M'n landje

Tweede kerstdag ben ik even wezen kijken op de moestuin. Wat fijn om te zien dat de  tuin van mijn buren leeg is gehaald! (rechter foto) Nu hopen op een leuke, actieve buur. Mijn eigen tuin is groen van het onkruid. Daar moet flink wat aan gebeuren in het voorjaar! Misschien dat ik wel wat hulp ga vragen bij het bedrijf naast de Schotertuin (naam is mij even ontschoten)

En vandaag, nieuwjaarsdag, ook de moestuin bezocht tijdens een wandeling. Wat naar om te zien dat de regen die zo overvloedig valt de laatste weken, de hele tuin onder water heeft gezet. Ook het Schoterbos zelf staat blank. Het lijken wel mangrovebossen. Dit nodigt niet uit tot enig enthousiasme om aan de slag te gaan straks. De foto’s zijn van buurtuinen; mijn tuintje is ook kledder, maar er staan geen plassen op.

Het wordt een blogje vol met foto’s!

Met schitterend nazomerweer gaan Corina en ik richting moestuin. Daar wordt al hard gewerkt om de mest over de tuintjes te verdelen. Ik heb dit jaar niets besteld; vorige keer twee kruiwagens vol, en dat is nog wel even genoeg (ook kijkend naar de opbrengst dit jaar!). Mijn moestuin ziet er armoedig uit. Niet zo vreemd na de overtollige regenval van de afgelopen weken. De grond is kleddernat. Ik hoor van anderen dat veel moestuinen echt blank hebben gestaan. Tegen de hoeveelheid regen die is gevallen, valt niet tegenop te pompen. We beginnen maar met het weghalen van resten boerenkool, courgetteplant, zonnebloem, en heeeel veel onkruid.

Na een gezamenlijk bakje koffie blijft Corina op het Landje aan het werk, en ga ik helpen op het algemene deel. Samen met Mieke en met Linda wordende uitlopers van de wingerd gesnoeid. Een top samenwerking!

Rond 13 uur komen er steeds meer mensen naar de Schotertuin, en is er een praatje van Marcel, de voorzitter, en doen we ons tegoed aan de heerlijke baksels die gemaakt zijn. En dit jaar heb ik de mazzel dat er twee bakkers (waaronder Linda, de vrouw van Jarno) iets hebben gemaakt zonder lactose. Dat is smullen!

Als we tegen drieën richting huis gaan, is mijn Landje een stuk opgeknapt. De winterprei mag blijven staan. Er staat nog wat klein onkruid, maar dat haal ik pas weg als mijn buurtuin schoon wordt gemaakt. Ik heb nu begrepen dat die tuin is opgezegd, en dat ik dus een nieuwe buur krijg. Ik zie er naar uit, vooral omdat alles wat daar bloeit aan onkruid, de rest van de tuinen bereikt. Het is vechten tegen de bierkaai.

Verder hebben we het kistje, waarvan de bodem volledig is verzadigd, leeggehaald, en alle inhoud mee naar huis genomen. Het kistje gaat weer naar Corina, die er misschien een nieuwe bodem in kan zetten, en de deksel kan herstellen. Met een auto vol afval rijden we naar huis. Moe, maar voldaan.

Toen ik zondagavond naar Heel Holland Bakt keek, wist ik mijn titel voor het volgende blog. Of het lichtelijk overdreven is, mag de lezer bepalen 🙂 Maar ik heb in ieder geval de zomerprei geoogst, en die ligt in zakjes geblancheerd in de vriezer. Verder was de tuin nu onderhand een zooitje en er moest nodig worden opgeruimd. Maar als je dan pompoenplanten verwijdert, kom je toch een berg onkruid tegen! Ben uren aan het werk geweest om het weer een beetje toonbaar te maken, en dan heb ik het alleen nog over het voorstuk. Op het achterstuk moeten de courgetteplanten en de augurken er nog uit, en de zonnebloemen. Maar die laatsten bloeien nog best aardig, en dat is toch voeding voor de bijtjes.

De zo goed als laatste oogst van dit seizoen staat op de foto rechts. Zoals gezegd de prei, verder nog wat kleine pompoenen, nog een maaltje sperziebonen, een augurk, en drie courgettes. Mijn bezoek vanmiddag kreeg een courgette mee, en de boontjes gingen naar mama.

