wel een constructie voor moeten komen (dat is natuurlijk eigenlijk altijd het eerste wat je doet, maar goed, wij doen het even anders)

Ik vergeet nog te melden dat de tuinbonen wel heerlijk van smaak waren, ookal waren ze erg groot. Met spekjes, en aardappeltjes, heerlijk.

Verder is er sprake van een klein kunstprojectje met de prei. Die is doorgeschoten, maar dat wordt een hele mooi bol heb ik mij laten vertellen. Dus dat doorschieten laten we mooi gebeuren. Op de andere foto is te zien dat de courgetteplant de eerste courgette voortbrengt. Nog zo klein als een komkommer, maar dat gaat goed komen!

Deze dagen stonden weertechnisch in het teken van plaatselijk veel regen en onweer. Haarlem heeft een soort van mazzel gehad. Geen wateroverlast en geen zwaar onweer. Het leek wel, alsof de rode buien op buienradar, zich vlak voor Haarlem bedachten en rechtsomkeert maakten. Er viel op bepaalde dagen zo’n 10 mm regen, en dat is mooi voor de moestuin. De warmte maakte het wel tot een uitdaging om wat te doen. Ik was er meerdere avonden, maar het water liep me over het lijf, zo warm. Donderdagavond moest ik toch echt doorzetten, want het onkruid kreeg veel te veel ruimte, en er moest geoogst worden! De eerste, zalige!, aardbeien heb ik afgehaald, en de joekels van tuinbonen.

Die tuinbonen, daar ga ik vanavond een roerbakschotel mee maken. Ben benieuwd hoe ze smaken, want ze zijn mijns inziens veel te hard gegroeid. En rooien moest nu echt, want er zit zwarte bonenluis in! 😦

Echt heel veel. En dat ondanks de Oostindische kers die ik erbij heb gezet, en die mooi bloeit. Ik denk toch dat ik de planten had moeten toppen. Dan kunnen de luizen niet “landen”. Leermomentje.

Ik ben heel erg bezig geweest met het verwijderen van het kweek op de tuin, maar het is weer vechten tegen de bierkaai. Als je 4 dagen niet bent geweest, staat de tuin er vol mee. Zondag maar weer aan de slag om samen met Corina de rest op te ruimen. Met een zak vol onkruid en een mooie oogst naar huis voor een frisse douche. De pompoen- en courgetteplanten doen het trouwens super, evenals de zonnebloemplantjes.

 

 

Het was een grote verrassing. Corina heeft dinsdag een uur op de moestuin gewerkt, en van de rand van het tuintje veel onkruid verwijderd. Zo fijn! En omdat Haarlem tot dinsdag redelijk verstoken bleef van water, was het ook heel prettig dat onze jonge aanplant water kreeg. Super. En vannacht, 25 mei, heeft het 8 mm geregend in Haarlem, dus kan het tuintje even op eigen kracht verder

Het is met deze Pinksterdagen zo vol gepland (met leuke dingen!) dat de moestuin “er even tussendoor” moet. Is eigenlijk niet erg, want het is heet op de moestuin, dus lang blijven was sowieso een uitdaging. En ook dit blogje gaat er “even tussendoor”.

Omdat ik de slabonen groot genoeg vond om in de volle grond te zetten, heb ik die van huis meegenomen, evenals (nog meer) zonnebloemen. Die hebben een mooi plekje gekregen.

Het wordt spannend, welke van de zonnebloemen “het gaat winnen”. Die van de moestuintjes van de grootgrutter, of die van “officieel zaad”.
Zoals op de rechter foto te zien is, doen de courgette en pompoenplantjes het super.

Helaas heb ik de paksoi, van wat er nog van over was, moeten opruimen. Dat is deze keer niets geworden.

Volgende keer een langer stukje!

Maandagavond een dikke anderhalf uur naar de moestuin geweest. Het was er heerlijk. De zon scheen, het was helder, en er waren heel veel moestuinieders aan de gang. Heel gezellig. Maar er moest gewerkt, want het kweek is hardnekkig. Ondanks onze inspanningen verleden week, kon ik nu al weer aan de bak.

Maar er groeit meer dan onkruid alleen. Er wachtten mij drie verrassingen. Ik was bij de tuinbonenplantjes bezig om onkruid te wieden, toen ik opeens zag dat er al grote tuinbonen aan de plantjes hangen! Dat was verrassing één.

Ik heb de stokken iets dichter bij elkaar gezet, zodat ze iets hoger staan. Want de plantjes groeien hard. Mogelijk moet ik wat langere stokken kopen.

En dan ben je verderop bezig, bij de aardbeienplantjes, en jawel hoor, verrassing twee. Aardbeien in de maak! Daar word ik helemaal vrolijk van.

En dan zijn jullie natuurlijk benieuwd naar verrassing drie!? Eigenlijk zijn dat er twee tegelijk. De zonnebloemen, die ik verleden week heb afgeschermd met plastic bakjes, doen het nu reuzegoed. Maar vooral die prei, dat is zo bijzonder. Die heb ik verleden jaar september gezet, heeft de hele winter op de moestuin gestaan (in weer en wind) en begint nu opeens mooi dik te worden. Of de smaak ook goed is, moeten we afwachten.

