Auteur: Anne

Het weer is super deze zondag. Niet al te warm, heerlijk zonnetje. En opnieuw is het op de tuin zelf veel warmer. Ondanks de regen van een paar dagen terug, is de grond erg droog. Corina geeft alles flink water. Ik ben voornamelijk bezig met het verwijderen van onkruid. Het is vooral “kweek”. Taai spul, komt ook via de buren, alhoewel daar duidelijk gewerkt is de afgelopen periode.

Wat ontzettend fijn is, is dat mijn lief Corina de kist die bestemd was voor de tuin, in de lak heeft gezet, en dus nu ook echt geschikt is voor de tuin. Alle spullen nu netjes op orde, zo super!

Vanaf huis heb ik zelf voorgezaaide minipaprikaplantjes meegenomen. Hopelijk groot genoeg om de volle grond met al zijn bedreigingen aan te kunnen. Frans kwam langs, en vertelde dat ie overal heeft gezocht naar die plantjes, maar ze niet kon vinden. Ik heb hem er vier gegeven. Eindelijk ook eens iets aan hem kunnen geven! Verder heb ik de paksoi, ook zelf voorgezaaid, onder het kasje gezet. Ik heb ze beschermd met koperdraad. Erg fragiele plantjes.

De snijsla doet het heel goed. Ik heb de plastic bescherming eraf gehaald. Ook de pompoenplantjes moeten het nu zonder stellen.

En wat echt super goed gaat, zijn de tuinbonen. Die groeiden door het gaas heen, dus dat heb ik maar wat hoger gespannen. De tuin ziet er na vandaag (voorlopig) weer even verzorgd uit.

Met beiden een drukke baan, valt het soms niet mee om de moestuin op tijd te bewerken. Vandaag, zondag, twee uurtjes tijd besteed aan de tuin, en alleen het hoognodige kunnen doen. We werkten flink door, want het weer was onbetrouwbaar; ik had het gevoel dat er ieder moment een onweersbui kon losbarsten. Het was drukkend, en warm. Maar omdat we prei en pompoenplantjes hadden gekocht, moesten we even doorzetten. De prei is er, zoals het hoort, los in gezet. Die moet zichzelf gaan vastzetten.

Twee pompoenplantjes hebben dus ook hun plek gekregen (geen foto van).

En het is groeizaam weer. Behalve dat het onkruid weer opkomt, doen ook de dingen die het moeten doen, het goed. Zo zitten er al bessen aan de struik, en groeien en bloeien de tuinbonen. Mijn tuinbonen lijken het beter te doen dan die in omliggende tuinen. Is ook wel eens een keertje leuk!

Omdat alles zo lekker groeit, en de vogels dat ook fijn vinden, hebben we de aardbeien, waar al vruchten aan komen, goed afgedekt. De tuinbonen kregen ook meer ruimte (stokken en gaas verplaatst) en de bes werd afgedekt.

Het is nu wachten op de ijsheiligen 🙂 Dan kunnen de plastic bakjes van de courgetteplantjes, pompoenplantjes, en snijsla afgehaald worden. Dan gaan we meer werken met koperdraad tegen de slakken.

 

Als ik vandaag, na twee weken, weer naar de moestuin kan, lacht het onkruid me tegemoet. Het is, zeker bij de uien, echt heel erg. Op de foto kun je nauwelijks nog zien, dat er uien staan. Maar na meer dan een uur schoffelen, harken, en vooral veel handmatig weghalen, zie het er weer acceptabel uit

Ook over de paden loopt veel onkruid. Maar dat heeft ook te maken met mijn buren, nummer 141, die niets aan hun tuintje doen.
Dat was verleden jaar ook al, maar nu moet ik echt bij hen aan het werk, om mijn eigen pad vrij te houden. Ik denk dat ik het even voorleg aan de tuincommissie.

Wat heel leuk om te zien is, is dat de aardbeienplantjes het heel erg goed doen. Ze staan volop in bloei.
De volgende keer dat ik naar de tuin ga, zal ik er gaas overheen doen.