De zomerprei die ik een poosje geleden heb gezet, was zo omgeven door onkruid, dat ik ze eruit heb gehaald. En daarna heb ik ze een beter plekje gegeven: een mooi heuveltje gemaakt, gaten gemaakt met de achterkant van de schoffel, en de plantjes erin laten vallen.

Aan het eind van de middag was het voorstuk van de tuin schoon, en gingen er vier volle zakken afval mee naar de groenbak thuis.

Vlak voordat ik naar huis ging, kreeg ik nog een kleine verrassing (niet op de foto). De chiliboonplantjes die ik een aantal weken geleden kreeg, hebben boontjes! Ze vielen niet op, maar ze zijn al mooi groot en dik. Het blijft leuk zo verrast te worden op mijn eigen moestuin.

Zo langzamerhand wordt het op de moestuin wat “rommeliger”. Sommige van de donkerrode zonnebloemen zijn al uitgebloeid, de bonenplantjes leveren steeds minder boontjes, de pompoenen worden eerder oranje dan groot, de courgetteplant wordt geel (maar levert nog steeds voor een weeshuis) en de prei moet duidelijk geoogst. Ik ben sinds het laatste blogje veel op de tuin geweest, en vandaag zijn we weer samen geweest, maar nu heb ik pas tijd om wat te schrijven. De oogst levert namelijk veel werk op. Wat ik niet erg vind trouwens. Behalve dat de vriezer vol zit….en dat is heel jammer. Ik heb nu de afgelopen tijd prei geblancheerd en ingevroren, pompoensoep gemaakt en ingevroren, pompoen geblancheerd en ingevroren en courgettes met en zonder blancheren ingevroren. Ook bietjes liggen gekookt in de vriezer. En van Frans heb ik een aantal keren een portie spekbonen gehad. Daar heb ik mijn moeder blij mee gemaakt, en zelf heb ik ze gewassen, in stukken gesneden, en ingevroren. Op advies van Frans zonder blancheren. Maar omdat de oogst van courgettes zo groot is, heb ik ook maar weer lopen uitdelen in de straat. Leuk hoor, al die reacties erop.

Maar vandaag dus ook weer flink aan het werk. De zonnebloemen die uitgebloeid zijn, heb ik gerooid. De munt en citroenmunt heb ik helemaal verwijderd. De munt was lang niet zo lekker als die Frans heeft staan, dus volgend jaar gaat er een nieuwe muntplant de grond in. En zo zijn we langzamerhand ook plannen aan het maken voor het nieuwe seizoen. De citroenmunt woekert me te veel. Wat een wortelen, net kweek maar dan dikker! Corina heeft heel veel onkruid verwijderd. We liepen weer met zakken vol naar de auto.

Omdat het toch wel jammer is nu niets nieuws meer te doen, heb ik toch winterpreiplantjes gekocht bij fa de Haan. Ik had achteraf wat meer bultjes moeten maken, zodat ze mooi lang worden. Maar ook de tip van Frans zal misschien helpen. Die knipt de bladeren van de preiplanten, waardoor ze dikker worden. Zo leren we steeds wat bij. De chiliboonplantjes doen niet veel, ze bloeien wel zo hier en daar. De augurkjes daarentegen doen het super goed. Die gaan binnenkort geweckt worden.

En zo is er aan het eind van zondagmiddag na hard werken een redelijk nette moestuin ontstaan, waar nog steeds pompoenen, courgettes, augurk en prei vanaf komt. De Italiaanse boerenkool staat ook er ook nog steeds, maar ik weet eerlijk gezegd niet zo goed wat ik ermee moet. Het is een krijgertje, van zaad van de Moestuintjes, dus het is niet zo erg. En de vriezer heeft geen ruimte meer, dus we laten het maar zo.

En wat de eerste plannen voor volgend jaar betreft: ik ga nu aan het eind van het seizoen niet mesten, er moeten nieuwe aardbeienplantjes komen, ik wil zelf spekbonen zetten, de tuinbonen krijgen ook weer een nieuwe kans, er moeten meer bloemen komen, en minder courgettes 🙂

Mieke kwam nog heerlijke Haricots verts langs brengen. Die zijn minder dradig dan mijn sperziebonen. Daar gaan we lekker van smullen.

