Auteur: Anne

Aan het eind van het seizoen is er werk aan de winkel om de hele Schotertuin klaar te maken voor de winter. Zo’n 40 mensen staken vanmorgen de handen uit de mouwen, waarbij er ook gezorgd werd voor de inwendige mens

Het werk bij ons werd onderverdeeld: Corina heeft het Landje “ontruimd”, ik deed wat klussen voor de Schotertuin. En het was prachtig weer, wat een geluk!

Corina heeft op het Landje de zonnebloemen met de snoeitang en schep gerooid, evenals de rabarber. Die laatste ligt nu als stronk op de moestuin, voor de liefhebber. We hebben er dit jaar niet van gegeten, onder andere doordat de plant dit jaar gehalveerd was, dus minder vruchtbaar, en het is een grote plant in verhouding tot de lol die je ervan hebt. Daarbij komt dat rabarber niet goed is voor het calcium in het bloed, dus weg ermee! De afvalzak zat aan het eind van de ochtend weer vol.

Om half twee kwam de boer de stalmest brengen. Ik heb twee kruiwagens besteld. Met hulp van medemoestuinierders zijn die naar het Landje gebracht. Later in de week of later dit seizoen zullen we het verspreiden, met hopelijk een positief resultaat op de weinige voeding die er in de hele tuin aanwezig is.

En zo loopt het seizoen een beetje op zijn eind. Wat staat er nog op mijn Landje om dit jaar te oogsten? Prei , andijvie en boerenkool. De boerenkool staat nu zonder gaas, want hij groeide er tegenaan en koolwitjes leggen geen eitjes meer. Wat opvalt, is, dat deze boerenkool een stuk lichter van kleur is dan die op de tuin van de buren. Mogelijk wordt hij nog wat donkerder.

De sperziebonenplant is ook gerooid, en de bonen daarvan liggen te drogen op een krant in de schuur, om volgend jaar te planten.

Mama heeft van de week 1 van de stronken andijvie gekookt. Vijf keer gewassen, maar we trokken de conclusie dat ie lekkerder was, en steviger als die uit de winkel. De krulandijvie ziet er ook goed uit, en gaat deze week door de stamppot. Het kasje werpt nog steeds zijn vruchten af.

 

Het is de warmste 25e september ooit. We breken weer records. Het is een heerlijke dag om naar de moestuin te gaan, en hard nodig is het ook. Het is droog, erg droog. Schoffelen levert veel gestuif op. Toch weet de kweek en ander onkruid zijn weg weer te vinden, dus moet er flink gewerkt worden.

Toen ik mijn landje net had, heb ik een compostzak gekocht. Was eigenlijk geen handig ding. Hij werd al gauw veel te zwaar om ooit nog te verplaatsen. Dus veranderde ik mijn strategie, en nam steeds al het onkruid mee naar huis, en wierp het in de groene bak. Vandaag heb ik de inhoud van de compostzak geleegd over de tuin. Het was meer aarde dan plant, en ik had de zak nodig voor alles wat ik vandaag heb geruimd: tomatenplant, courgetteplant en snijbiet. Aan het eind van mijn werk was de zak zo goed als vol. Ik had hem mee willen nemen naar mijn huis, maar dat moet deze week een andere keer gebeuren (voor de groenbak woensdag wordt geleegd). De energie was een beetje op na drie uren schoffelen en ruimen. Omdat er nu alleen groenafval in zit, en bijna geen aarde, is ie wel lichter.

De tomatenplant hing nog vol cherrytomaatjes, maar ik vind ze niet lekker, te zacht. Een medemoestuinierder vond ze lekker genoeg, en heeft de plant leeggehaald alvorens ik hem rooide.

Met de andijvie gaat het bijzonder goed. Grappig toch die twee soorten.

Ben ook trots op mijn boerenkool. Het is dat het zo warm is, maar anders…:-)

Toen de lucht begon te betrekken, en de wind toenam, was het tegen drie uur en ben ik richting huis gegaan. Maar niet nadat zich nog even een kikker, (of was het een pad?) meldde toen ik het worteldoek verschoof. Ondanks de droogte zat ie daar te koekeloeren.

De tuin ziet er weer wat netter uit. Vanmiddag heb ik trouwens stalmest besteld, twee kruiwagens. Daarover had ik een mail gehad van de tuincommissie. Mijn tuin kan wel wat voeding gebruiken (en ik lees in de mail: Dit jaar heeft een professioneel onderzoek uitgewezen, dat er over het algemeen weinig voeding in de tuin zit.)