Na vier uren heerlijk werken op mijn Landje, kon ik mijn eerste oogst van dit seizoen meer naar huis nemen. De paksoi! Die stond onder het kasje, en was al aan het doorschieten. Maar dat heeft de smaak niet beïnvloed; vanavond heerlijk van gegeten.

En dan nog een korte samenvatting van andere zaken: de woelmuizen graven veel gangen, de bietjes zijn verhuisd, en staan nu bij elkaar en de plastic bakjes zijn eraf, de tuinbonen groeien goed, de sperziebonen zijn zielig, de courgettes hebben het koud gehad maar leven nog, de bessenstruik heeft al bessen en moet ook onder het gaas, en de zonnebloemen van de Moestuintjes van de grootgrutter hebben een plekje achter in de tuin gekregen. En van Mieke heb ik snijsla gekregen. Die staat voorlopig ook onder plastic tot het echt wat warmer wordt.

 

En voordat ik het vergeet: thuis doe ik veel voorwerk. Er staat veel spul gezaaid in bakken. Nog even groter en sterker worden (en warmer) en dan hup! de moestuin in. En voor de oplettende lezer: ook hier heeft de grootgrutter een aandeel.Over warmer gesproken: ik heb steeds het idee dat er een soort mini-klimaat op de tuin heerst. Ga je van huis weg in de kou, met wind, kan je op de moestuin werken in je t-shirt, en is het soms broeierig.

 

Het kan vriezen, het kan dooien. Dat had ook de titel van dit blogbericht kunnen zijn. Maar de uitspraak van Freek de Jonge heb ik altijd al een keer ergens in willen verwerken, dus hierbij. Het vriest. Er is nog steeds kans op een Elfstedentocht 🙂

Maar die vorst, die in het oosten tot -10 ging, heeft wel zijn sporen nagelaten op de moestuin. Ik was het bangst voor de tuinbonen, maar die zien er nog prima uit. De sperziebonen hebben de grootste schade geleden. En juist die stonden nog onder de plastic emmertjes. Kijk ik naar de andere moestuinen, dan heb ik denk ik door de actie met de emmertjes meer schade geleden dan als ik ze er niet omheen had gezet. Maar zeker weten doe ik dat ook niet natuurlijk.

Maar niet getreurd. Ik ben gewoon bonen gaan pellen gisteravond, van onze eigen laaggebleven soort van verleden jaar. En die ga ik weer in potjes voorbereiden op de volle grond. Tegen die tijd zijn de ijsheiligen vast langs geweest.

En ondertussen gaan er ook nog dingen goed. De aardbeienplantjes groeien goed, evenals de uien; de pruimenboom maakt groen (maar nog geen bloesem) en de paksoi in het kasje wordt heel mooi.

Volgende actie gaat worden: prei, sla en komkommer zetten. Maar eerst die ijsheiligen….

Ondanks het frisse weer en de wind gaan we vanmiddag toch even naar de moestuin. Ik ben benieuwd hoe het met de tuinbonen gaat, en wil graag de voorgezaaide en mooi opgekomen sperziebonen en courgettes een plekje geven. Het is toch grappig om te ervaren dat het op de moestuin zelf altijd minder fris en winderig is. Komt misschien ook door de beschutting van de bomen eromheen. Ik hoop dat dat zo blijft, als men aan het eind van het jaar een start maakt met de aanpassingen van het Schoterbos.

De tuinbonen doen het super onder hun plastic behuizing! We geven ze andere bescherming door er koperdraad (van mama gekregen) omheen te leggen tegen de slakken. De meeste plantjes zijn al zo groot dat ze zonder plastic kunnen. Samen hangen we gaas over de tuinbonen, en over de sperziebonen die ik ervoor een plekje geef. Nu moet het met dit beschermd wonen project toch weer, net als verleden jaar, goed komen met die bonen!

Het enige waar ik niet veel aan kan doen, zijn de muizen en de mollen. Die hebben de afgelopen dagen flink huisgehouden in de tuin. Overal gangen en gaten. Ik heb bierflesjes in de grond gezet. Het geluid van de wind in de flesjes zouden ze niet fijn vinden, maar ik ben bang dat het niet veel zal helpen.