Het is toch bijzonder dat er uit 2 pompoenplanten zo’n enorme plant is ontstaan. Ik heb sinds de eerste oogst zo’n 8 flinke pompoenen geoogst. En er zijn nog steeds mooie pompoentjes in de maak. Of het helemaal goed gaat komen is een beetje de vraag, want de opruimwerkzaamheden van vanmiddag zijn misschien iets te rigoureus geweest. De plant is in onze aanwezigheid totaal flauwgevallen. Morgen maar even langs gaan en kijken hoe het ervoor staat.

De pompoenplant heeft zich vermengd met de courgetteplant. Grappig dat je dus naar je gevoel in hetzelfde stuk plant een courgette en een pompoen aantreft. De courgettes gedragen zich ook steeds vreemder 🙂 Ze groeien nu rechtop. Zie foto. De oogst van vanmiddag zie je op de rechter foto. We hebben nu verschillende soorten courgettes. De andere soort is lichter van kleur, en groter. Ook weer een mooi handje sperzieboontjes afgehaald. De vier plantjes hebben toch vier maaltijden opgeleverd. Het enige wat opvalt aan deze boontjes, is dat die heel veel draden bevatten. Dus bij het doppen haal je de kop en kont eraf, maar ook draden, en dan nóg ligt je bord vol met draadjes na het eten. Ik heb er zelfs 1 gehad die in mijn keel bleef hangen.

De bietjes op de foto zijn niet best. De vorige oogst (en soort) was beter.

Wat echt een verrassing was vanmiddag, waren de augurken. Er zit inmiddels 1 flinke in de weckpot, maar aan de plant hebben we er nog 3 ontdekt!

Die zijn nog te klein om te oogsten, maar zien er echt goed uit. Ik heb ze vanmiddag beschermd met stenen, zodat we er niet op gaan staan. Het wecken heb ik gedaan in natuurazijn, met kruiden van Dille en Kamille. Eerst heb ik de augurk 36 uur in zout gelegd, zoals in de meeste adviezen staat.

Omdat er veel onkruid en pompoenplant is verwijderd, en er ook zo’n goede oogst was hebben we de kruiwagen gepakt om al het spul naar de auto te brengen.

En met een kadootje van Frans naar huis: spekbonen en een zonnebloem! Hij heeft mooie gele zonnebloemen staan. Gaan we volgend jaar ook weer doen, gele. Die we nu hebben staan, zijn donkerrood. Een foutje van de moestuintjes van Albert Heijn heb ik begrepen. De gele blijven langer goed, de bloem wordt groter, de steel wordt langer. 

 

Als ik na een afwezigheid van een week mijn Landje bezoek, lachen de pompoenen me tegemoet. Er zijn er vijf mooi oranje, en dus plukbaar. De mensen die langslopen zijn ook heel enthousiast, en vinden het schitterend. Ik geef er twee weg. Ook de courgettes doen mee aan de voedselvoorziening, en wat je op de foto ziet, is nog niet eens alles. Ik verdeel ze onder de buren uit de Haitsma Mulierstraat , en mensen van de Schotertuin die geen courgettes hebben gezet. Zo ga ik uiteindelijk met drie pompoenen en twee courgettes naar huis. Wat een gewicht!

De uien moeten geoogst, het loof is verdroogd. Verleden jaar heb ik eerst het loof geknikt, en toen na een paar dagen de uien geoogst, nu hoefde dat al niet meer, en moesten ze echt de grond uit. Het is een mooie variatie geworden, klein, groter, groot. Toch jammer dat ik geen rode uien heb gezet, die zijn ook zo lekker! Volgend jaar maar weer.

Dat er veel wordt meegedacht op de tuin, heb ik al eens vermeld. Maar dat er veel wordt gedeeld, nog niet. Zo mocht ik van mijn buurtuinierster een kooi lenen, waar de uien mooi op kunnen drogen. En van een andere ontving ik overtollige chiliboontjes. Wat leuk allemaal! En ik vind het ook zo leuk dat ik nu (in juli) nog nieuwe dingen in de grond zet. En Frans deed er nog een schepje bovenop, door mij een stuk citroenmelisse te geven. Die staat nu diep in de grond, en moet afgeknipt, dan heb ik volgend jaar een grote plant.

Verder heb ik vandaag de paden schoongemaakt, en ook van de tuin zelf veel (groot) onkruid verwijderd. En dan kom je ook nog eens wat tegen: de ene plant waar we twijfels over hadden, is inderdaad een augurk! En ja hoor, er zit er één aan!