We beleven de warmste septemberdagen sinds de metingen. En ondertussen groeit de prei en de boerenkool 🙂

Ik heb trouwens de prei van het plaatje nog weer opnieuw in de grond gezet. Ik had hem eruit gehaald, maar volgens mij moet ie nog wat langer worden. Ben benieuwd of de prei deze actie overleeft. De bietjes konden er een paar maanden geleden tegen, wie weet.

We hebben wat geoogst vandaag, om lekker van te eten: sla en cherrytomaatjes. Wat ik wel bijzonder blijf vinden, is, dat het plaatje op de verpakking van de zaden een mooie krop laat zien, dat het product ook kropsla heet, maar dat mijn sla dat in het geheel niet als eigenschap heeft. Wat is dat toch? Ik wilde een mooie ijsbergslakrop hebben, lekker hard, zodat ie fijn snijdt. Niets van dat al. Maar daarentegen is de oogst van de cherrytomaatjes super.

Toen ik dit blog startte en ik een naam moest verzinnen,
heb ik veel op internet gezocht naar bestaande blogs, om te voorkomen dat ik niet origineel zou zijn. Maar van de week, in Alkmaar in een boekwinkel, bleek “ik”  toch al te bestaan. Groentje op de moestuin is niet zo origineel als ik dacht.
Nou is de titel iets verschillend (“in” in plaats van “op”) maar gelukkig is de inhoud ook nog eens anders. Het boek heeft veel recepten. Mijn blog betreft meer het als beginneling beschrijven over van alles wat je tegenkomt bij de start van een moestuin. De lezer mag bepalen wat ie leuker vindt…

 

 

Ik schreef verleden keer dat ik het voorjaar (en het opbouwen van de moestuin) het leukste seizoen vind. Toch merk ik vandaag ook de charme van eind augustus. Behalve dat het heerlijk is om op de tuin te werken met het weer vandaag, is het ook leuk om te zien dat de aanwezige groenten het goed doen. De prei bijvoorbeeld. Ik heb twee soorten staan, zomerprei en winterprei. De zomerprei wordt al mooi dik. Na de vakantie kunnen we er vast van eten. De boerenkool groeit goed en ziet er ook goed uit, niet aangevreten of geel.

Vandaag heb ik één van de courgetteplanten gerooid. Er zaten na de joekel van een paar dagen geleden, geen nieuwe courgettes meer aan. Het rooien was een fluitje van een cent. De plant zat zo goed als niet meer vast in de grond. De andere plant heeft nog 1 courgette, die nog even mag groeien. Dan gaat ie er ook uit.

In de kas heb ik 4 andijvieplanten gezet. Gekocht van het bedrijf naast de Schotertuin. Zo leuk om toch ook nu nog nieuwe dingen neer te zetten.

Eén ervan heeft nog een emmertje gekregen ter bescherming tegen de slakken.

Dat de sla geen kropje wordt, vind ik jammer. Maar deze is tóch bijna eetbaar, en dan is de vorm van ondergeschikt belang. Volgend jaar een ander soort proberen.

Frans was ook op de tuin vanmiddag. Verder zijn er weinig mensen aan het werk. Frans liet mij enthousiast de baby-paprika zien in zijn tuin. Ik heb er een paar meegekregen. Volgend jaar wil ik ze ook op mijn tuin zetten. Het ziet er zo gaaf uit!

Als afsluiting van deze dag, heb ik mijn drie pompoentjes tot een heerlijke soep verwerkt. Werkelijk zalig. Dus ook al waren ze klein, ze waren wel fijn.

’s Avonds naar de moestuin is het beste, gezien de warmte van de afgelopen dagen. Er zal gegoten moeten worden!

De courgetteplant heeft duidelijk geen moeite met gebrek aan water. De courgettes die ik eraf haal, zijn bijna te groot om met 1 hand te tillen. Ik hoop dat de Artisklas-dieren ze lusten. Het blijft toch lastig om de grootte op een foto weer te geven. Vandaar de fietstas ernaast, zodat het nog enigszins overkomt.

De cherrytomaatjes hebben na de snoeiactie toch kleur gekregen. Zon doet wonderen.

Verder zal er de komende tijd veel gerooid moeten worden op de tuin. De courgetteplant bijvoorbeeld, en de snijbiet (die weer opkomt). Ook de zonnebloemen zullen zo langzamerhand uitgebloeid zijn. Dan wordt het toch weer een heel andere tuin. Geef mij het voorjaar maar eerlijk gezegd. Het wordt wat saai…..