Ook de voorgezaaide courgettes hebben het goed gedaan in de kasjes in de tuin. Dus die zijn vandaag ook verhuisd naar de volle grond van de moestuin. De plastic emmertjes van de tomaten moeten ook deze plantjes nog even beschermen.

En net als vorig jaar doet de paksoi het heel goed in het kasje.

 

Super zonnige zondag. Ik ben heel benieuwd hoe de afgelopen weekend geplante groenten erbij staan. Eigenlijk ben ik bang dat ze verdroogd zijn. Het heeft nauwelijks geregend deze week. Maar we treffen alles in prima staat aan! De bietjes staan nog overeind, en vooral de tuinbonen doen het goed onder hun plastic behuizing. In het kasje doet de paksoi en de knoflook het heel goed.

We werken vanmiddag in 2,5 uur veel onkruid weg. Alle paden schoon voor de schouw van half april. Ook maak ik het achterste stuk van de tuin helemaal schoon. Dit stuk is vorig jaar niet goed benut, en was eigenlijk een rommelplek. Dat wil ik dit jaar anders doen.

Als we even zitten uit te rusten, komt een man even langs om te praten. “Die prei moet eruit. Dat is winterprei, die doet niets meer. Kunnen jullie je redden zo? “(huh?). Ik had zelf het plan om de prei nog een beetje een kans te geven, maar als later Frans hetzelfde adviseert, haal ik toch de prei eruit. En we smullen er heerlijk van op de eigengebakken pizza vanavond! Wat ruikt die prei ook zalig! We krijgen van Frans nog een tip voor het planten van prei: maak een gat, laat hier de prei in vallen, en stamp de aarde niet aan. Tevens kun je het gat nog vullen met wat water. Dat gaan we doen met de zomerprei die we binnenkort op dezelfde plek gaan zetten als de winterprei.

Corina zet de pootuitjes in de grond. 

De aardbeien krijgen flink wat water, want die zijn behoorlijk droog.

Moe maar voldaan gaan we met twee volle zakken onkruid weer naar huis.

Even een heel kort berichtje. De prei die ik vorig jaar augustus heb gezet, staat nog steeds op de tuin. Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen, en heb er wat stronken uitgetrokken. Die waren dun en kort. De rest heb ik laten staan; het voorjaarsweer zal er mogelijk nog wat betere prei van maken. De stronkjes die ik er uit heb gehaald, smaakten trouwens prima!

Thuis heb ik wat dingetjes gezaaid. Allereerst de sperziebonen die ik had gedroogd. Daar heb ik wat bonen van in potjes gestopt. Ook heb ik courgette en kruiden gezaaid, en wat bietjes.

 

De lente is duidelijk begonnen! De zon staat heerlijk haar best te doen, en regelmatig hebben we een strakblauwe lucht. De wind maakt het nog frisjes, maar door de lichamelijke arbeid op de tuin, waar we vandaag eindelijk aan kunnen beginnen, worden we al snel zo warm, dat de jas uit kan. De tuin ziet er eerst uit zoals op de foto links. Dan wordt de mest omgespit. En daardoor ontstaat die mooie zwarte aarde waar ik vorige keer over schreef. Het is even een klusje, maar het resultaat mag er wezen. Tijdens het spitten merk ik, dat ik zo goed als geen kweek tegenkom. Hoe anders was dat verleden jaar! Ik hoop dat het zo de rest van het seizoen blijft. Wel ontdek ik al weer gangen, van muizen vermoed ik . Vooral onder de bessenstruik. Bierflesje erin gedaan.

De aardbeien wilde ik eigenlijk twee jaar op dezelfde plek laten staan, maar door een flinke hoeveelheid onkruid eromheen, besluiten we de planten eruit te halen, en te verplaatsen. De plek van de aardbeien is niet bemest, dus dat stuk kan straks mooi worden volgestopt met pootuitjes.

We verhuizen de aardbeien naar de plek waar vorig jaar de courgettes stonden. Ik knip de gaten in het worteldoek, Corina zet de plantjes erin. We dunnen ze ook wat uit.