Nu maar eens de boeken in, om te lezen hoe ik zoiets in moet maken. Als laatste wil ik jullie niet onthouden dat de moestuintjes van de Albert Heijn hele mooie zonnebloemen hebben opgeleverd. Ze zijn rood-bruin, en niet zo hoog als die van vorig jaar, maar wel bijzonder.

Een week afwezigheid levert een grote oogst op. Ondanks dat José 5 courgettes heeft geplukt (dank voor het “bewaken” van mijn tuintje!) was er vandaag weer een grote oogst. Vier misvormde moestuintjes-wortelen, 2 oranje pompoenen zo groot als een voetbal, 4 grote courgettes, 20 sperziebonen, en een paar kilo bessen.

Toen ik aankwam bij de tuin moest ik wel even slikken. Ik vind het best rommelig (en kan daar niet zo goed tegen haha). Maar het is natuurlijk prachtig wat er gebeurt. De pompoenplanten en courgetteplanten bedekken een groot deel van de tuin, en leveren mooie vruchten op. Wat wil een mens nog meer. Ik wist dat ik dit jaar minder tijd kon besteden aan de tuin, en zette dus bewust dit soort dingen neer. Die missie is geslaagd. En die paar proefboonplantjes die ik heb geplant, leveren al twee keer een mooie oogst op. Gaan we lekker oppeuzelen deze week. Ik haalde nog een paar kilo bessen van de struik; een buur en mijn moeder smullen daar ook van, en de courgettes zijn ook naar buren gegaan, en naar een medetuinierder. De rest kan ik wel handelen. Van de pompoenen ga ik mijn favoriete soep maken, heerlijk.

Zo lief: ik liep terug van het handen-wassen (wat worden je handen rood van dat bessen plukken!) en vond 3 mooie augurken op mijn tuintje. Kadootje van Frans!

Wat grappig is, maar waarvan ik geen foto heb, is dat de zonnebloemen geen geel hart hebben. Ze groeien goed, met een bruin-rood hart.

2 juli 2017

De afgelopen tijd is het behalve warm, ook regenachtig geweest. Dat levert op de tuin heel wat op! Weer een grote courgette afgehaald, die gaat maandag in de pan. Maar ook de pompoenplant, die zíe je zowat groeien. De plant loopt bijna de hele tuin over, en heeft al flinke pompoenen. Verder is de paksoi (van de moestuintjes van de Grootgrutter!) groot genoeg om te oogsten, en er gaan er dus 2 mee naar huis. Die gaan geblancheerd de vriezer in.

De laatste krop sla haal ik ook van de tuin. Mooie kroppen zijn het geworden. En dat ik nog meer sla heb, blijkt na bestudering van de plantjes op de rechter foto. Die komen uit een zakje waarop staat: mini paprika. En als zodanig had ik ook wat plantjes aan Frans gegeven. Maar het is gewoon een soort veldsla!

De sperzieboontjes en de bessen worden maandag door Corina geoogst. Ik kom daar vanmiddag niet meer aan toe. Dat komt ook omdat het kistje, waarvan een plankje was afgebroken, is volgelopen met regenwater. De bodem is verzadigd, en overal, inclusief zakdoekjes en handschoenen, staat water in. Ik ben dus even zoet met orde brengen in de natte chaos. Om de handschoenen te laten drogen, zet ik ze op een stokje. Schrikt misschien meteen wel de vogels af bij de bonen.

Het is bijzonder opeens een vrouw te zien rennen op de tuin, roepend dat ze een schaar nodig heeft. Er blijkt een vogel vast te zitten in een net. Ik ga erheen, met schaar, en gelukkig met handschoenen aan. Samen met iemand anders bevrijd ik het beestje. Het gaas zit om het nekje heen, en om de pootjes. Het is een hele toer, en het beestje bijt ook af en toe flink in mijn handschoen. Maar ze vliegt na deze actie gelukkig weer verder.

De aardbeienplantjes trek ik eruit; die hebben twee jaar gestaan, en hadden niet zoveel opbrengst dit jaar. Volgend jaar nieuwe zetten. Ook de tuinbonenplantjes, die echt niets meer doen, haal ik eruit. Schept weer ruimte om iets te zetten voor de winter. Prei en misschien wel eens een keer boerenkool.