Gelukkig dat de boerenkool lekker groeit 🙂

 

Zo’n heerlijke avond als afgelopen woensdag is er één om in te lijsten. De wind was gaan liggen, de zon scheen nog volop, en het was heel stil op te tuin. Toen Frans naar huis ging, waren we er een poos alleen. Wat een stil leven. Heerlijk. Ook de foto heeft iets van een stilleven. De laatste oogst pompoentjes, wat losgeraakte tomaatjes, en een courgette. Die planten lopen trouwens op hun eind. De bladeren worden slecht, en er komen minder courgettes aan. Maar ook de rest van de tuin wordt al wat minder productief. Behalve dan de tomatenplant. Die zit vol. Om de tomaatjes ook de kans te geven rood te worden, heeft Corina er flink de snoeischaar in gezet. Hopelijk dat de zon deze weken nog zijn best gaat doen.

 

De pompoenplant is gerooid. Deze heeft toch minder grote, en ook minder vruchten opgeleverd dan ik had verwacht. Hij zat zo vol bloemen, die hadden toch vrucht moeten worden? En de maat vind ik ook tegenvallen. Het is nu wel handig, zo klein, past goed in de pan, maar op andere tuinen zie ik pompoenen die wat voorstellen. Hopelijk is de smaak goed, en wordt de soep wel lekker.

Op zo’n mooie avond staan de zonnebloemen ook mee te doen aan een missverkiezing. Schitterend. Misschien moet ik er toch maar wat zaad van winnen voor volgend jaar.

Toch maar de snijbiet geoogst vanavond. Er blijft een mooie bos over, de rest van de bladeren is duidelijk aangevreten door slakken. Gisteravond heb ik de biet in de pasta verwerkt d.m.v. roerbakken. Opgeleukt met tomaten en cashewnoten en kruiden, maar de smaak is saai. Leuk om dit eens geprobeerd te hebben, met dank aan Frans.

 

Met goede weersvoorspellingen naar mijn Landje gegaan vanmorgen. Maar ook weermannen en vrouwen maken fouten 🙂 Het is zwaar bewolkt, en de weinigen die vandaag op hun moestuin aan het werk zijn, worden meerdere malen verrast door een flinke motregen. Het heeft zijn voordelen, nu hoef ik niet te gieten. En aangezien de sproeikop van mijn gieter verdwenen is (op een gieter laten zitten?) kan ik niet gedoseerd gieten. Alleen de winterpreiplantjes, gisteren gekocht in Castricum, en vandaag gepland, krijgen een extra slok. Zo worden de ontstane lege plekken wat opgevuld.

De sla en de boerenkool staan er best goed bij. Ze worden zo groot dat ik de enkelen die er nog onder een afgeknipte plastic fles stonden, heb bevrijd. Er staan nu 3 of 4 boerenkooltjes en slaplantjes beschermd door een emmertje, de rest staat nu in de open lucht; weliswaar onder gaas.

Dan tussen de buien door de oogst gedaan. Een joekel van een courgette, geschikt voor de Artisklas, twee mooi formaat courgettes, een (laatste?)portie sperziebonen, en een paksoi. En alles wat ik hier schrijf zit ondertussen geblancheerd in de vriezer. Het is veel werk, maar ik vind het leuk om te doen. Deze week wil ik de snijbiet (foto rechts) oogsten, en deze verwerken in een pasta.

En de sperziebonen die nu nog aan de plant hangen, laat ik hangen en drogen. Dan heb ik volgend jaar dezelfde bonen.

Het is nog geen augustus maar de tuin raakt al duidelijk leger. De broccoli is natuurlijk verleden week gerooid (die was immers aangevreten, maar niet door mij) maar vandaag hebben we ook de uien geoogst. Dat zijn mooie uien geworden! Er zitten kleine en grote bij.

Nu liggen ze op gaas te drogen in de schuur. Ik vind de geur echt heerlijk. Nog nooit zo’n duidelijke uienlucht ervaren.

Door dat oogsten ontstaan er lege plekken. En daar wil ik toch nog graag wat zetten. Volgende week maar eens kijken of ik nog extra prei kan zetten, en misschien wat rode kool.

Ook de rabarber heb ik aangepakt. Tot 10 cm boven de grond afgesneden. En daarbij kwam ik een ware verzamelplaats van slakken tegen. Ik heb ze allemaal naar de slakkenhemel geholpen. De titel voor dit blog had ook kunnen zijn: moord op de moestuin. Mooie alliteratie.

Ik heb ook een pompoentje geoogst. Hij was nog klein, maar werd de laatste weken niet meer groter, en ik ben bang dat ie dan gaat rotten. De andere twee heb ik aan de plant laten zitten, die groeien hopelijk nog iets door. Ter bescherming heb ik ze op een blad gelegd, en daarbovenop een steen.