Gisteren heb ik me bij het tuincentrum uitgeleefd met wat verjaardagsgeld. Wat zaden gekocht, en wat groenteplantjes. En dus kon ik vandaag al wat in de grond zetten. Zo kregen vier plantjes paksoi een plekje in het kasje, omringd door knoflookplantjes. Eens kijken of de beestjes dat vervelend vinden. Verder heb ik 9 bietenplantjes gekocht, waarvan ik er vier in de kas heb gezet, en de rest erbuiten, maar wel onder beschutting van plastic potjes. Dit zijn eigenlijk binnenpotten van plantenpotten, en ze zijn zwart of bruin. Die laten dus geen zon door. Ik ben benieuwd wat voor effect dat heeft. De tuinbonen die ik ook geplant heb (ook gekocht als plantje) heb ik onder de doorzichtige bescherming gezet. Het is een mooi rijtje geworden.

Het was de bedoeling dat ik vandaag ook de pootuitjes zou zetten, maar dat komt er toch niet meer van. Na drie en een half uren op de tuin is het mooi geweest. Een volgende keer ga ik de gangpaden netter maken, en de uitjes poten. En thuis gaat er natuurlijk flink voorgezaaid worden. Veel zin in!

Het is prachtig weer. De zon staat haar best te doen, en het is helder en rustig. Na een wandeling bij Haarlemmerliede, rond 15 uur even op de tuin gekeken. In de veronderstelling dat het daar nog “woest en ledig” was. Maar nee, er wordt op de andere tuinen hard gewerkt, gezaaid en gesnoeid. Ik ben duidelijk één van de laatsten die van start gaat. Maar gewapend met snoeischaar, maak ook ik de start vandaag. De bes, waarvan ik deze week nog de laatste bessen uit de vriezer heb gegeten, krijgt een snoeibeurt.

Verder heb ik helaas geen tijd vandaag. Dat er veel moet gebeuren, is echter wel duidelijk.

De grove mest ligt zeer aanwezig over de hele tuin. Ik heb me hierop verkeken. Ik vind de mest veel te grof. Andere tuinen hebben al een mooie zwarte aarde, netjes ontdaan van van alles en nog wat. Bij mij is het mest, mest en nog eens mest.

Het eerste wat er de komende tijd moet gebeuren, is het onderspitten van die mest, en er weer een werkbaar geheel van maken. En als ik vanavond tijd heb, ga ik een schema opstellen. Wat wil ik waar, wat heeft vorig jaar ergens gestaan, en moet dus nu een ander plekje krijgen, enzovoort. En het wordt een heel ander moestuinjaar voor mij dit jaar. Vorig jaar had ik “alle tijd van de wereld”. Nu heb ik regelmatig werkweken van 40 uur, en komt de tuin niet meer op de eerste plaats. Het wordt dus van te voren heel goed bepalen wat ik zet, en kiezen wat er weinig onderhoud nodig heeft. Maar misschien is dat een illusie op een moestuin 🙂

 

Het laatste berichtje, en actief bezoekje aan de moestuin, is in oktober geweest. Toen is er een berg mest op een stuk moestuin gestort, en maakte het weer en de omstandigheden het onmogelijk om de mest goed te verwerken. Vandaag is het dan wel zover! Het zonnetje schijnt en vanaf morgen roept de plicht, dus “hup!”

Zo trof ik de tuin aan. Kasje omgewaaid, boerenkool geel geworden, mest op een hoop, en onkruid.

Alleen de prei staat er nog goed bij. Die lijkt boven de grond niet jofel, maar ik heb een exemplaar uit de grond getrokken, en die ziet er goed uit. Dus teruggestopt, die mogen nog even doorgroeien. Na bijna drie uurtjes spitten ziet het er zo uit:

 

Alles omgespit, de mest erdoor gespit (behalve op 1 stuk, want daar komen uien), de boerenkool gerooid. En wat ik vandaag zo leuk vond, ik had continu bezoek van een roodborst. Die had natuurlijk door dat er wat te halen was!