Thuis is er ook het één en ander in gang gezet. Slabonen gezaaid, tomaten gezaaid, nog meer zonnebloemen gezaaid. En het doet het allemaal heel goed. Dus aanstaand weekend, als ik de tijd kan vinden 🙂 , wordt dit allemaal verhuisd naar de moestuin. Ik ben vooral benieuwd wat ik me bij slabonen moet voorstellen. Het is zaad, wat ik voor mijn verjaardag heb gehad. En dan krijg je dingen, die je zelf nog nooit gekozen had; de verrassing is dan des te groter!

Een klein probleem heb ik wel. Doordat mijn arm nog niet goed hersteld is, heb ik niet de kracht om het onkruid langs het pad te verwijderen. Als ik daar schoffel, is dat een aanslag op mijn arm. Ik moet daar iets anders op verzinnen.

Wegbranden? Ik weet eigenlijk niet of dat mag. Maar het staat zo slordig, en bovendien staat er in de nieuwsbrief dat men er extra op gaat letten. Dus er moet een oplossing komen. Iemand een idee?
Ik had trouwens bezoek van lieveheersbeestjes. En kevertjes. Dus misschien valt het op de moestuin nog mee met de afname van het aantal insecten.

Het is al een paar dagen schitterend weer. Strakblauw luchten, weinig wind, heerlijke temperatuur. Op de moestuin is het eigen klimaat wat er voorheen was, verdwenen. Het is duidelijk een open terrein geworden. De aarde, de bovenlaag, is droog. Eronder is het hier en daar behoorlijk nat. En als we, zwaar bepakt met courgetteplantjes, aardbeienplantjes, en pompoenplantjes, op de tuin komen, zijn er nog meer elementen die een rol hebben gespeeld. De mol heeft flink huisgehouden. Behalve de gangen die naar boven uitpuilen, en de molshopen, verdwijn je ook af en toe met je schoenen in een soort “sink hole”.  De mollen hebben ook, naar ik vermoed, flink van de zonnebloemplantjes gesnoept, want daar zijn er nu nog een tiental van over. Ik heb ze nu voorzien van stokjes, “diep” in de grond gestoken, en van kapotgeknipte bakjes (foto rechts). Dat laatste heeft geen effect tegen de mollen, maar hopelijk wel tegen de brandende zon. We zijn nog op zoek gegaan naar de Mol, maar die hebben we niet gevonden 🙂 Op de linker foto zet ik de 10 aardbeienplantjes. Ze zijn “doordragend”, we zullen wel zien wat dat betekent 🙂 Het zetten ging nu vlot. De grond was aardig schoon van onkruid gebleven doordat ik er worteldoek over had gelegd, en het was lang niet zo’n gerommel als het eerste jaar. Toen was ik nogal aan het emmeren met het knippen van de gaten, en wat doe je eerst, worteldoek of plantjes. De volgorde is: worteldoek met gaten neerleggen, gaten graven, plantjes erin.

Bij firma de Haan had ik zaterdag, Bevrijdingsdag, deze aardbeien gekocht, en de courgette en pompoenplantjes. Die laatsten hebben nu een mooi ruim plekje gekregen, met dezelfde bescherming als de zonnebloemen. Het ziet er best zielig uit, maar we weten uit ervaring dat het joekels van planten worden.

De tuinbonenplantjes groeien goed. De paksoi daarentegen, die onder de kas stond, is aangevreten. Het kasje was weer eens weggewaaid, en toen hadden de elementen vrij spel. Ze zien er slecht uit, ik denk niet dat het nog wat wordt. Binnenkort nieuwe zetten, want ik mag het graag eten.

Verder hebben we natuurlijk veel onkruid gewied, ook van de paden. Corina heeft hier enorm haar best op gedaan. De bessenstruik heeft weer een gaas gekregen, tegen de hongerige vogels. Goed dichtgemaakt, hopelijk vangen we niet per ongeluk een vogeltje.

Als je dan na ruim twee uren bemerkt dat je, ondanks de zonnebrandolie, flink aan het verkleuren bent, is het tijd om naar huis te gaan. Het ziet er weer verzorgd uit.

Er is van alles gaande in het Schoterbos. Het wordt opnieuw ingericht. Dat heeft best gevolgen voor de moestuin. Het Schoterbos is erg nat, zoals op de foto’s te zien is. Daar moet wat aan gebeuren. Er worden veel bomen gerooid. Dat leidt ertoe dat we nu van afstand de tuinen kunnen zien liggen. En wat we nu al merken: het aparte klimaat wat er heerste, is verdwenen. Het is nu een open vlakte, waar de wind vrij spel heeft. We zullen wel beleven, wat voor effect dit heeft op het groeien van de plantjes.

Het begin van het seizoen loopt dit jaar iets anders dan dat ik gepland had. Door een blessure aan mijn arm, heb ik de opening van het seizoen moeten laten schieten, en kon ik zelf de tuin niet schoonmaken. Gelukkig is er nog altijd Ecosol, onze buurman. Die heeft tegen een kleine vergoeding mijn moestuin onkruid vrij gemaakt. En daardoor kon er gisteren voorzichtig weer een start worden gemaakt met plannen maken, plantjes zetten, paden schoonmaken, en snoeien. Met één arm, en met heel veel hulp van Corina. Maar het was heerlijk om er weer bezig te zijn. Mooi was ook, dat het precies deze zaterdag was, dat de Haarlemmer Kweektuin zijn evenement had, waardoor we met tassen vol met plantjes richting moestuin konden! Tuinbonen, sugar snaps, paksoi, en Marokkaanse munt hebben vandaag hun plekje gekregen!

Heerlijk bezig geweest bij een heerlijk zonnetje