Het is goed om te zien dat mijn emmertjes hun werk doen. De plantjes die een emmertje hebben, doen het het best. Links de boerenkool, rechts de sla. Alles staat ook nog onder gaas. En voor de verzamelaars onder ons: emmertjes van Haribo (snoep) zijn ook zeer geschikt.

Nu de keuken in. Er liggen vier courgettes in de koelkast. Die ga ik in stukjes invriezen, dit keer zonder te blancheren. Heb van medetuinders gehoord dat blancheren niet hoeft.

Het blijft op de moestuin een strijd wie het gaat winnen, de slakken of wij. Er zijn op internet heel wat uitvindingen te koop, die dé oplossing zouden zijn tegen slakken. Maar de verkopers weten ook, dat zij iets in handen hebben, en vragen er hoge prijzen voor. Vijf van dit soort bakjes voor 9.95, en dan komen de verzendkosten er nog bij. Ik ben niet van lotje getikt. Gelukkig heb ik zelf nu een aantal zaken uitgevonden die werken, zoals de knoflook. Maar de bakjes zoals op het plaatje, zijn ook gewoon te verkrijgen bij de grootgrutter. Daar zitten dan bijv. snoeptomaatjes in. Je eet je wel een ongeluk aan die dingen, maar het is nog altijd goedkoper. Hierbij dus een oproep om voor Annemarie de emmertjes te bewaren waar bijv. snoeptomaatjes in zitten. Deze emmertjes hebben net zo’n opstaand randje als de dingen op het plaatje. En slakken kunnen daar maar moeilijk tegenop klimmen.

De rupsen hebben ondanks het fijne gaas de broccoli dusdanig aangevreten, dat ik vandaag toch maar besloten heb, deze uit de grond te trekken. Jammer. Er zijn mensen op de Schotertuin die het wel lukt, maar mij dus dit jaar niet.

Gelukkig zijn er wel andere successen, en hebben we heerlijk gesmuld van een mooie portie sperzieboontjes. Ook vandaag weer een portie voor twee personen geplukt. De plant hangt echt flink vol. Op de foto rechts zie je de volle plant, en heb ik ook een handje bonen in mijn hand.

Verder heb ik de uien geknakt om de rijping te bevorderen. Volgend weekend zal ik ze uit de grond trekken en laten drogen.

De ijsbergsla (links) en de boerenkool (rechts) doen het op een paar uitzonderingen na, goed onder hun plastic bescherming (afgesneden plastic flessen). Zodra ik meer emmertjes heb, zal ik ze wat meer groeiruimte kunnen geven. Vandaag heb ik we wat lucht gegeven tijdens mijn 2 uur durende aanwezigheid, en heb ik ze water gegeven en het onkruid gewied wat er omheen stond. Daarna heb ik de flessen er weer overheen gezet.

Na het oogsten van courgette, boontjes en paksoi, mag mijn gast vanavond kiezen wat ze wil eten!

Nu ziet het landje er zo uit:

De titel van dit blog heb ik altijd een mooie uitdrukking gevonden. Wij danken voor nooddruft en overvloed. Nou, overvloed heb ik op het moment aan courgettes. Die doen het zo supergoed. Ik vraag me wel eens af, het gaat zo snel, je zou ze bijna moeten kunnen zien groeien (en dat zijn vier werkwoorden achter elkaar)

Wat is nooddruft? Zoveel als men bepaald nodig heeft (Woordenboek der Nederlandse Taal) om in zijn levensonderhoud te voorzien. En ik ervoer vandaag voor het eerst dat we op dit moment kunnen eten van de tuin. De paksoi was zo mooi, daar hebben we er vanavond voor het eten 1 van gerooid. Deze paksoi heeft zijn hele groei onder het kasje gestaan. En zaterdag staan de boontjes op het menu. Die groeien “als kool”.

Menu van vandaag: 4 stronken paksoi, 1 kipfilet, 10 cm rode peper, scheutje ketjap manis, 3 bosuitjes, 3 tenen knoflook, 125 gram tarly. Kook de tarly 12 minuten in ruim water. Snijd de kipfilet, de bosuitjes, en de paksoi in stukjes. Roerbak de kipfilet, geperste knoflook, bosuitjes en de paksoi. Voeg de rode peper toe en de ketjap, en peper en zout naar eigen behoefte. Serveer met de tarly. Smullen maar.

Het is trouwens ook zo leuk om te zien dat ik zoals het er nu naar uitziet, de hoogste zonnebloemen van de Schotertuin heb!