6 juni heeft er een zomerstorm huisgehouden. Dat ging gepaard met veel neerslag. We hadden het vermoeden dat dit veel schade veroorzaakt zou hebben op de moestuin. En dat was ook zo…Helaas was Corina niet eerder als dinsdag, en ik niet eerder als vandaag, in de gelegenheid te kijken hoe erg het nu eigenlijk was. Het gaas, wat ik met zoveel moeite had aangebracht ter bescherming van de tuinbonen, is deels weggewaaid. Een gedekte tafel voor de vogels! Welgeteld 6 tuinbonen hebben het overleefd. De rest is allemaal aangevreten. Vandaag heb ik die bonen eraf gehaald, en het gaas opnieuw gespannen, maar ik denk dat het geen goed bonenjaar zal worden bij ons. Ook heeft het kistje schade opgelopen. Ik denk dat de deksel opengewaaid is geweest, en dat toen de lat is afgebroken.

En vandaag is het weer heel ander weer. Nadat de bewolking vanmorgen wegtrok, werd ik getrakteerd op een strakblauwe lucht. Op de tuin was het behoorlijk warm om wat te doen, maar er moest echt iets gebeuren. Onder andere oogsten! De eerst courgette is mee naar huis, en de helft van de bieten. Een mooie krop sla ging naar mama toe; de andere drie moeten ook snel geoogst. En hoewel de bessen heel erg verstopt zitten ín de struik, heb ik hier ook al een flinke bak van geoogst. Die liggen inmiddels ingevroren in de vriezer. Net als verleden jaar eerst plat invriezen in een platte tupperwaredoos, en als ze hard bevroren zijn, bij elkaar doen in een bakje. Dan kan je losse bessen “scheppen”.

Bietjes heb ik zelf nog nooit gekookt, maar vandaag kwam daar verandering in. En ook die liggen, met een uitje erdoor en een scheutje azijn, in porties in de vriezer. Heerlijke activiteiten zo vandaag.

De rest van de tuin doet erg zijn best, ondanks de droogte (die 28 millimeter van de zomerstorm is nergens meer te bekennen). De paksoi (was die nou van de moestuintjes van de grootgrutter?) groeit mooi, en ook de uien zie ik langzamerhand wat boven de grond verschijnen. En die pompoenplant! Mega! Die baant zich een weg door de halve tuin. Nu maar hopen dat ie zijn energie ook nog in de vruchten afgeeft.

De beetjes regen die de afgelopen weken gevallen zijn, zetten op de tuin geen zoden aan de dijk. Het is dus zaak regelmatig, hoe wij het zelf noemen, te gieteren. Op de tuin hebben we verschillende pompen; een gietertje of acht gaat er per avond (want dat is het beste tijdstip) wel overheen. Maar het loopt soms gewoon in stralen weg, zo droog is de grond. Wat ik nu steeds doe, is eerst schoffelen, dan gieteren, soms nog weer schoffelen, en weer gieteren. Het zaaigoed doet het trouwens ondanks die droogte, heel goed. De eerste aardbeien zijn geplukt en gegeten.

Zaterdag overdag, in aardig hete en broeierige omstandigheden, een paar uurtjes flink bezig geweest. De tuinbonen, die hard groeien, hebben flink luis. Om dat tegen te gaan, heb ik er Oostindische Kers onder gezet. Ondanks die luis, hangen er al grote bonen aan. Rijp voor de oogst? Behalve die Kers, doen gelukkig ook de Lieveheersbeestjes hun best en vullen hun buikjes met luis.

Wat ook al oogstbaar lijkt, is de snijsla, en sommige bieten. Dat wordt weer smullen.

Het is bijzonder om te zien, dat ook de toch zeer kwetsbare courgetteplantjes (foto onder) het redden, en al flink uitdijen. Evenals de mini-paprikaplantjes. Die heb ik bevrijd van hun plastic behuizing. Soms lijkt die belemmerend te werken.

Voor het eerst heb ik nu komkommerplantjes gezet. Ben heel benieuwd hoe die zich ontwikkelen. Corina heeft er ook van het werk gekregen. Die hebben we gisteravond nog in de grond gezet. Maar of het ook echt komkommerplantjes zijn? 🙂 Het is de vraag, en het wordt een verrassing.

De sperziebonen stonden een beetje in de verdrukking van de tuinbonen. Ik heb ze verplaatst naar de grond vóór de zonnebloemen. De tuin staat nu aardig vol.

En onder de kas hebben ook de paksoiplantjes de droogte overleefd. Ze zijn nu aangevuld met die van de grootgrutter. Heel kwetsbare plantjes, maar wie weet….